ความยึดมั่นผูกพันในงาน การเพิ่มคุณค่าระหว่างงานและครอบครัว และพฤติกรรมการทำงานอย่างมีนวัตกรรมของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง: บทบาทการเป็นตัวแปรสื่อของทุนทางจิตวิทยา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลทางตรงและทางอ้อมต่อพฤติกรรมการทำงานอย่างมีนวัตกรรมของพยาบาลวิชาชีพ โดยมีทุนทางจิตวิทยาเป็นตัวแปรสื่อ กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง จำนวน 246 คน เครื่องมือการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามลักษณะส่วนบุคคล แบบสอบถามความยึดมั่นผูกพันในงาน มีค่าความเชื่อมั่น .94 แบบสอบถามการเพิ่มคุณค่าระหว่างงานและครอบครัว มีค่าความเชื่อมั่น .94 แบบสอบถามทุนทางจิตวิทยา มีค่าความเชื่อมั่น .94 และแบบสอบถามพฤติกรรมการทำงานอย่างมีนวัตกรรม มีค่าความเชื่อมั่น .95 เก็บรวบรวมข้อมูลในช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนพฤศจิกายน 2566 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ส่วนการวิเคราะห์อิทธิพลทางตรงและทางอ้อมใช้วิธี bootstrapping

ผลการวิจัยพบว่า 1) ความยึดมั่นผูกพันในงานมีอิทธิพลทางตรงต่อพฤติกรรมการทำงานอย่างมีนวัตกรรมของพยาบาลวิชาชีพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (c' = .094, p < .05) และมีอิทธิพลทางอ้อมต่อพฤติกรรมการทำงานอย่างมีนวัตกรรมของพยาบาลวิชาชีพ โดยมีทุนทางจิตวิทยาเป็นตัวแปรสื่อบางส่วน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (a*b = .446, p < .05) และ 2) การเพิ่มคุณค่าระหว่างงานและครอบครัวไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อพฤติกรรมการทำงานอย่างมีนวัตกรรมของพยาบาลวิชาชีพ แต่มีอิทธิพลทางอ้อมต่อพฤติกรรมการทำงานอย่างมีนวัตกรรมของพยาบาลวิชาชีพ โดยมีทุนทางจิตวิทยาเป็นตัวแปรสื่อสมบูรณ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (a*b = .349, p < .05)

จากการวิจัยครั้งนี้มีข้อเสนอแนะว่า ผู้บริหารทางการพยาบาลควรส่งเสริมให้พยาบาลวิชาชีพมีความยึดมั่นผูกพันในงานและการเพิ่มคุณค่าระหว่างงานและครอบครัวมากขึ้น รวมทั้งพัฒนาทุนทางจิตวิทยา เพื่อให้พยาบาลวิชาชีพเกิดพฤติกรรมการทำงานอย่างมีนวัตกรรม