The Effect of Health Literacy Development Program among Primigravida on COVID-19 Prevention Behavior

Main Article Content

Areerat Wichainprapha
Kanitta Mekkamol

Abstract

This quasi-experimental research aimed to examine the effect of health literacy development program among primigravida on COVID-19 prevention behavior. The participants consisted of 60 primigravida who received the antenatal care at Phrapokklao Hospital, Chanthaburi Province and were divided into the experimental group (n = 30) and the control group (n = 30). The research instruments were composed of the health literacy development program, the personal questionnaire, the health literacy questionnaire with reliability of .96, and the COVID-19 prevention behavior questionnaire with reliability of .71. The implementation and data collection were conducted from February to October, 2022. Data were analyzed using frequency, percentage, paired t-test, and independent t-test.


The research results revealed that 1) after the experiment, the experimental group had statistically significantly higher mean score of health literacy than that of before the experiment and that of the control group (t = 3.260, p < .01 and t = 2.190, p < .05, respectively); 2) after the experiment, the experimental group had statistically significantly higher mean score of COVID-19 prevention behavior than that of before the experiment and that of the control group (t = 3.400, p < .05 and t = 2.340, p < .05, respectively); and 3) after the experiment, the experimental group had got COVID-19 vaccine more than the control group.


This research suggests that antenatal nurses should apply this health literacy development program in health education for primigravida in order to promote appropriate COVID-19 prevention behavior and enhance COVID-19 vaccination rate.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Wichainprapha, A., & Mekkamol, K. (2022). The Effect of Health Literacy Development Program among Primigravida on COVID-19 Prevention Behavior. JOURNAL OF PHRAPOKKLAO NURSING COLLEGE, 33(2), 246–259. Retrieved from https://he01.tci-thaijo.org/index.php/pnc/article/view/259695
Section
Research Report (รายงานการวิจัย)

References

กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2564). หญิงตั้งครรภ์ อัตราตายจากโควิดสูง 2.5 เท่า แต่ยังฉีดวัคซีนน้อย. สืบค้นจาก https://www.dmh.go.th/news-dmh/view.asp?id=31041

กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2563). คู่มือการปฏิบัติตัวสำหรับหญิงตั้งครรภ์ หลังคลอด และเด็กเล็ก ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อ COVID-19. สืบค้นจาก

https://multimedia.anamai.moph.go.th/ebooks/guide_pregnant-women-covid-19-1

กองยุทธศาสตร์และแผนงาน สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2564). รายละเอียดตัวชี้วัดกระทรวงสาธารณสุข ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. สืบค้นจาก http://dmsic.moph.go.th/index/detail/8813

ดวงหทัย เกตุทอง. (ม.ป.ป.). การใช้โปรแกรมเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพแก่หญิงตั้งครรภ์ที่มารับบริการที่คลินิกพัฒนารูปแบบและนวัตกรรมบริการสุขภาพสตรี สถาบันพัฒนาสุขภาวะเขตเมือง. สืบค้นจาก https://mwi.anamai.moph.go.th/th/news-anamai/download/?did=206849&id=80052&reload=

นงเยาว์ สุวานิช. (2565). ประสิทธิผลของโปรแกรมความรอบรู้ด้านสุขภาพสำหรับหญิงตั้งครรภ์ต่อน้ำหนักทารกแรกเกิด. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์, 37(1), 41–51.

นิพิฐพนธ์ สนิทเหลือ, วัชรีพร สาตร์เพ็ชร์, และญาดา นภาอารักษ์. (2562). การคำนวณขนาดตัวอย่างด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป G*POWER. วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 5(1), 496–507.

บงกช โมระสกุล, และพรศิริ พันธสี. (2564). ความรู้และพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด-19 ของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยนานาชาติเซนต์เทเรซา และวิทยาลัยเซนต์หลุยส์. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 15(37), 179–195.

ปวีนุช บุตรเจียมใจ. (2564). Pregnancy with COVID-19: When things turn critical. ใน ดุสิต สถาวร, ครรชิต ปิยะเวชวิรัตน์, สัณฐิติ โมรากุล, และภูษิต เฟื่องฟู (บ.ก.), The long march through COVID (น. 507–515). นนทบุรี: บียอนด์ เอ็นเทอร์ไพร์ส.

พีรวัฒน์ ตระกูลทวีสุข. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้ารับวัคซีนโควิด-19 และข้อกังวลในบุคลากรทางการแพทย์. วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ, 3(1), 47–57.

ราชวิทยาลัยสูตินรีแพทย์แห่งประเทศไทย. (2564). ประกาศราชวิทยาลัยสูตินรีแพทย์แห่งประเทศไทย ที่ 06/2564 เรื่อง การฉีดวัคซีนป้องกันโรคโควิด-19 ในสตรีตั้งครรภ์หรือสตรีให้นมบุตร. สืบค้นจาก https://www.thaiperinatal.com/album/news/large/27052021143601-S__177143816.jpg

วรรณศิริ นิลเนตร, และวาสนา เรืองจุติโพธิ์พาน. (2562). ความรอบรู้ด้านสุขภาพกับวิชาชีพพยาบาล. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 15(2), 1–18.

วิลาสินี บุตรศรี, และอัญสุรีย์ ศิริโสภณ. (2563). ปัจจัยทํานายพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพในหญิงตั้งครรภ์ที่รับบริการฝากครรภ์ในโรงพยาบาลชุมชน จังหวัดนครสวรรค์. วารสารสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 5(1), 60–70.

ศิริวรรณ สงจันทร์, วิไลลักษณ์ ปิยะวัฒนพงษ์, ประภาศรี ทุมสิงห์, สุรางรัตน์ โฆษิตธนสาร, และพีรญา มายูร. (2562). ผลของการใช้แอปพลิเคชั่นบนมือถือเพื่อสร้างเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพ ในกลุ่มหญิงตั้งครรภ์ที่ได้รับการเจาะน้ำคร่ำเพื่อวินิจฉัยก่อนคลอด ณ ศูนย์อนามัยที่ 7 ขอนแก่น. วารสารศูนย์อนามัยที่ 7 ขอนแก่น, 11(2), 39–52.

สมาคมเวชศาสตร์ปริกำเนิดแห่งประเทศไทย. (2564). สถานการณ์การติดเชื้อ COVID-19 ในหญิงตั้งครรภ์ หญิงหลังคลอด 6 สัปดาห์ และทารกแรกเกิด ระหว่าง 1 ธันวาคม 2563–25 มิถุนายน 2564. สืบค้นจาก https://www.thaiperinatal.com/news/5-38-25062564-

สุปิยา วิริไฟ, และพิมลดา ลัดดางาม. (2564). Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) และการตั้งครรภ์: ความท้าทายของพยาบาลผดุงครรภ์. วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม, 22(43), 89–102.

อังศินันท์ อินทรกำแหง. (2560). รายงานฉบับสมบูรณ์ เรื่อง การสร้างและพัฒนาเครื่องมือความรอบรู้ด้านสุขภาพของคนไทย. สืบค้นจาก http://bsris.swu.ac.th/upload/268335.pdf

Nutbeam, D. (2008). The evolving concept of health literacy. Social Science & Medicine, 67(12),

–2078. doi:10.1016/j.socscimed.2008.09.050

World Health Organization Thailand. (2021). สถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด 19) ใน

ประเทศไทย 29 ธันวาคม 2564. สืบค้นจาก https://cdn.who.int/media/docs/default-source/searo/thailand/2021_12_30_tha-sitrep-216-covid-19_th.pdf?sfvrsn=710ef2f1_5