ปัจจัยทำนายความเครียดของสมาชิกครอบครัวที่มีผู้ป่วยโรคเรื้อรังในชุมชน ตำบลนาเยีย อำเภอนาเยีย จังหวัดอุบลราชธานี

บทคัดย่อ

ความเครียดของสมาชิกครอบครัวที่มีผู้ป่วยโรคเรื้อรัง นอกจากจะส่งผลกระทบต่อภาวะสุขภาพกายและสุขภาพจิต ยังส่งผลกระทบต่อคุณภาพในการให้การดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเครียดและภาวะซึมเศร้าของสมาชิก ในครอบครัวที่มีผู้ป่วยโรคเรื้อรัง และศึกษาปัจจัยทำนายความเครียดของสมาชิกในครอบครัวที่มีผู้ป่วยโรคเรื้อรัง กลุ่มตัวอย่างคือสมาชิกครอบครัวที่มีผู้ป่วยโรคเรื้อรัง 197 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบประเมินความเครียด แบบคัดกรองภาวะซึมเศร้า และแบบสอบถามปัจจัยทำนายความเครียด ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่น (Reliability) เท่ากับ 0.83 วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณจากแบบสอบถามโดยใช้สถิติเชิงพรรณา และหาความสัมพันธ์ของตัวแปรโดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ กำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ < 0.001

ผลการวิจัยพบว่า สมาชิกครอบครัวที่มีผู้ป่วยโรคเรื้อรังในชุมชน มีความเครียดในระดับ ปานกลาง ร้อยละ 11.70 มีความเครียดในระดับสูง ร้อยละ 1.00 และร้อยละ 2.03 เป็นผู้มีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคซึมเศร้า ปัจจัยที่สามารถทำนายความเครียดของสมาชิกในครอบครัวที่มีผู้ป่วยโรคเรื้อรัง คือปัจจัยแหล่งประโยชน์หรือทุนทางสังคมของครอบครัว บุคลากรสุขภาพควรให้ความสนใจถึงผลกระทบของสมาชิกครอบครัวในการดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังที่บ้าน มีการคัดกรองความเครียดและภาวะซึมเศร้าของสมาชิกครอบครัวที่มีผู้ป่วยด้วยโรคเรื้อรังในชุมชนเป็นระยะ และจัดการส่งเสริมปัจจัยแหล่งประโยชน์หรือทุนทางสังคมของครอบครัวที่มีผู้ป่วยโรคเรื้อรังในชุมชนอย่างเหมาะสม