การพัฒนาผ้าปิดตาสื่อรักขณะส่องไฟรักษาในทารกแรกเกิด ที่มีภาวะตัวเหลือง

บทคัดย่อ

ทารกแรกเกิดที่ได้รับการส่องไฟรักษาจากภาวะตัวเหลืองมักมีปัญหาการเลื่อนหลุดของผ้าปิดตา (eyes patch) ซึ่งอาจเกิดอันตรายต่อจอประสาทตาทารก รวมทั้งทารกจะแสดงสีหน้าเจ็บปวด เกิดรอย แดงหรือผื่นแพ้รอบๆ ดวงตาจากการลอกแถบกาวเหนียว (Hypafix) หรือ พลาสเตอร์ (Micropore) ที่ติดผ้าปิดตาออก ส่งผลให้มารดาเกิดวิตกกังวลเป็นอย่างมาก ซึ่งการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-experimental research) เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของผ้าปิดตา (eyes patch) แบบเดิม กับผ้าปิดตาสื่อรัก ขณะส่องไฟรักษาในทารกที่มีภาวะตัวเหลือง กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เป็นมารดาและทารก จำนวน 25 คู่ หออภิบาลผู้ป่วยทารกแรกเกิดวิกฤติ โดยกลุ่มตัวอย่างจะได้ทดลอง ใช้ผ้าปิดตาสื่อรักที่นักวิจัยได้พัฒนาขึ้น และผ่านการตรวจสอบและแก้ไขจากผู้ทรงคุณวุฒิ ในส่วน เครื่องมือวิจัยที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลและแบบสอบถาม ประสิทธิภาพของผ้าปิดตาส่องไฟรักษา มีการตรวจสอบความตรงของเนื้อหาโดยผ่านผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน ได้ค่า CVI เท่ากับ 0.85 และค่าความเที่ยงของเครื่องมือโดยการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์อัลฟา ครอนบาคได้ค่า 0.89 การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและการทดสอบ t-test

ผลการวิจัยหลังการใช้นวัตกรรม พบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนประสิทธิภาพของผ้าปิดตาสื่อรักมากกว่า การใช้ผ้าปิดตาแบบเดิมโดยรวม แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ประกอบด้วยด้านต่างๆ ดังนี้ 1) การคงไว้ซึ่งมาตรฐาน พบว่า ผ้าปิดตาสื่อรัก มีค่าเฉลี่ยสูงกว่าผ้าปิดตาแบบเดิม 2) ด้านความ ประหยัด พบว่า ผ้าปิดตาสื่อรัก มีค่าเฉลี่ยสูงกว่าผ้าปิดตาแบบเดิม 3) ความพึงพอใจของมารดา พบว่า ผ้าปิดตาสื่อรัก มีค่าเฉลี่ยสูงกว่าผ้าปิดตาแบบเดิม

ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ผ้าปิดตาสื่อรักมีประสิทธิภาพ ดังนั้น พยาบาลจึงควรนำมา ประยุกต์ใช้ในการพัฒนาการดูแลทารกที่ได้รับการส่องไฟเพื่อลดภาวะแทรกซ้อนที่เกิดขึ้นได้