The relationship between self-efficacy and motivation to abstain from alcohol of persons with alcohol dependence in Ratchaburi Hospital
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this descriptive research is to determine 1) self-efficacy and motivation to abstain from alcohol, and 2) the relationship between self-efficacy and motivation to abstain from alcohol among alcohol-dependent persons in Ratchaburi Hospital. The purposive sampling subjects are 77 persons with an alcohol-dependent situation who received treatment at the drug clinic of Ratchaburi Hospital. The research instrument is composed of a demographic data questionnaire, the Alcohol self-efficacy scale (AASE), and The University of Rhode Island Change Assessment Scale (URICA), of which three experts passed the content validity check. The reliability tested using Cronbach's Alpha Coefficient was 0.93 and 0.82, respectively. The data were analyzed for finding descriptive statistics and Pearson's product-moment correlation.
The results reveal that the total mean score on self-efficacy to abstain from alcohol among the sample group was moderate (M = 3.20, SD = 1.23). Furthermore, the motivation to abstain from alcohol among the sample group was in the contemplation stage (M = 7.89, SD = 1.05), and self-efficacy to abstain from alcohol was highly positively associated with motivation to abstain from alcohol at .01 level (r = .50).
The study results emphasize the importance of mental healthcare providers in identifying guidelines for enhancing self-efficacy to abstain from alcohol and strengthening motivation for effective change in alcohol cessation behaviour.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Content and information published in the Journal of Prachomklao College of Nursing, Phetchaburi Province are the comment and responsibility of the authors. Articles, information, images, etc. published in this journal are the copyright of the Journal of Prachomklao College of Nursing, Phetchaburi Province. If any person or entity wants to take all or part of it for publication for any purposes, please reference the Journal of Prachomklao College of Nursing, Phetchaburi Province.
References
กองสถิติและสังคม. (2561) การสำรวจพฤติกรรมการดื่มสุราของประชากรไทย พ.ศ. 2560. พิมพ์ดี.
กัณณิกา สิทธิพงษ์. (2560). แรงจูงใจในการเลิกยาเสพติดของผู้ป่วยในโรงพยาบาลธัญญรักษ์ ขอนแก่น. วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 5(2), 217-239.
จักรพันธ์ เพชรภูมิ. (2561). พฤติกรรมสุขภาพ แนวคิด ทฤษฎี และการประยุกต์ใช้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.
จุไรพร สัมพุทธานนท์, และจินตนา ยูนิพันธุ์. (2560). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการรับรู้ความสามารถของตนเองในการป้องกันการเสพแอมเฟตามีนซ้ำของวัยรุ่นชายสถานบำบัดยาเสพติดของรัฐ. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 36(1), 6-14.
เชษฐภูมิ วรรณไพศาล. (2562). เครื่องมือการวิจัยทางสังคมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). ศูนย์บริหารงานวิจัยมหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ฐพัชร์ คันศร, อานนท์ สังขะพงษ์ , วีระชัย เตชะนิรัติศัย, นภาพร เหลืองมงคลชัย, ศาสตรา เข็มบุปผา, อัจฉราพร คณิศรสมบัติ, และ เบญจมาศ ทิวทอง. (2564). ผลของโปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนต่อการลดการบริโภคแอลกอฮอล์ ของผู้ป่วยจิตเภทและใช้แอลกอฮอล์. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ, 14(1), 474-484.
พิชัย แสงชาญชัย, ดรุณี ภู่ขาว, สังวรณ์ สมบัติใหม่, ณัฐนาฎ สระอุบล, สายรัตน์ นกน้อย, และ เพ็ญพักตร์ อุทิศ. (2553). คู่มือสำหรับผู้เข้าอบรมการให้คำปรึกษาและการให้การบำบัดเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจในผู้ป่วยที่มีปัญหาการดื่มสุรา. วนิดาการพิมพ์.
นรักษ์ ชาติบัญชาชัย, ศิริวรรณ ปิยวัฒนเมธา, และ สุวรรณา อรุณพงษ์ไพศาล. (2563). โรคที่สัมพันธ์กับการใช้สารเสพติดและการติดสารเสพติด. ใน นวนันท์ ปิยะวัฒน์กูล, กุศลาภรณ์ ชัยอุดมสม, ศิริวรรณ ปิยวัฒนเมธา, และ นรักษ์ ชาติบัญชาชัย (บ.ก.), จิตเวชศาสตร์ Psychiatry (น. 289-321). สยามทองกิจ.
นริสา วงศ์พนารักษ์. (2561). การพยาบาลผู้ติดสารเสพติด (พิมพ์ครั้งที่ 2). กายะเยีย.
นันทวัช สิทธิรักษ์. (2559). ปัญหาการใช้สารเสพติดและการบำบัด. ใน นันทวัช สิทธิรักษ์, กมลเนตร วรรณเสวก, กมลพร วรรณฤทธิ์, ปเนต ผู้กฤติยาคามี, สุพร อภินันทเวช, และ พนม เกตุมาน (บ.ก.), จิตเวชศาสตร์ ศิริราช DSM-5 (พิมพ์ครั้งที่ 3) (น.187- 206). ประยูรสาส์นการพิมพ์.
นุษณี เอี่ยมสอาด, ชมชื่น สมประเสริฐ, และ สุวนีย์ เกี่ยวกิ่งแก้ว. (2560). ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างแรงจูงใจต่อพฤติกรรมการดื่มของผู้ติดสุรา. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 31(2), 120-135.
โรงพยาบาลราชบุรี. (2564). บันทึกจำนวนผู้ป่วยติดสารเสพติดที่มารับการรักษาที่คลินิกยาเสพติด. โรงพยาบาลราชบุรี.
วนาลักษณ์ รอวิลาน, และ ภัทราภรณ์ ทุ่งปันคำ. (2559). การบำบัดแบบเสริมสร้างแรงจูงใจรายกลุ่มโดยครอบครัวและชุมชน มีส่วนร่วมในผู้ติดสุรา ณ โรงพยาบาลชุมชนแห่งหนึ่ง: การศึกษานำร่อง. วารสารสภาการพยาบาล, 31(2), 53-66.
สาวิตรี อัษณางค์กรชัย. (2562).รายงานสถานการณ์การบริโภคเครื่องดื่ม แอลกอฮอล์ในสังคมไทย ปี 2560. สหมิตรพัฒนาการพิมพ์ (1992).
สุนทรี ศรีโกศัย, และ พาพร วงศ์หงส์กุล. (2561). วิธีการดำเนินโรคของโรคติดสุราหลังการจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล 1 ปี. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 63(2), 153-166.
สุภา อัคจันทร์, ดวงใจ วัฒนสินธุ์, และ ภรภัทร เฮงอุดมทรัพย์ (2560). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความตั้งใจในการหยุดดื่มของผู้ติดสุราที่กลับไปดื่มซ้ำ. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ, 33(1), 17-28.
อาทิตย์ พานิชอัตรา, ดลดาว ปูรณานนท์, และ ระพินทร์ ฉายวิมล. (2562). ผลการปรึกษากลุ่มตามทฤษฎีเผชิญความจริงต่อการการยับยั้งชั่งใจในการดื่มแอลกอฮอล์ ของนิสิตปริญญาตรี ชั้นปีที่ 2 คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา, 14(1), 131-141.
อโนชา หมึกทอง, นิศานติ์ วีระชาติเทวัญ, และ อานนท์ วิทยานนท์. (2560). แรงจูงใจในการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมและแรงจูงใจในการเลิกดื่มสุราของผู้ป่วยติดสุรา โรงพยาบาลสงขลานครินทร์. ศรีนครินทร์เวชสาร, 35(4), 325-334.
Bandura, A. (1994). Self-efficacy. In V. S. Ramachaudran (Ed.), Encyclopedia of human behavior (pp. 71-81). Academic Press.
Cavaiola, A., Giordano, A. L., & Golubovic, N. (2021). Addiction counseling: A practical approach. Springer.
Demmel, R., Nicolai, J., & Jenko, D. M. (2006). Self-efficacy and alcohol relapse: concurrent validity of confidence measures, self-other discrepancies, and prediction of treatment outcome. Journal of Studies on Alcohol, 67(4), 637-641.
DiClemente, C. C., Schlundt, D., & Gemmell, L. (2004). Readiness and stages of change in addiction treatment. American Journal on Addictions, 13(2), 103-119.
DiClemente, C. C., Carbonari, J. P., Montgomery, R. P., & Hughes, S. O. (1994). The alcohol abstinence self-efficacy scale. Journal of Studies on Alcohol, 55(2), 141-148.
Maiuro, R. D., & Murphy, C. (Eds.). (2009). Motivational interviewing and stages of change in intimate partner violence. Springer.
Müller, A., Znoj, H., & Moggi, F. (2019). How are self-efficacy and motivation related to drinking five years after residential treatment a longitudinal multicenter study. European Addiction Research, 25(5), 213-223.
Prochaska, J. O., DiClemente, C. C., & Norcross, J. C. (1993). In search of how people change: Applications to addictive behaviors. Addictions Nursing Network, 5(1), 2-16.
Thorndike, R. (1978). Correlational procedures for research. Gardner Press.
