Factors Affecting on Health Promotion Learning Organization of Boromarajonani Nursing College, Suphanburi
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This descriptive research aims to study 1) the level of health promotion learning organization, and 2) factors affecting the health promotion learning organization of Boromarajonani Nursing College, Suphanburi. The sample consisted of 235 persons -lecturers, officials, and nursing students in Boromarajonani Nursing College, Suphanburi. All have been selected by proportionate stratified sampling. The research instruments for data collection are the affecting factors and health promotion learning organization questionnaires which Cronbach’s alpha coefficient at .98. Statistics employed are descriptive statistics, Pearson’s Product-Moment Correlation Coefficients, and Multiple Regression Analysis.
The research results found that the level of health promotion learning organization was at a high level (M = 3.92, SD = .49). The factors affecting health promotion learning organization are these five variables: personal development skill (Beta = .30), health policy (Beta =.16), information technology (Beta =.14) leadership (Beta =.13), and environment (Beta =.10), had an effective prediction of 72.30 percent with a significantly level of .05 (F = 5.64, p = .018).
The results can be beneficially applied to strategy planning along with proper activities of personal skills, health policy, information technology, leadership, and environment for health promotion learning organization.
Downloads
Article Details
Content and information published in the Journal of Prachomklao College of Nursing, Phetchaburi Province are the comment and responsibility of the authors. Articles, information, images, etc. published in this journal are the copyright of the Journal of Prachomklao College of Nursing, Phetchaburi Province. If any person or entity wants to take all or part of it for publication for any purposes, please reference the Journal of Prachomklao College of Nursing, Phetchaburi Province.
References
กลุ่มงานสร้างเสริมสุขภาพ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชนนี สุพรรณบุรี (2561). รายงานการผลการ ดำเนินงานโครงการสร้างเสริมสุขภาพ ประจำปี 2561. สุพรรณบุรี: วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี.
กลุ่มยุทธศาสตร์และประกันคุณภาพ. (2559). รายงานการประเมินตนเอง ประจำปี 2559. สุพรรณบุรี: วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี.
กานต์สุดา มาฆะศิรานนท์. (2557). การพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
กุนนที พุ่มสงวน. (2557). สุขภาพและการสร้างเสริมสุขภาพ: บทบาทที่สำคัญของพยาบาล. วารสารพยาบาลทหารบก, 15(2), 10-14.
ชิดชม เจนตลอด, และจุมพจน์ วนิชกุล. (2560). รูปแบบการบริหารองค์การแห่งการเรียนรู้เพื่อพัฒนาการศึกษาของวิทยาลัยพยาบาลในประเทศไทย. วารสารสารสนเทศ, 16(1), 185-198.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุรีวิยาสาส์น.
พระราชกฤษฎีกา ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2562. (2563). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136. ตอนที่ 56 ก หน้า 254.
ไพลิน บุญนา. (2559). ลักษณะความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี (ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฎรำไพพรรณี, จันทบุรี.
พัชรกันย์ เมธาอัครเกียรติ, และธีระวัฒน์ จันทึก. (2561). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษย์ศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11(1), 717-739.
พัชรกันย์ เมธาอัครเกียรติ, และประสพชัย พสุนนท์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษย์ศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11(1), 1944-1960.
ยิ่งศักดิ์ ไกรพินิจ, และประสพชัย พสุนนท์. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนรู้ขององค์กรระดับบุคคล ในหน่วยงานสังกัดสำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 23(3), 385-395.
วาริณี เอี่ยมสวัสดิกุล. (2561). การสร้างเสริมสุขภาพในสถานศึกษา. วารสารความปลอดภัยและสุขภาพ, 11(2), 1-11.
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี. (2555). แผนปฏิบัติการประจำปี 2556. สุพรรณบุรี: วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี.
ศิริพร พุทธรังษี, ชวลี บุญโต, สายสมร เฉลยกิตติ, นุชรัตน์ มังคละคิรี, และหทัยรัตน์ ขาวเอี่ยม. (2558). การสร้างเสริมสุขภาวะของบุคลากรทางการพยาบาลในศตวรรษที่ 21. วารสารพยาบาลทหารบก, 16(2), 8-14.
สินศักดิ์ชนม์ อุ่นพรมมี. (2556). พัฒนาการสำคัญของการสร้างเสริมสุขภาพ. กรุงเทพฯ: ธนาเพรส.
สุฤดี โกศัยเนตร, และวรวรรณ วาณิชย์เจริญชัย. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. วารสารสารสนเทศศาสตร์, 34(4), 50-67.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2563). คู่มือแนวทางการพัฒนาบุคลากรภาครัฐ พ.ศ. 2563 – 2565. สืบค้นจาก https://www.ocsc.go.th/sites/default/files/attachment/page/ guide_civilservice_update.pdf.
อัมพร ปัญญา. (2557). ปัจจัยที่ส่งผลต่อลักษณะการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในวิทยาลัยราชพฤกษ์.วารสารปัญญาภิวัฒน์, 5(2), 180-190.
Bennett, J. K., & O'Brien, M. J. (1994). The building blocks of the learning organization. Training, 31(6), 41-48.
Ngamjarus, C. (2016). n4Studies: Sample size calculation for an epidemiological study on a smart device. Siriraj Medical Journal, 68(3), 160-170.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Doubleday.
World Health Organization (WHO). (2009). Milestones in health promotion: Statements from global conferences. Geneva, Switzerland: WHO Press.
