Nursing Care for Colorectal Cancer Patients with Colostomy
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Colorectal cancer is a major public health problem and known as a top cause of death globally, including Thailand. A colostomy is procedures may be done as part of treatment to help drainage of faces. The patients who underwent colostomy have a serious impact on their self-image and affect the quality of life in all aspects.
Some patients have comorbidity when they were diagnosed with cancer. The operative of colostomy needs to be monitored for the safety from complications and comorbid conditions. Nurses who provide care for these patients need the knowledge, skills and expertise to integrate self-management concepts into patients and their caregivers with the nursing process according to the ERAS program in colostomy surgery. It allows pre-operative patients get well prepared to undergo surgery safely and comorbid disease. The study indicated that the role of nurses can provide care to patients with colorectal cancer who have had colostomy surgery with the complexity of the disease. It helps patients planning themselves better in self-care activities and makes adoption of the colostomy and illness with a good quality of life.
of the disease. It help patients can plan better self-care activities and make adoption of the colostomy and illness with a good quality of life.
Downloads
Article Details
Content and information published in the Journal of Prachomklao College of Nursing, Phetchaburi Province are the comment and responsibility of the authors. Articles, information, images, etc. published in this journal are the copyright of the Journal of Prachomklao College of Nursing, Phetchaburi Province. If any person or entity wants to take all or part of it for publication for any purposes, please reference the Journal of Prachomklao College of Nursing, Phetchaburi Province.
References
จุฬาพร ประสังสิต และกาญจนา รุ่งแสงจันทร์. (2558). การพยาบาลผู้ป่วยที่มีลำไส้และรูเปิดทางหน้าท้อง: ประสบการณ์จากผู้เชี่ยวชาญ. กรุงเทพฯ: พี.เอ.ลิฟวิ่ง.
ชนุตพร รัตนมงคล, ศิริอร สินธุ, ทิพา ต่อสกุลแก้ว และเชิดศักดิ์ ไอรมณีรัตน์. (2559). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับความรุนแรงของการเกิดภาวะแทรกซ้อนหลังผ่าตัดในผู้ป่วยมะเร็งชนิดปฐมภูมิของกระเพาะอาหาร ตับ ทางเดินน้ำดี ลำไส้ใหญ่และลำไส้ตรง. วารสารสภาการพยาบาล, 31(3), 97-109.
บุศรา ชัยทัศน์. (2559). การดูแลผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักที่ผ่าตัดเปิดทวารใหม่: บทบาทพยาบาลเฉพาะทางบาดแผล ออสโตมี และควบคุมการขับถ่ายไม่ได้. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย, 9(1), 19-33.
โรงพยาบาลสมุทรปราการ. (2560). สถิติโรงพยาบาลสมุทรปราการ. รายงานสถิติประจำปี 2560. อัดสำเนา.
ศิริพรรณ ภมรพล. (2559). บทบาทพยาบาลในการส่งเสริม การลุกเดินจากเตียงโดยเร็วภายหลังผ่าตัด. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย, 9(2), 14-23.
สถาบันมะเร็งแห่งชาติ. (2561). ทะเบียนมะเร็งระดับโรงพยาบาล พ.ศ.2559. กรุงเทพ: พรทิพย์การพิมพ์.
สราวุฒิ สีถาน. (2560). ผลของโปรแกรมการเตรียมความพร้อมก่อนผ่าตัดต่อการฟื้นตัวในผู้ป่วยหลังผ่าตัดช่องท้อง. วารสาร มฉกวิชาการ, 20(40), 101-113.
อนุชตรา วรรณเสวก. (2561). โภชนบำบัดสำหรับผู้ป่วยโรคมะเร็ง. ใน สุวรรณี สิริเลิศตระกูล และเนตร์สุวีณ์ เจริญจิตสวัสดิ์.บทความวิชาการ การศึกษาต่อเนื่องสาขาการพยาบาลศาสตร์ เล่มที่ 18 การพยาบาลผู้ป่วยโรคมะเร็ง. กรุงเทพ: ศิริยอดการพิมพ์.
อรปรียา บุปผาวัลย์. (2558). การพยาบาลผู้ป่วยเบาหวานที่มีภาวะแทรกซ้อนตามกรอบแนวคิดแบบแผนสุขภาพของกอร์ดอน: กรณีศึกษา โรงพยาบาลนิคมคำสร้อย จังหวัดมุกดาหาร. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7, 13(3), 20-33.
อารีย์ เสนีย์. (2557). โปรแกรมการจัดการตนเองในผู้ป่วยโรคเรื้อรัง. วารสารพยาบาลทหารบก, 15(2), 129-134.
Agrawal, D. (2016). American Society of Anesthesiologist Classification—Higher Incentives for Higher Scores. JAMA internal medicine, 176(10), 1577-1578.doi:10.1001/jamainternmed .2016.5448
Arends, J., Bachmann, P., Baracos, V., Barthelemy, N., Bertz, H., Bozzetti, F…. & Preiser, J. C. (2017). ESPEN guidelines on nutrition in cancer patients. Clinical Nutrition, 36(1), 11-48. doi:10.1016/j.clnu.2016.07.015.
Alexander, T.H., David, L.B., Paul, C.S., Patrica, S., & Liliana, B. (2014). Wound dehiscence after APR for low rectal cancer is associated with decreased survival. DisColon Rectum, 7(2), 143–150.
Bryan, S., & Dukes, S., (2010). The enhanced recovery programmed for patients: An audit. British Journal of Nursing, 19, 831-834. doi:10.12968/bjon.2010.19.13.48859
Kittinouvarat S. (2014). A study of difficulties experienced by Thai ostomate after hospital discharge. WCETJ, 34(4), 7-12.
Lorig, K.R., & Holman H. (2003). Self-management education: History, definition, outcomes, and mechanisms. Ann Behav Med. 26(1), 1-7. doi:10.1207/S15324796ABM2601_01
Vonk-Klaassen S. M., Vocht, H. M., Ouden M. E., Eddes, E. H., & Schuurmans, M.J., (2016). Ostomy–related problems and their impact on quality of life of life colorectal cancerostomates: A systematic review. Qual Life Res, 25(1), 125-133. doi: 0.1007/ s11136-015-1050-3.
Wilmore, D., & Kehlet, H. (2001). Management of patients in fast track surgery. BMJ, 332, 473-476.
