ผลของโปรแกรมเสริมสร้างพลังสุขภาพจิตต่อภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่มีโรคเรื้อรัง

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดผลก่อนและหลังการทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบระดับภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุที่มีโรคเรื้อรังก่อนและหลังได้รับโปรแกรมเสริมสร้างพลังสุขภาพจิต และเปรียบเทียบระดับภาวะซึมเศร้าระหว่างผู้ที่ได้รับโปรแกรมกับผู้ที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุที่มีโรคเรื้อรังและมีภาวะซึมเศร้าระดับเล็กน้อยถึงปานกลาง จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ โปรแกรมเสริมสร้างพลังสุขภาพจิต และแบบประเมิน Thai Geriatric Depression Scale-15 มีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ .96 และค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .80 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การทดสอบวิลคอกซัน และสถิติการทดสอบแมนวิทนีย์ยู

ผลการวิจัยพบว่า หลังได้รับโปรแกรม กลุ่มทดลองมีคะแนนภาวะซึมเศร้าลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = -4.801, p < .001) ขณะที่กลุ่มควบคุมไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = -.531, p = .595) และกลุ่มทดลองมีการเปลี่ยนแปลงคะแนนภาวะซึมเศร้าลดลงมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = -6.805, p < .001)

สรุปได้ว่า โปรแกรมเสริมสร้างพลังสุขภาพจิตมีประสิทธิผลในการลดภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุที่มีโรคเรื้อรังในชุมชน จึงควรนำไปประยุกต์ใช้ในการดูแลผู้สูงอายุในระบบบริการสุขภาพและชุมชนอย่างต่อเนื่อง