The Development of Mechanical Weaning Program

Main Article Content

Amornrat Chumnongphak
Kittiporn Nawsuwan

Abstract

           This research and development aimed to study the scenarios, to construct the programs, and to understand the results of the weaning from the ventilators at the surgical intensive unit of the Songkhla Hospital. There are three stages including 1) to study the use of ventilators by examining the 121 patients' files who were attached to ventilators and analyzing them with descriptive statistics, 2) to construct the programs based upon the findings and the results in Stage 1, and 3) to study the subsequent usage of the constructed program in Stage 2. The participants of the study were the selected 30 recovered patients after weaning from ventilators and 30 patients from the originally standardized controlled group. The analysis was conducted by adopting the statistical information of Mann Whitney U Test and Chi – square Test. The results showed as follows;


  1. From 121 cases of patients, the level of consciousness at 8-10T was at 91.7%. The length of usage from 1 to 7 days was 34.70%, and the average days of usage was at 12.68 days. The success rate of patients weaning from the ventilators was at 38%.

  2. The Songkhla Hospital ventilators' weaning program consisted of SICU Model including four components: scenario prediction, nursing, communication methods, and multi-disciplinary approach.

  3. The length of time on ventilators, the length of time used at weaning from ventilators, and the length of stay in hospitals from selected cases were significantly lower than the controlled cases at the level of .05 and .001. However, the rate of acute lung infection was found no difference between the two groups.

        The recommendation of the study includes the advanced use and the application of the findings to enhance the nursing care quality of patients weaning from mechanical ventilation.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Chumnongphak, A., & Nawsuwan, K. (2020). The Development of Mechanical Weaning Program. Journal of Prachomklao College of Nursing, Phetchaburi Province, 3(2), 89-106. Retrieved from https://he01.tci-thaijo.org/index.php/pck/article/view/242374
Section
Research Articles
Author Biography

Kittiporn Nawsuwan, Boromarajonani College of Nursing, Songkhla

Thailand Citation Index Centre

References

ธารทิพย์ วิเศษธาร, กัญจนา ปุกคำ, และสมจิตร์ ยอดระบำ. (2562). การพัฒนารูปแบบการหย่าเครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยวิกฤตศัลยกรรม โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช. วารสารพยาบาลโรคหัวใจและทรวงอก, 30(2), 176-192.

นันทิกานต์ กลิ่นเชตุ, และศิริพร สว่างจิตร. (2561). ความพร้อมของผู้ป่วยกับความสำเร็จในการหย่า เครื่องช่วยหายใจ. วารสารพยาบาลทหารบก, 19(2), 79-85.

ปนุฎชา พงศ์สวัสดิ์. (2561). ผลของการพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลผู้ป่วยใช้เครื่องช่วยหายใจ ห้องผู้ป่วยหนัก โรงพยาบาลเลย. ชัยภูมิเวชสาร, 38(3), 28-38.

ปทิตตา ปานเฟือง, อำภาพร นามวงศ์พรหม และน้ำอ้อย ภักดีวงศ์. (2559). ประสิทธิผลของกาใช้แนวปฏิบัติในการหย่าเครื่องช่วยหายใจต่อความสำเร็จของการหย่าเครื่องช่วยหายใจและระยะเวลาในการหย่าเครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยวิกฤติที่ใสเครื่องช่วยหายใจ. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 33(3), 159-167.

ประนอม ดวงใจ. (2559). ผลของแนวปฏิบัติการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ในผู้ป่วยหลังผ่าตัดหัวใจและหลอดเลือด ในโรงพยาบาลราชวิถี. วารสารกรมการแพทย์, 41(2), 85-94.

พิศมัย นันทิเกียรติกุล. (2562). ประสิทธิผลของแนวทางการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ในทารกที่ใช้เครื่องช่วยหายใจหอผู้ป่วยหนักเด็ก โรงพยาบาลนครพนม. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 28(4), 721-729.

เยาวลักษณ์ วุฒิยาสาร, ฐิตินันท์ วัฒนชัย, นิภาดา ธารีเพียร, และพรรณราย สุนทรจามร. (2559). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระยะเวลาการหย่าเครื่องช่วยหายใจในหอผู้ป่วยอายุรกรรม. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 34(4), 89- 113.

รังสรรค์ ภูรยานนทชัย, และชิติมาภรณ์ จันทร์พราหมณ์. (2559). การศึกษาเปรียบเทียบอัตราความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ระหว่างการใช้และไม่ใช้ดัชนีการหายใจเร็วตื้นในผู้ป่วยภาวะหายใจล้มเหลวเฉียบพลันหลังจากผ่านการประเมินความพร้อมทางคลินิก. สงขลานครินทร์เวชสาร, 34(4), 153-161.

ลัดดาวรรณ เสียงอ่อน, และธารารัตน์ ส่งสิทธิกุล. (2562).การเสริมสร้างความสามารถแห่งตนต่อการหย่าเครื่องช่วยหายใจ: แนวคิดสู่การปฏิบัติ. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ, 13(3), 1-9.

ศรัจจันทร์ ธนเจริญพัทธ์, อุษา วงษ์อนันต์, ศศิธร ศิริกุล, จิรัญญา กาญจนโบษย์, และอุษา กลิ่นขจร. (2558). การพัฒนาโปรแกรมการหย่าเครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะ. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 33(2), 83-91.

เอกรัฐ ทองเต็ม, วาสนา รวยสูงเนิน, และดลวิวัฒน์ แสนโสม. (2558). ผลของโปรแกรมส่งเสริมความสำเร็จการหย่าเครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยวิกฤตอายุรกรรม. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 33(2), 74-82.

Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed). New York: Lawrence Erlbaum.

Chen, Y. J., Jacobs, W. J., Quan, S. F., Figueredo, A. J., & Davis, A. H. T. (2011). Psychophysiological determinants of repeated ventilator weaning failure: An explanatory model. American Journal of Critical Care, 20(4), 292-302.

Leo, M. H., & Van Der Hoeven, J. G. (2010). Clinical review: The ABC of weaning failure - A structured approach. Critical Care, 14(6), 1-9.

Kwong, M. T., Colopy, G. W., Weber, A. M., Ercole, A., & Bergmann, J. H. (2019). The efficacy and effectiveness of machine learning for weaning in mechanically ventilated patients at the intensive care unit: A systematic review. Bio-Design and Manufacturing, 2(1), 31-40.

Most read articles by the same author(s)

1 2 > >>