การพัฒนาแนวปฏิบัติการป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุแบบองค์รวม

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเพื่อพัฒนาแนวปฏิบัติการโดยใช้หลักฐานเชิงประจักษ์และสถานการณ์ปัญหาของซูคัพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์ สาเหตุและปัจจัยการหกล้ม พัฒนาแนวปฏิบัติ และผลลัพธ์การใช้แนวปฏิบัติการป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุแบบองค์รวม ดำเนินการศึกษา 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาสถานการณ์ ระยะที่ 2 พัฒนาแนวปฏิบัติฯ และระยะที่ 3 การศึกษาผลลัพธ์ของแนวปฏิบัติฯ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุ 60 ปีขึ้นไป มีประวัติเคยหกล้มภายใน 6 เดือนที่ผ่านมา เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 30 คน เครื่องมือการวิจัย 1) แบบประเมินปัจจัยเสี่ยงภาวะหกล้มในผู้สูงอายุแบบองค์รวม 2) แบบประเมินพฤติกรรมการป้องกันการหกล้ม 3) แบบประเมินความสามารถในการเดินและการทรงตัว 4) แบบประเมินความพึงพอใจของผู้รับบริการ และ 5) แบบประเมินความพึงพอใจผู้ใช้แนวปฏิบัติ และเครื่องมือในการทดลอง คือ แนวปฏิบัติการป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุแบบองค์รวม

วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม แบบ nonparametric ด้วยสถิติ Wilcoxon signed-rank test ผลการวิจัย พบว่า แนวปฏิบัติที่พัฒนามี 5 องค์ประกอบ คือ การคัดกรองกลุ่มเป้าหมาย การประเมินปัจจัยเสี่ยงภาวะหกล้มแบบองค์รวม การแบ่งประเภทผู้สูงอายุตามความเสี่ยงภาวะหกล้ม การจัดการในสถานพยาบาล และในชุมชนผลลัพธ์พบว่า ผู้สูงอายุมีคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการป้องกันการหกล้มเพิ่มขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) เวลาเฉลี่ยความสามารถในการเดินและการทรงตัวลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) อัตราการหกล้มลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) คะแนนเฉลี่ยความพึงพอใจของผู้ใช้แนวปฏิบัติอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.31, SD = 0 .51) และคะแนนเฉลี่ยความพึงพอใจของผู้รับบริการอยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.46, SD= 0.39) ดังนั้น แนวปฏิบัตินี้สามารถส่งเสริมให้ผู้สูงอายุมีคุณภาพในการป้องกันการหกล้มได้อย่างมีประสิทธิภาพ สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงต่อการหกล้มในสถานพยาบาลและชุมชนได้