การศึกษาความจำเป็น ปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนวทางพัฒนาเนื้อหาและกระบวนการอบรมหลักสูตร SROI มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพงานบริการวิชาการ

ผู้แต่ง

  • ศรีสุข มงกุฎวิสุทธิ์ วิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

DOI:

https://doi.org/10.14456/jmu.2026.41

คำสำคัญ:

การศึกษาความจำเป็น, การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม, งานบริการวิชาการ

บทคัดย่อ

            การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความจำเป็น ปัญหาและอุปสรรคด้านเนื้อหาและกระบวนการจัดการอบรม และเสนอแนวทางการพัฒนาหลักสูตร SROI เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพงานบริการวิชาการ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลผ่านแบบสอบถามออนไลน์จากผู้ผ่านการอบรมหลักสูตร SROI จำนวน 105 ตัวอย่าง

           ผลการศึกษาพบว่าผู้เข้าอบรมส่วนใหญ่เป็นบุคลากรจากสถาบันการศึกษา (ร้อยละ 69.52) มีประสบการณ์ทำงานมากกว่า 10 ปี (ร้อยละ 62.86) โดยภาพรวมผู้เข้าอบรมมีพัฒนาการด้านความรู้เพิ่มขึ้นจาก 3.21 คะแนน เป็น 7.62 คะแนน และร้อยละ 89.53 เห็นว่าหลักสูตรมีความจำเป็นในระดับมากถึงมากที่สุด ปัญหาสำคัญที่พบคือความยากในการวัดผลลัพธ์ทางสังคม (ร้อยละ 49.52) การขาดข้อมูลที่จำเป็น (ร้อยละ 45.71) และความซับซ้อนของเนื้อหา (ร้อยละ 44.76) สำหรับแนวทางการพัฒนา ผู้เข้าอบรมต้องการให้เพิ่มเวลาฝึกปฏิบัติ เพิ่มกรณีศึกษาที่หลากหลาย และเพิ่มการติดตามผลหลังการอบรม โดยกลุ่มนักวิชาการให้ความสำคัญกับการฝึกปฏิบัติการวิจัยและการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงลึก (ร้อยละ 92.38) ในขณะที่กลุ่มเจ้าหน้าที่ CSR ต้องการกรณีศึกษาที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมที่หลากหลาย (ร้อยละ 91.43) นอกจากนี้ ยังมีข้อเสนอให้สร้างเครือข่ายผู้เชี่ยวชาญ พัฒนาคู่มือปฏิบัติการ และสนับสนุนการรับรองคุณวุฒิ เพื่อยกระดับมาตรฐานและประสิทธิภาพของหลักสูตร

เอกสารอ้างอิง

กองแผนงาน, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2568, 1 ธันวาคม). แผนยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2565-2570) (ฉบับทบทวน) ปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. เว็บไซต์กองแผนงาน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. https://planning.tu.ac.th/WebPlanning/

นิตยา จิตรคำ. (2567). การประเมินความต้องการจำเป็นแบบสมบูรณ์เพื่อพัฒนาสมรรถนะการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุน, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 16(1), 107-118.

ภัทราพร ยาร์บะระ. (2565, 19 สิงหาคม). รู้ทัน SROI – ตัวเลขที่น่า "ถูกใจ" แต่อาจไม่ช่วยตัดสินใจเรื่องผลลัพธ์ทางสังคมอย่าง "ถูกต้อง". Salforest. https://salforest.com/blog/understand_sroi

เศรษฐภูมิ บัวทอง. (2565). การประเมินผลกระทบหลักสูตรการฝึกอบรมเกี่ยวกับงานวิจัย สวก. [รายงานวิจัย. สำนักงานศูนย์วิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.] https://sroi-puey.my.canva.site/

Arvidson, M., Lyon, F., McKay, S., & Moro, D. (2013). Valuing the social? The nature and controversies of measuring social return on investment (SROI). Voluntary Sector Review, 4(1), 3-18.

Baldwin, T. T., Ford, J. K., & Blume, B. D. (2017). The state of transfer of training research: Moving toward more consumer‐centric inquiry. Human Resource Development Quarterly, 28(1), 17-28.

Blanchard, P. N., & Thacker, J. W. (2018). Effective training: Systems, strategies, and practices (6th ed.). SAGE Publications.

Couper, M. P. (2000). Web surveys: A review of issues and approaches. Public Opinion Quarterly, 64(4), 464–494.

Guskey, T. R. (2000). Evaluating professional development. Corwin Press.

Maier, F., Schober, C., Simsa, R., & Millner, R. (2015). SROI as a method for evaluation research: Understanding merits and limitations. VOLUNTAS: International Journal of Voluntary and Nonprofit Organizations, 26(5), 1805-1830.

Nicholls, J., Lawlor, E., Neitzert, E., & Goodspeed, T. (2012). A guide to social return on investment. SROI Network.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-11-19

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย