ปัจจัยที่ส่งผลต่อระยะเวลาการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาระดับปริญญาเอก คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล

นงนุช พันธุตา; ศิริรัตน์ เรืองสวัสดิ์; นิภา ภิญโญเสริมรัตน์; ฉัตรชัย เหมือนประสาท

doi:10.14456/jmu.2026.12

ผู้แต่ง

นงนุช พันธุตา คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
ศิริรัตน์ เรืองสวัสดิ์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
นิภา ภิญโญเสริมรัตน์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
ฉัตรชัย เหมือนประสาท คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล

DOI:

https://doi.org/10.14456/jmu.2026.12

คำสำคัญ:

ปัจจัยที่ส่งผลต่อระยะสำเร็จการศึกษา, ระยะสำเร็จการศึกษา, การศึกษาระดับปริญญาเอก

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อระยะเวลาของการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาระดับปริญญาเอก คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล โดยสอบถามความคิดเห็นของนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาภายในระยะเวลาตามแผนการศึกษาและนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาเกินระยะเวลาแผนการศึกษา เป็นการวิจัยเชิงสำรวจจากผู้สำเร็จการศึกษาปีการศึกษา 2560 – 2564 จำนวน 43 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมคำนวณค่าทางสถิติ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน

ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อระยะเวลาของการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาระดับปริญญาเอกที่มีผลกระทบในระดับมากที่สุด จำนวน 3 ด้าน คือ ด้านนักศึกษา ( $\bar{x}$ = 4.55) รองลงมาด้านอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์และความสะดวกในการติดต่อหรือช่องทางการติดต่ออาจารย์ที่ปรึกษา ( $\bar{x}$ = 4.54) และด้านการบริการแหล่งค้นคว้าทางวิชาการ ( $\bar{x}$ = 4.52) ในส่วนของปัจจัยที่มีผลกระทบในระดับมาก จำนวน 2 ด้าน คือ ด้านการดำเนินการทำวิทยานิพนธ์และการเผยแพร่ผลงานของนักศึกษา ( $\bar{x}$ = 4.48) และ ด้านการบริหารจัดการหลักสูตร ( $\bar{x}$ = 4.26) ตามลำดับ

ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาภายในระยะเวลาตามแผนการศึกษาและเกินแผนการศึกษา พบว่า โดยภาพรวมของปัจจัยทั้ง 5 ด้าน แม้ว่าผลการวิจัยจะไม่ปรากฏค่านัยสำคัญทางสถิติ แต่ยังสามารถนำเสนอข้อมูลในลักษณะที่เป็นประโยชน์ โดยเน้นการวิเคราะห์แนวโน้มของข้อมูล ตรวจสอบปัจจัยที่อาจมีผลต่อผลลัพธ์ และเสนอแนวทางสำหรับการศึกษาในอนาคต

เอกสารอ้างอิง

ดิลกรัตน์ โคตรสุมาตย์ และ ชัญญา อภิปาลกุล. (2555). ปัจจัยที่ส่งผลต่อระยะเวลาการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 5(3), 17-27.

ธิดาพร ประทุมวี. (2553). ปัจจัยความสำเร็จในการทำวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ [วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยการศึกษา. มหาวิทยาลัยรามคำแหง]. https://dric.nrct.go.th/index.php?/Search/SearchDetail/253450

บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล. (2565, 18 กันยายน). สถิตินักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล. ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหาร Grad MIS. https://graduate.mahidol.ac.th

ปุณณิฐฐา มาเชค. (2565). โมเดลเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการสำเร็จการศึกษาของนิสิตระดับปริญญาเอกสาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. HRD Journal, 13(1), 8-28.

พวงเพชร วอนวัฒนา. (2563). ปัจจัยในการสำเร็จการศึกษาล่าช้าและสำเร็จการศึกษาตามเกณฑ์ของนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 5(2), 50-64.

ภารดี เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา และ ธนายุส ธนธิติ. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการสำเร็จการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาในระยะเวลาที่กำาหนดของนักศึกษาคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยธนบุรี, 14(3), 120-134.

วันวิสาข์ แก้วสมบูรณ์, ทรงธรรม ธีระกุล, เสาวนีย์ แสงสีดําและ ศศิธร ดีใหญ่. (2557). ปัจจัยในการสำเร็จการศึกษาล่าช้าของนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยทักษิณ. หน่วยวิจัยสถาบันบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยทักษิณ.

วรรณี ชลนภาสถิตย์, อรุณี นรินทรกุล ณ อยุธยา, และ พรรณพิมล ก้านกนก. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการศึกษาระดับปริญญาเอกในประเทศไทย. วารสารสุโขทัยธรรมาธิราช, 33(2), 93–114.

วัยณา เนียมนิล, มานพ เสนาพิทักษ์, สุนันทา เอมแย้ม, และ กัณยารัตน์ สุไพบูลย์วัฒน. (2556, 3-4 กันยายน ). สำรวจความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการทำวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา กรณีศึกษา: คณะวิทยาศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดีมหาวิทยาลัยมหิดล [การนำเสนอผลงานวิจัย]. การประชุมเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ครั้งที่ 3. https://www.stou.ac.th/thai/grad_stdy/masters/%E0%B8%9D%E0%B8%AA%E0%B8%AA/research/3nd/SSPoster.html

สืบพงษ์ ปราบใหญ่, ยศระวี วายทองคำ, รุ่งรัตนา เจริญจิตต์, และ มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (2562). แนวทางการจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5324–5342.

หอมหวล นาถ้ำเพชร. (2563). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับระยะเวลาการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. วารสารวิจัย มข. สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (ฉบับบัณฑิตศึกษา), 9(1), 187-198.

Best, W. (1977). Research in education (3rd ed.)., Prentice Hall.

Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. Attitude Theory and Measurement. P.90-95. Wiley & Son.

McBrayer, J. S., Melton, T. D., Calhoun, D. W., Dunbar, M., & Tolman, S. (2018). The correlation between self-efficacy and time to degree completion of educational leadership doctoral students. International Journal of Doctoral Studies, 13, 413-439. https://doi.org/10.28945/4138

Sonia, N. Y., William, R. V., Mark, A. S., Troy A. R., & Ashley, V. (2019). Factors Affecting PhD Student Success. International Journal of Exercise Science, 12(1), 34-45. https://doi.org/10.70252/CEJT2520