ผลของการเตรียมความพร้อมก่อนฝึกปฏิบัติด้วยสถานการณ์จำลองโดยใช้ผู้ป่วยมาตรฐานต่อการคิดวิเคราะห์และการตัดสินใจทางคลินิกของนิสิตพยาบาล

บทคัดย่อ

การคิดวิเคราะห์และการตัดสินใจทางคลินิกเป็นสมรรถนะสำคัญในการเตรียมนิสิตพยาบาลก่อนขึ้นฝึกปฏิบัติ การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดก่อน–หลัง มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เปรียบเทียบคะแนนการคิดวิเคราะห์และการตัดสินใจทางคลินิกก่อนและหลังการสอนภายในกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง (2) เปรียบเทียบคะแนนการคิดวิเคราะห์และการตัดสินใจทางคลินิกก่อนทดลอง หลังทดลอง และคะแนนการเปลี่ยนแปลงระหว่างกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตพยาบาลชั้นปีที่ 2 ลงทะเบียนเรียนวิชาปฏิบัติการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ 1 คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 53 คน จัดกลุ่มแบบจับคู่ตามผลการเรียน และมีการสูญหาย 3 คน เหลือ 50 คน แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 25 คนและกลุ่มทดลอง 25 คน โดยกลุ่มทดลองได้รับการเรียนรู้โดยใช้ผู้ป่วยมาตรฐาน ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการสอนแบบบรรยายร่วมกับวิเคราะห์กรณีศึกษา เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยคู่มือผู้สอน สถานการณ์จำลอง และผู้ป่วยมาตรฐาน ส่วนเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบทดสอบการคิดวิเคราะห์และการตัดสินใจทางคลินิก ทดสอบความเชื่อมั่นด้วยสถิติ คูเดอร์ ริชาดสัน 20 มีค่าความเชื่อมั่น .73 และ .70 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติวิลคอกซันสำหรับการเปรียบเทียบภายในกลุ่ม สถิติแมน–วิทนีย์ ยู สำหรับการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มและคะแนนการเปลี่ยนแปลง พร้อมรายงานขนาดอิทธิพล (r) ผลการวิจัย พบว่า คะแนนการคิดวิเคราะห์หลังทดลองสูงกว่าก่อนทดลองทั้งกลุ่มควบคุม (Z=−2.50, p<.01) และกลุ่มทดลอง (Z=−3.45, p<.001) โดยมีขนาดอิทธิพลระดับมาก (r=.50 และ .69 ตามลำดับ) ส่วนคะแนนการตัดสินใจทางคลินิกเพิ่มขึ้นเฉพาะกลุ่มทดลอง (Z=−2.05, p<.05) โดยมีขนาดอิทธิพลระดับปานกลาง (r=.41) เมื่อเปรียบเทียบคะแนนการเปลี่ยนแปลง กลุ่มทดลองพัฒนาด้านการตัดสินใจทางคลินิกมากกว่ากลุ่มควบคุม (U=207.50, Z=−2.05, p<.05) โดยมีขนาดอิทธิพลระดับเล็ก (r=.29) แต่การคิดวิเคราะห์ไม่แตกต่างกัน (U=221.00, Z=−1.84, p>.05; r=.26) ผลการศึกษาสนับสนุนการใช้ผู้ป่วยมาตรฐานเพื่อส่งเสริมการตัดสินใจทางคลินิกก่อนฝึกปฏิบัติ