ผลการสนทนาสร้างแรงจูงใจต่อการลดค่าซีสโตลิค ในผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง

บทคัดย่อ

          การศึกษานี้เป็นวิจัยกึ่งทดลอง แบบหนึ่งกลุ่มวัดผลซ้ำ โดยมีวัตถุประสงค์หลักคือ ศึกษาเปรียบเทียบการควบคุมระดับค่าซีสโตลิคและค่าเฉลี่ยของค่าซีสโตลิคในผู้ป่วยความดันโลหิตสูงที่ควบคุมความดันโลหิตไม่ได้ โดยวัดผลก่อนและหลังจบโปรแกรมครั้งที่ 4 ทันที หลังจบโปรแกรมเดือนที่ 3 และเดือนที่ 6 โปรแกรมที่ใช้คือโปรแกรมการสนทนาสร้างแรงจูงใจ 4 ครั้ง แต่ละครั้งห่างกัน 1 เดือน ใช้เวลา 5-10 นาทีต่อครั้ง โปรแกรมการสนทนาสร้างแรงจูงใจนี้เป็นกระบวนการสื่อสารสร้างความร่วมมือร่วมค้นหาแรงจูงใจจนเกิดความพร้อมในการรับข้อเสนอแนะนำไปปฏิบัติ โดยมีขั้นตอนดังนี้ 1) สร้างความร่วมมือระหว่างผู้บำบัดและผู้รับบำบัด 2) ค้นหาและทำให้แรงจูงใจในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมมั่นคงมากยิ่งขึ้น 3) ให้ข้อมูลและข้อเสนอแบบมีทางเลือกในการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม ประชากรคือบุคคลที่มารักษาโรคความดันโลหิตสูง ณ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล โรงพยาบาลชุมชน โรงพยาบาลทั่วไป และโรงพยาบาลศูนย์ในจังหวัดชลบุรี สุรินทร์ ศรีสะเกษ พัทลุง และสงขลา ปี พ.ศ. 2559-2560 รวม 70 แห่ง กลุ่มตัวอย่างคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงจาก 40 โรงพยาบาลจำนวน 260 ราย ดำเนินการวิจัยระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2559 - พฤศจิกายน 2560 กลุ่มตัวอย่างเป็นเพศหญิง 182 คน (ร้อยละ 70.0) อายุ 60-69 ปี มากที่สุด (ร้อยละ 32.7) อาชีพพ่อบ้านแม่บ้าน มากที่สุด (ร้อยละ 22.3) หลังจบโปรแกรมครั้งที่ 4 กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 90.8–91.2 มีค่าซีสโตลิคลดลง โดยการควบคุมค่าซีสโตลิค
พบว่าร้อยละ 76.1, 78.1, 79.2 มีค่าซีสโตลิคที่ลดลงอย่างเปลี่ยนระดับภายหลังจบโปรแกรมทันที ระยะติดตามผล 3 เดือน และ
6 เดือนตามลำดับ โปรแกรมการสนทนาสร้างแรงจูงใจจึงสามารถส่งเสริมความร่วมมือในการรักษาและช่วยในการควบคุมความดันโลหิตได้