ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับอาการแสดงจากการสัมผัสความร้อนของผู้ประกอบอาชีพค้าขายแผงลอย บริเวณชายหาด จังหวัดชลบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกของอาการแสดงทางร่างกายจากการสัมผัสความร้อน และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับอาการแสดงจากการสัมผัสความร้อนของผู้ประกอบอาชีพค้าขายแผงลอยบริเวณชายหาดจังหวัดชลบุรี จำนวน 88 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม แบบบันทึกข้อมูลทางสรีรวิทยาด้วยเครื่องมือตรวจวัดการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยา แบบบันทึกข้อมูลการตรวจวัดความร้อนสภาพแวดล้อมในการทำงานด้วยเครื่องตรวจวัดดัชนีความร้อน WBGT แบบบันทึกข้อมูลประเมินภาระงาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ Chi-square ผลการวิจัยพบว่า ผู้ประกอบอาชีพค้าขายแผงลอยส่วนใหญ่มีอาการแสดงจากการสัมผัสความร้อนอยู่ในระดับไม่รุนแรง โดยอาการที่พบมากที่สุดคือ อาการผื่นคันจากความร้อน จำนวน 40 คน (ร้อยละ 45.5) ค่าดัชนีความร้อน WBGT แบบนอกตัวอาคาร (Outdoor) มีค่าอยู่ในช่วง 29.8-33.1 องศาเซลเซียส เฉลี่ยเท่ากับ 31.9 องศาเซลเซียส เมื่อพิจารณาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ พบว่า ระยะเวลาการทำงานมีความสัมพันธ์กับอาการแสดงจากการสัมผัสความร้อนของผู้ประกอบอาชีพค้าขายแผงลอย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (P-value = 0.01)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of Safety and Health is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) licence, unless otherwise stated.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงสาธารณสุข, กรมอนามัย. (2563). แนวทางการเฝ้าระวังทางสาธารณสุขและการสื่อสารความเสี่ยงเพื่อลดผลกระทบต่อสุขภาพจากความร้อน. https://hia.anamai.moph.go.th/web-upload/12xb1c83353535e43f224a05e184d8fd75a/m_magazine/35644/2910/file_download/91f0534b3c54ba2c83f041c794bf476a.pdf
ทิพย์อัปษร วิชาทร และสุนิสา ชายเกลี้ยง. (2565). การประเมินความเสี่ยงต่อสุขภาพจากการสัมผัสความร้อนของเกษตรกรตัดอ้อย ในอำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ. วารสารความปลอดภัยและสุขภาพ, 15(1), 144–160. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/JSH/article/view/250259
ประกาศกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการตรวจวัด และการวิเคราะห์สภาวะการทำงานเกี่ยวกับความร้อน แสงสว่าง หรือเสียง รวมทั้งระยะเวลาและประเภทกิจการที่ต้องดำเนินการ. (2565, 11 ,มกราคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 139 ตอนพิเศษ 7ง. หน้า 6.
ปัณณวัฒน์ สุขประเสริฐ. (2562). สมการทำนายอุณหภูมิร่างกายและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับอาการเจ็บป่วยที่เกี่ยวเนื่องจากความ ร้อนของพนักงานโรงงานโลหะแห่งหนึ่งในจังหวัดระยอง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. https://digital_collect.lib.buu.ac.th/dcms/files/59920287.pdf
พรเทพ สิงหะการ. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคผิวหนังอักเสบชนิดแพ้สัมผัส ในผู้ป่วยที่มารับการรักษาที่คลินิกผิวหนัง โรงพยาบาลพังงา. วารสารวิชาการแพทย์เขต 11, 35(1), 50–62. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Reg11MedJ/article/view/246278
พิพัฒน์พงษ์ โลแก้ว, ทิพย์อัปษร วิชาทร และสุนิสา ชายเกลี้ยง. (2565). ความสัมพันธ์ของอุณหภูมิกระเปาะแห้งและระดับความร้อน การประเมินความเสี่ยงต่อการสัมผัสของความร้อน ในเกษตรกรทํางานกลางแจ้ง. วารสารความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม, 31(2), 16–24. https://he03.tci-thaijo.org/index.php/OHSWA/article/view/1329/802
สุมิตรา ดอกเข็ม, วันทนี พันธุ์ประสิทธิ์, วรกมล บุณยโยธิน, อรุณรักษ์ คูเปอร์ มีใย และอริยะ บุญงามชัยรัตน. (2560). ดัชนีชี้วัดการตอบสนองของร่างกายต่อความร้อนที่เหมาะสม สำหรับคนงานในโรงงานหล่อหลอมโลหะ. วารสารความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม, 2(1), 51–56. https://he03.tci-thaijo.org/index.php/OHSWA/article/view/1096/659
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). สรุปผลที่สำคัญการสำรวจแรงงานนอกระบบ พ.ศ. 2565. https://catalogapi.nso.go.th/api/doc/department/D10/SD10_04/SD10_04_187_1.pdf
Bouchama, A., & Knochel, J. P. (2002). Heat stroke. The New England Journal of Medicine, 346(25), 1978–1988. https://doi.org/10.1056/NEJMra011089
Parsons, K. (2014). Human thermal environments: The effects of hot, moderate, and cold environments on human health, comfort, and performance. CRC Press.