ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัยกับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงาน กระบวนการผลิตอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์แห่งหนึ่ง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย เพื่อบริหารจัดการภายในสถานประกอบการ ลดความเสี่ยงต่ออันตรายและความปลอดภัยของพนักงานให้เกิดความปลอดภัย งานวิจัยนี้เป็นการศึกษารูปแบบเชิงปริมาณ วิธีการสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัยกับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงาน กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานในกระบวนการผลิต ประกอบด้วยแผนกออกแบบชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ แผนกจัดหาวัตถุดิบแผนกผลิตและประกอบชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ แผนกทดสอบผลิตภัณฑ์ และแผนกบรรจุและขนส่ง จำนวน 360 คน สุ่มตัวอย่างแบบยกกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม แบ่งเป็นแบบสอบถามข้อมูลลักษณะส่วนบุคคล ข้อมูลระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย และข้อมูลพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวและการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคูณ
ผลการวิจัย พบว่า มีปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงาน ได้แก่ ระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย ด้านบริบทขององค์กร (X1) ด้านภาวะผู้นำและการมีส่วนร่วม (X2) ด้านการดำเนินงาน (X5) ด้านการประเมินการดำเนินงาน (X6) มีความสัมพันธ์ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 โดยตัวแปรทั้ง 5 ตัวแปรนี้ สามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานกระบวนการผลิต ได้ร้อยละ 25.00
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of Safety and Health is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) licence, unless otherwise stated.
เอกสารอ้างอิง
กมลทิพย์ เสงี่ยมชื่น. (2562). ความตระหนักรู้ถึงความปลอดภัยและอาชีวอนามัยของพนักงาน บริษัท เอ็ม.เอส เฟริสท์ เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี]. DSpace at Rajamangala University of Technology Thanyaburi. http://www.repository.rmutt.ac.th/dspace/handle/123456789/3706
ชัญญากานต์ โกกะพันธ์, เฉลิมชัย ชัยกิตติภรณ์, และ อารุญ เกตุสาคร. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างระบบการจัดการด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัย และผลการดำเนินงานขององค์กร กรณีศึกษาโรงงานอุตสาหกรรมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 10(3), 1-10.
นรีกานต์ วงศ์เจริญยศ และ กิ่งกาญจน์ เกษศิริ. (2567, 15 กรกฎาคม). ไขปริศนา เปิด-ปิดโรงงาน. ธนาคารแห่งประเทศไทย. https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/articles/article-2024jul15.html
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2540). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 7), โรงพิมพ์และปกเจริญผล.
พระราชบัญญัติความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. 2554. (2554, 17 มกราคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 128 ตอนที่ 4 ก. หน้า 5-25.
วชิรวิชญ์ มธุรสสุวรรณ. (2562, 7 กุมภาพันธ์). เทคนิควิธีการวางระบบและสรุปข้อกำหนด มาตรฐานการบริหารจัดการ อาชีวอนามัยและความปลอดภัย ISO 45001: 2018 (ภาคปฏิบัติ). สถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน (องค์การมหาชน). https://www.tosh.or.th/index.php/blog/item/476-iso-45001-2018.
สุนิสา รวมใหม่. (2562). การบูรณาการระบบการจัดการด้านคุณภาพ อาชีวอนามัย และความปลอดภัย และสิ่งแวดล้อม ของบริษัทผลิตฮาร์ดดิสก์ไดรฟ์แห่งหนึ่ง ในจังหวัดปราจีนบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. STOUIR at Sukhothai Thammathirat Open University. https://ir.stou.ac.th/handle/123456789/10873
อิสระ ไชยสอาด. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย (OHSAS 18001) กับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานระดับปฏิบัติการฝ่ายผลิตบริษัท บางกอกโคมัตสุ จำกัด [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Shigeomi, N., Jeannette, V., Noriaki, K., Toshiro, H., Kunz, J. C., & Law, K. (1992). Humanware, human error, and Hiyari-Hat: a casual-chain of effect and a template of unsafe symptoms. Stanford University. https://stacks.stanford.edu/file/druid:zp585yn6972/TR071.pdf
