ผลของโปรแกรมการบำบัดโดยการแก้ปัญหาแบบหลายช่องทาง ต่อความเสี่ยงในการฆ่าตัวตายซ้ำของผู้ป่วยจิตเวชที่เข้ารับการรักษา ในโรงพยาบาลจิตเวช
คำสำคัญ:
โปรแกรมการบำบัดโดยการแก้ปัญหาแบบหลายช่องทาง, ความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายซ้ำ, และผู้ป่วยจิตเวชบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นวิจัยกึ่งทดลอง วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการบำบัดโดยการแก้ปัญหาแบบหลายช่องทางในผู้ป่วยจิตเวชที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจิตเวช กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยโรคทางจิตเวชโดยคัดเลือกตามเกณฑ์แบบเฉพาะเจาะจงได้ 1 โรงพยาบาล คือ โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์ จำนวน 32 คน ประกอบด้วยกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 16 คน รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล และแบบประเมินความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย (Mini International Neuropsychiatric Interview: M.I.N.I) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเปรียบเทียบสถิติ One-way ANOVA with repeated measure และสถิติ Independent t-test ผลการวิจัยพบว่าคะแนนเฉลี่ยความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายซ้ำของผู้ป่วยจิตเวชหลังได้รับโปรแกรมการบำบัดโดยการแก้ปัญหาแบบหลายช่องทางในระยะหลังได้รับโปรแกรม 1 เดือนและ 3 เดือนต่ำกว่า ก่อนได้รับโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คะแนนเฉลี่ยความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายของผู้ป่วยจิตเวชกลุ่มทดลอง หลังได้รับโปรแกรมในระยะ 1 เดือน และ3 เดือนต่ำกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการดูแลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการศึกษานี้สามารถนำโปรแกรมนี้ไปใช้ในการดูแลผู้ป่วยจิตเวชเพื่อช่วยลดความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายซ้ำ ควรมีการศึกษาความยั่งยืนของผลลัพธ์โดยขยายระยะเวลาการศึกษาให้นานขึ้น เช่น 6 เดือน หรือ 1 ปี
Downloads
เอกสารอ้างอิง
World Health Organization. Suicide in the world: the global health estimate. Geneva: World Health Organization; 2023.
Hawton K, Saunders KEA, & O’Connor RC. Self-harm and suicide in adolescents. The Lancet. 2012;379(9834):2373–82. doi: 10.1016/S0140-6736(12)60322-5.
Zalsman G, Hawton K, Wasserman D, van Heeringen C, Arensman E, Sarchiapone M, et al. Suicide prevention strategies revisited: 10-year systematic review. Lancet Psychiatry. 2016;3(7):646–59. doi: 10.1016/S2215-0366(16) 30030-X.
Novick D, Montgomery W, Treuer T, Aguado J, Kraemer S, Haro JM, et al. Relationship of insight with medication adherence and the impact on outcomes in patients with schizophrenia and bipolar disorder: results from a 1-year European outpatient observational study. BMC Psychiatry. 2015; 15(1):189. doi: 10.1186/s12888-015-0560-4.
Palmer C, Lidji P, & Peretz I. Losing the beat: Deficits in temporal coordination. Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences. 2014; 369(1658):20130405. doi:10.1098/rstb. 2013.0405.
Department of Mental Health, Ministry of Public Health. Annual report 2023. Bangkok: Bureau of Strategy and Planning, Department of Mental Health; 2023. (in Thai)
Khon Kaen Rajanagarindra Psychiatric Hospital. Annual performance report 2024. Khon Kaen: Department of Mental Health, Ministry of Public Health; 2024. (in Thai)
Ji NJ, Lee WY, Noh MS, & Yip PSF. The impact of indiscriminate media coverage of a celebrity suicide on a society with a high suicide rate: Epidemiological findings on copycat suicide from South Korea. Journal of Affective Disorders. 2014;156:56–61. doi: 10.1016/j.jad.2013.11.015.
De la Torre-Luque A, Pemau A, Ayad-Ahmed W, Borges G, Fernandez-Sevillano J, Garrido-Torres N, et al. Risk of suicide attempt repetition after an index attempt: A systematic review and meta-analysis.General Hospital Psychiatry. 2023;81:51-56. doi: 10.1016/j.genhosppsych.2023.01.007.
D’Zurilla TJ, Nezu AM, & Maydeu-Olivares T. Social problem-solving inventory revised (SPSIR) : Manual. North Tonawanda, NY: Multi-Health Systems; 2010.
Khunrattanaporn T, Gesakomol K, & Srisuwan P. Resilience quotient, depression and suicidal tendency of the new privates, Signal Department Royal Thai Army. Journal of The Royal Thai Army Nurses. 2023;24 (1): 388–95. (in Thai)
Kõlves K, Draper BM, Snowdon J, & De Leo D. Alcohol-use disorders and suicide: Results from a psychological autopsy study in Australia. Alcohol. 2017;64:29–35.
Boenisch S, Bramesfeld A, Mergl R, Havers I, Althaus D, Lehfeld H, et al. The role of alcohol use disorder and alcohol consumption in suicide attempts: A secondary analysis of 1921 suicide attempts. European Psychiatry. 2010;25(7):414–20. doi:10.1016/ j.eurpsy. 2009. 11.007
Klinpiboon A, Yodklang A, Khanachai W, Kumchomphu J, & Buppa-hao S. Development of a problem-solving therapy program for psychiatric patients with suicidal ideation and behavior. Khon Kaen: Khon Kaen Rajanagarindra Psychiatric Hospital; 2019. (in Thai)
Kumlerd S, Haenjohn J, & Supwirapakorn W. Development of problem solving training program based on acceptance and commitment therapy in adolescents and young adults with amphetamine addiction. Journal of The Royal Thai Army Nurses.2019; 20(1):181-87. (in Thai)
Khon Kaen Rajanagarindra Psychiatric Hospital. Annual report 2019. Khon Kaen: Khon Kaen Rajanagarindra Psychiatric Hospital; 2019. (in Thai)
Turkington D, Kingdon DG, & Turner T. Effectiveness of a brief cognitive behavioural intervention in the treatment of schizophrenia. The British Journal of Psychiatry.2002; 180(6) :523–7. doi: 10.1192/bjp.180.6.523
Hatcher S, Coupe N, Durie M, Elder H, Tapsell R, Wikiriwhi K, et al. Te Ira Tangata: A Zelen randomised controlled trial of a treatment package including problem solving therapy compared to treatment as usual in Maori who present to hospital after self-harm. Trials. 2011;12:117. doi: 10.1186/1745-6215-12-117.
Alexopoulos GS, Raue PJ, Koss E, Mackin RS, Kanellopoulos D, McCulloch C, et al. Problem solving therapy and supportive therapy in older adults with major depression and executive dysfunction: Effect on disability. Archives of General Psychiatry. 2011;68(1): 33–41. doi: 10.1001/archgenpsychiatry.2010.177.
Wenzel A, Brown GK, & Beck AT. Cognitive therapy for suicidal patients: Scientific and clinical applications. Washington (DC): American Psychological Association; 2009.
Mangklakeree N, & Mangklakeree T. Telehealth: Alternative self-management promotionin people with diabetes during covid pandemic. Journal of The Royal Thai Army Nurses. 2023; 24(2):1–9. (in Thai)
D’Zurilla & TJ Nezu AM. Problem-solving therapy. In: KS Dobson, editor. Handbook of cognitive behavioral therapies. New York: Guilford Press; 2010. p. 197–225.
Cohen J. Statistical power analysis for the behavioral sciences. 2nd ed. New York: Lawrence Erlbaum Associates; 1988.
Hair JF, Black WC, Babin BJ, Anderson RE. Multivariate data analysis. 7th ed. Upper Saddle River (NJ): Prentice Hall; 2010.
Sheehan DV, Lecrubier Y, Sheehan KH, Amorim P, Janavs J, Weiller E, et al. The MiniInternational Neuropsychiatric Interview (M.I.N.I.): the development and validation of a structured diagnostic psychiatric interview for DSM-IV and ICD-10. J Clin Psychiatry; 1998.
Kittirattanapaiboon P, Khamwongpin M. The validity of the Mini International Neuropsychiatric Interview (M.I.N.I.)-Thai version. Journal of Mental Health of Thailand. 2007;13(3):125-35. (in Thai)
Sriwiset S, Hatthapanom W, Yubonpan S, Bangsang S, & Kotrnara I. Problem solving therapy group in patients with depressive symptoms and suicidal risk.Khonkaen: Khonkaen Rajanagarindra Psychiatric Hospital; 2013. (in Thai)
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารพยาบาลทหารบก
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความหรือข้อคิดเห็นใดใดที่ปรากฏในวารสารพยาบาลทหารบกเป็นวรรณกรรมของผู้เขียน ซึ่งบรรณาธิการหรือสมาคมพยาบาลทหารบก ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารพยาบาลทหารบก
The ideas and opinions expressed in the Journal of The Royal Thai Army Nurses are those of the authors and not necessarily those
of the editor or Royal Thai Army Nurses Association.
