ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของผู้สูงอายุ ในจังหวัดยะลา

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงบรรยายครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเอง และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของผู้สูงอายุในจังหวัดยะลา กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุ จำนวน 190 คน สุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบอย่างง่าย เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา (IOC = 0.98–1.00) และมีค่าความเชื่อมั่น ส่วนที่ 2 และ 3 มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .925 และ .82 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัย พบว่า ผู้สูงอายุส่วนใหญ่มีพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองโดยรวมอยู่ในระดับมาก (M = 2.39, SD = 0.55) โดยด้านการจัดการอนามัยสิ่งแวดล้อมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด (M = 2.64, SD = 0.57) ขณะที่ด้านการออกกำลังกายมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด (M = 2.04, SD = 0.74) ซึ่งอยู่ในระดับปานกลาง ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ (p < .05) ได้แก่ ระดับการศึกษา (r = .239), ปัจจัยเอื้อ (r = .216), ปัจจัยเสริม (r = .162), ลักษณะครอบครัว (r = -.165), เพศ (r = .160) และปัจจัยนำ (r = .145) แสดงให้เห็นว่า ผู้สูงอายุในจังหวัดยะลามีพฤติกรรมสุขภาพโดยรวมอยู่ในระดับดี แต่ยังคงต้องส่งเสริมพฤติกรรมการออกกำลังกาย ดังนั้นผู้ที่เกี่ยวข้องควรสนับสนุนและออกแบบกิจกรรมการออกกำลังกายที่เหมาะสม ปลอดภัย เข้าถึงง่าย ควบคู่กับการส่งเสริมการรวมกลุ่มทางสังคม เช่น ชมรมผู้สูงอายุ เพื่อการดูแลสุขภาพที่ยั่งยืนของผู้สูงอายุต่อไป