ผลของโปรแกรมการตอบสนองความต้องการของครอบครัว ต่อความเครียดและความพึงพอใจของครอบครัวผู้ป่วยวิกฤต

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง ศึกษาผลของโปรแกรมการตอบสนองความต้องการของครอบครัวต่อความเครียด และความพึงพอใจของครอบครัวผู้ป่วยวิกฤต กลุ่มตัวอย่าง สมาชิกครอบครัวของผู้ป่วยวิกฤตที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยหนักอายุรกรรม 2 โรงพยาบาลราชบุรี คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 52 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 26 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1) โปรแกรมการตอบสนองความต้องการของครอบครัวครอบครัวผู้ป่วยวิกฤต 2) คู่มือข้อมูลสำหรับครอบครัวผู้ป่วยวิกฤตในหอผู้ป่วยหนัก 3) แบบประเมินความต้องการของสมาชิกครอบครัวผู้ป่วยวิกฤต (CCFNI) 4) แบบประเมินความเครียดของครอบครัวผู้ป่วยวิกฤต 5) แบบประเมินความพึงพอใจของครอบครัวต่อการดูแลในหออภิบาลผู้ป่วยหนัก (FS-ICU 24) เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติทดสอบแมน–วิทนีย์ยู สถิติทดสอบวิลคอลซัน และสถิติทดสอบค่าทีชนิด 2 กลุ่มที่เป็นอิสระต่อกัน ผลการวิจัยพบว่า ครอบครัวผู้ป่วยมีความเครียดหลังได้รับโปรแกรมต่ำกว่าก่อนได้รับโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กลุ่มที่ได้รับโปรแกรมมีคะแนนความเครียดต่ำกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ (p < .001) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) กลุ่มที่ได้รับโปรแกรมมีคะแนนความพึงพอใจต่อการดูแลในหอผู้ป่วยหนักสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) โปรแกรมการตอบสนองความต้องการของครอบครัวผู้ป่วยวิกฤตสามารถช่วยลดระดับความเครียดและเพิ่มความพึงพอใจของครอบครัวต่อการดูแล ในหอผู้ป่วยหนักได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผลการวิจัยครั้งนี้ได้โปรแกรมที่ใช้เป็นแนวทางในการดูแลครอบครัวผู้ป่วยวิกฤต เพื่อให้การตอบสนองต่อความต้องการของครอบครัวช่วยลดความเครียดและเพิ่มความพึงพอใจของครอบครัวต่อการดูแลในหอผู้ป่วยหนัก