ประสิทธิผลของโปรแกรมโค้ชสำหรับผู้ดูแล ต่อความสามารถในการดูแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้ในโรงพยาบาลตติยภูมิ จังหวัดสุพรรณบุรี

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดก่อน-หลัง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมโค้ชสำหรับผู้ดูแลต่อความสามารถในการดูแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้ในโรงพยาบาลตติยภูมิ จังหวัดสุพรรณบุรี กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ดูแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้มีอายุ ระหว่าง 6 เดือนถึง 5 ปี ที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรม โรงพยาบาลตติยภูมิ จังหวัดสุพรรณบุรี ตั้งแต่เดือนมีนาคม - สิงหาคม พ.ศ. 2568 จำนวน 52 ราย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 26 ราย กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ ส่วนกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมโค้ชสำหรับผู้ดูแล เครื่องมือวิจัย ได้แก่ โปรแกรมโค้ชสำหรับผู้ดูแล แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป และแบบสอบถามความสามารถในการดูแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้ของผู้ดูแล ซึ่งมีค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหา เท่ากับ .990 และมีค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธิ์อัลฟาครอนบราค เท่ากับ .903 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา สถิติ Paired t - test และสถิติ Independent t – test
ผลการวิจัย พบว่า ลักษณะทั่วไปของผู้ดูแลในกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองใกล้เคียงกัน ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย ประมาณ 28–29 ปี เป็นบิดามารดาของเด็กป่วย และมีระดับการศึกษาอยู่ในระดับมัธยมศึกษา โดยไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างทั้งสองกลุ่ม หลังการทดลอง ผู้ดูแลกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมโค้ชสำหรับผู้ดูแล มีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการดูแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้ภายหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t25= 4.27, p < .001, d=0.84) และสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t50 = 5.68, p <.001, d=1.77) แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมโค้ชสำหรับผู้ดูแล สามารถส่งเสริมความสามารถในการดูแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้ในระดับสูง