ผลการพัฒนาการดูแลสุขภาวะทางจิตวิญญาณในผู้สูงอายุก่อนและหลังการผ่าตัดต้อกระจก

บทคัดย่อ

วิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์ศึกษาผลการพัฒนาการดูแลสุขภาวะทางจิตวิญญาณในผู้สูงอายุก่อนและหลังการผ่าตัดต้อกระจก กลุ่มตัวอย่างเป็นการเลือกแบบเฉพาะเจาะจงเป็นผู้สูงอายุที่มารับการผ่าต้อกระจกที่โรงพยาบาลปทุมธานีจำนวน 30 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แนวทางการพัฒนาการดูแลสุขภาวะทางจิตวิญญาณและแบบประเมินการดูแลสุขภาวะทางจิตวิญญาณของตนเองและตรวจสอบความเชื่อมั่นในกลุ่มตัวอย่างที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 30 คน ได้ค่าความตรงตามเนื้อหา ค่าเท่ากับ .88 ได้ค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นเท่ากับ .98 เก็บข้อมูลโดยประเมินการดูแลสุขภาวะทางจิตวิญญาณก่อนการให้ความรู้การดูแลสุขภาวะทางจิตวิญญาณเป็นเวลา 1 วัน และประเมินการดูแลสุขภาวะทางจิตวิญญาณหลังการผ่าตัด 1 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลและนำเสนอด้วยความถี่ ร้อยละ ข้อมูล ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนและเปรียบเทียบโดยค่าที ผลการวิจัยพบว่าการดูแลสุขภาวะ ทางจิตวิญญาณในผู้สูงอายุอยู่ในระดับดีมากทั้งก่อนและหลังผ่าตัดต้อกระจก ผลเปรียบเทียบการให้ความสำคัญต่อความมีความหมายในชีวิตก่อนและหลังผ่าตัดต้อกระจกโดยหาค่าที มีความแตกต่างทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 และผลเปรียบเทียบในประสบการณ์การปฏิบัติต่อความมีความหมายในชีวิตก่อนและหลังผ่าตัดต้อกระจก โดยหาค่าที มีความแตกต่างทางสิถิติอย่างมีนัย สำคัญที่ระดับ .05 ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าการพัฒนาการดูแลสุขภาวะทางจิตวิญญาณ ได้ส่งผลต่อการดูแลสุขภาวะทางจิตวิญญาณของผู้สูงอายุทั้งการให้ความสำคัญต่อความมีความหมายในชีวิตและประสบการ์การปฏิบัติต่อความมีความหมายในชีวิตหลังผ่าตัดต้อกระจก ดังนั้นควรมีการประยุกต์แนวทางการดูแลสุขภาวะทางจิตวิญญาณในผู้สูงอายุต่อไป