ประสิทธิผลโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมการขับขี่รถจักรยานยนต์ปลอดภัย ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา

บทคัดย่อ

การวิจัยแบบกึ่งทดลองชนิด 2 กลุ่ม วัดก่อนและหลังการทดลอง เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมการขับขี่รถจักรยานยนต์ปลอดภัยของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรการคำนวณขนาดตัวอย่างเพื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยประชากร 2 กลุ่ม ที่เป็นอิสระต่อกัน ได้กลุ่มตัวอย่าง 56 คน โดยการสุ่มอย่างง่าย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบกลุ่มละ 28 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมฯ จำนวน 4 สัปดาห์ ๆ ละ 1 ครั้ง ๆ ละ 45 นาที กลุ่มเปรียบเทียบได้รับความรู้และกิจกรรมตามปกติของโรงเรียน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) โปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมการขับขี่รถจักรยานยนต์ปลอดภัย 2) แบบสอบถามเพื่อประเมินโปรแกรมวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเชิงอนุมาน ได้แก่ Paired Samples t-test และ Independent t-test
ผลการวิจัยพบว่า หลังเข้าร่วมโปรแกรมฯ กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการขับขี่รถจักรยานยนต์ปลอดภัยเพิ่มสูงกว่าก่อนการทดลอง และสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าโปรแกรมฯ ที่พัฒนาขึ้น สามารถส่งเสริมให้เกิดพฤติกรรมการขับขี่รถจักรยานยนต์ปลอดภัยในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายได้อย่างมีประสิทธิภาพ