ประสิทธิผลของโปรแกรมการส่งเสริมพฤติกรรมป้องกันอุบัติเหตุ จากการขับขี่รถจักรยานยนต์ ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี

บทคัดย่อ

วิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง ศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมการส่งเสริมพฤติกรรมป้องกันอุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี โดยนำทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อการป้องกันโรค มาประยุกต์ใช้กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่าง โดยใช้โปรแกรม G*Power ได้จำนวน 78 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 39 คน และกลุ่มเปรียบเทียบ 39 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการส่งเสริมพฤติกรรมป้องกันอุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 12 สัปดาห์ ส่วนของกลุ่มเปรียบเทียบได้รับข้อมูลและกิจกรรมตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 2 ส่วน ได้แก่ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองและเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลสร้างขึ้นจากการประยุกต์ใช้ทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรค และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยภายในกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ ด้วยสถิติ Paired Samples T-Test และเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยระหว่างกลุ่มด้วยสถิติ Independent t-test ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมป้องกันอุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์สูงขึ้นกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) กลุ่มเปรียบเทียบมีพฤติกรรมป้องกันอุบัติเหตุ จากการขับขี่รถจักรยานยนต์ก่อนการทดลองและหลังการทดลองไม่แตกต่างกัน และภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมป้องกันอุบัติเหตุ จากการขับขี่รถจักรยานยนต์ สูงขึ้นกว่ากลุ่มเปรียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001)