การพัฒนารูปแบบการบริการสุขภาพแบบไร้รอยต่อสำหรับผู้ป่วยโรคมะเร็งเต้านมจากโรงพยาบาลสู่ชุมชน

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงคุณภาพครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์ของรูปแบบการให้บริการสุขภาพผู้ป่วยโรคมะเร็งเต้านมของโรงพยาบาลมะเร็งแห่งหนึ่ง พัฒนารูปแบบการบริการสุขภาพแบบไร้รอยต่อสำหรับผู้ป่วยโรคมะเร็งเต้านมจากโรงพยาบาลสู่ชุมชน และประเมินความเหมาะสมของรูปแบบฯ ที่พัฒนาขึ้น ผู้ให้ข้อมูลคัดเลือกแบบเจาะจง มี 2 กลุ่ม ทีมสุขภาพผู้ป่วย และผู้ดูแล เครื่องมือวิจัย ประกอบด้วยแนวคำถามการสนทนากลุ่ม และแบบประเมินความเหมาะสมของรูปแบบฯ เครื่องมือผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและสถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่าสถานการณ์ของรูปแบบการให้บริการสุขภาพของโรงพยาบาล ด้านโครงสร้าง มีนโยบายตามแผนพัฒนาบริการสุขภาพกระบวนการดูแลรักษาระดับตติยภูมิ สื่อสารประสานงานด้วยเทคโนโลยีที่ทันสมัยแต่ไม่เป็นแนวเดียวกันและไม่ต่อเนื่อง บุคลากรทีมสุขภาพมีจำกัด มีภาระงานมาก ด้านกระบวนการ มีขั้นตอนดูแลผู้ป่วยขณะพักรักษาตัวและหลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาลแต่ยังขาดแนวทางการดูแลอย่างไร้รอยต่อ การติดตามผู้ป่วยหลังจำหน่ายยังไม่ครอบคลุม และด้านผลลัพธ์ มีความพึงพอใจไม่ครอบคลุมหลังจำหน่าย รูปแบบการบริการสุขภาพแบบไร้รอยต่อที่พัฒนาขึ้นพัฒนาบนพื้นฐานศึกษาสถานการณ์ ร่วมกับบูรณาการแนวคิดการบริการสุขภาพแบบไร้รอยต่อ และประเมินคุณภาพการดูแลของโดนาบีเดียนซึ่งเน้นบริการสุขภาพแบบไร้รอยต่อ และรูปแบบฯที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสมร้อยละ 91.90