ค่านิยมในการดูแลตนเองและสังคมเพื่อป้องกันและควบคุมการแพร่ระบาด ของไวรัสโควิด 19 และผลกระทบจากไวรัสโควิด 19 ต่อนิสิตปริญญาตรีของไทยและอินโดนีเซีย: ศึกษากรณี มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และมหาวิทยาลัยตาดูลาโก

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาค่านิยมในการดูแลตนเองและสังคมเพื่อป้องกันและควบคุมการแพร่ระบาดของไวรัส โควิด 19 และผลกระทบจากไวรัสโควิด 19 ต่อนิสิตปริญญาตรีของไทยและอินโดนีเซีย กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นิสิตปริญญาตรีมหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒและมหาวิทยาลัยตาดูลาโก จำนวน 400 คน ใช้การสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย เครื่องมือในการวิจัยคือ แบบสอบถาม ชนิดมาตรประมาณค่า 5 ระดับ ตรวจสอบคุณภาพด้านความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหามีค่าเท่ากับ 0.67-1.00 หาค่าความเชื่อมั่นโดยใช้ ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคมีค่า 0.93 และ 0.89 ผลการวิจัยพบว่า 1) ค่านิยมในการดูแลตนเองและสังคมโดยรวมของนิสิต อินโดนีเซียอยู่ในระดับมาก (M = 3.82, S.D. = 0.16) ส่วนนิสิตไทยอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.39, S.D. = 0.14) 2) ค่านิยมใน การดูแลตนเองและสังคมระหว่างนิสิตไทยและอินโดนีเซีย มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ผลกระทบ จากไวรัสโควิด 19 ต่อนิสิตไทยและอินโดนีเซีย มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (M = 4.03, S.D. = 0.25) และ (M = 3.75, S.D. = 0.15) ตามลำดับ และ 4) ผลกระทบจากการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด 19 ระหว่างนิสิตไทยและอินโดนีเซีย พบว่ามีความแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ดังนั้นมหาวิทยาลัยควรให้คำปรึกษาแก่นิสิตเพื่อช่วยจัดการกับความเครียดที่เกิดจากโรคระบาด ตลอดจนการลดค่าธรรมเนียมการลงทะเบียนหรือขยายเวลาการชำระเงิน