ผลของโปรแกรมการฝึกสมองต่อความสามารถด้านความคิดความเข้าใจ ในผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยงต่อภาวะสมองเสื่อมของสถานสงเคราะห์คนชรา องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา

บทคัดย่อ

ภาวะสมองเสื่อมเป็นปัญหาทางสาธารณสุขที่สำคัญในผู้สูงอายุ การสูญเสียความสามารถในการคิด การตัดสินใจ ความรู้ ความจำ การควบคุมตนเอง บุคลิกภาพ อารมณ์และพฤติกรรมเปลี่ยนแปลงไป กระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวัน และการความสัมพันธ์ กับบุคคลอื่น ส่งผลให้ครอบครัว และผู้ดูแลต้องมีภาระเพิ่มมากขึ้น การศึกษาครั้งนี้ใช้รูปแบบการศึกษาเชิงทดลอง ศึกษาเปรียบเทียบ ความสามารถด้านความคิดความเข้าใจของผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยงต่อภาวะสมองเสื่อม ระหว่างกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการฝึกสมอง พัฒนามาจากทฤษฎี Neurobic exercise กับกลุ่มควบคุมที่ได้รับการดูแลตามปกติ ทำการวัดผลด้วยแบบประเมินพุทธิปัญญา (Mo CA) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณา เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยโดยใช้สถิติ Independent t-test และ Repeated Measure Analysis of Variance

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยรวมของความสามารถด้านความคิดความเข้าใจมากกว่าก่อนการทดลอง ทั้งในระยะหลังการทดลอง ติดตามผล 1 เดือน และ 3 เดือน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) โดยเฉพาะด้าน คะแนนเฉลี่ยด้าน มิติสัมพันธ์ ภาษา ความคิดเชิงนามธรรม และการทวนซ้ำ เมื่อเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม คะแนนเฉลี่ยรวมของการทดสอบความสามารถด้านความคิดความเข้าใจ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม (p<.05) สรุปได้ว่า กลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการฝึกสมองมีความสามารถด้านความคิดความเข้าใจมากกว่ากลุ่มทดลอง โปรแกรม นี้จึงสามารถช่วยชะลอความเสื่อมของสมองในผู้สูงอายุได้