ผลของโปรแกรมการส่งเสริมแหล่งทรัพยากรตามแนวคิดเพียร์ลิน ต่อภาวะซึมเศร้าในผู้ดูแลผู้สูงอายุภาวะสมองเสื่อม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบสุ่มแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม วัดผลก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมแหล่งทรัพยากรตามแนวคิดเพียร์ลินต่อภาวะซึมเศร้าในผู้ดูแลผู้สูงอายุภาวะ สมองเสื่อม กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ดูแลผู้สูงอายุภาวะสมองเสื่อมที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป และมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนดจำนวน 54 คน ทำการสุ่มเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 27 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการส่งเสริมแหล่งทรัพยากรตามแนวคิดเพียร์ ลินและกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติเครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัย คือโปรแกรมการส่งเสริมแหล่งทรัพยากรตามแนวคิดเพียร์ ลิน และแบบประเมินภาวะซึมเศร้า (CES-D) วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาสถิติทดสอบค่าทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อ กันและสถิติทดสอบค่าทีที่เป็นอิสระต่อกัน

ผลการศึกษา พบว่า คะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าในกลุ่มทดลอง ภายหลังการทดลอง (M = 12.07, SD = 3.18) ต่ำกว่า ก่อนการทดลอง (M = 26.89, SD = 4.90) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 15.25, p<.05) และผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะซึม เศร้าระหว่างก่อนและหลังได้รับโปรแกรมของกลุ่มทดลอง ( = -14.81, SD = 5.04) แตกต่างกว่ากลุ่มควบคุม ( = 2, SD = 4.40) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 14.65, p<.001) แสดงให้เห็นว่า โปรแกรมการส่งเสริมแหล่งทรัพยากรตามแนวคิดเพียร์ลินมี ประสิทธิผลในการช่วยลดภาวะซึมเศร้าในผู้ดูแลผู้สูงอายุภาวะสมองเสื่อมได้