การป้องกันการทุจริต: พยาบาลกับการแจ้งเบาะแสในหน่วยบริการสุขภาพ
คำสำคัญ:
การป้องกันการทุจริต, การแจ้งเบาะแส, หน่วยบริการสุขภาพบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอความสำคัญของการทุจริตที่เป็นวิกฤติทางศีลธรรมและเป็นปัญหาระดับโลกที่ทุก ประเทศให้ความสำคัญ โดยการทุจริตในระบบสุขภาพเกิดขึ้นได้ตั้งแต่ระดับกระทรวง โรงพยาบาล และหน่วยบริการสุขภาพ พยาบาล วิชาชีพเป็นหนึ่งในตัวแทนทางศีลธรรมของระบบสุขภาพ เพราะมีจำนวนมากที่สุดใน 12 สาขาวิชาชีพและเป็นผู้ที่มีจรรยาบรรณ วิชาชีพ มีเครือข่ายทั้งภายในและต่างประเทศ มีองค์กรวิชาชีพคอยตรวจสอบการปฏิบัติหน้าที่ และต้องปฏิบัติการพยาบาลภายใต้ ของเขตของวิชาชีพพยาบาลตามที่กฎหมายกำหนด ดังนั้นพยาบาลวิชาชีพจึงควรทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์สิทธิ์และผู้แจ้งเบาะแสการ ทุจริตในหน่วยบริการสุขภาพ เพราะการแจ้งเบาะแสถือเป็นพฤติกรรมของคนดีช่วยเหลือผู้อื่น ซึ่งแตกต่างจากพฤติกรรมคนดีแบบ อื่น โดยต้องมีความกล้าหาญทางจริยธรรม เนื่องจากการแจ้งเบาะแสอาจนำอันตรายมาสู่ผู้แจ้งเบาะแสทั้งต่อวิชาชีพ ร่างกาย อารมณ์ ชีวิตส่วนตัว และครอบครัว ดังนั้น บทความนี้จะให้ความรู้เกี่ยวกับการทุจริตและการแจ้งเบาะแส และเสนอแนวทางการส่งเสริม พฤติกรรมการแจ้งเบาะแสสำหรับพยาบาลวิชาชีพในหน่วยบริการสุขภาพ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
2. Ministry of public health. Master plan for prevention and suppression of corruption and misconduct, Ministry of public health, 5 years (2017-2021) Nonthaburi: Anti-Corruption Operation Center; 2017.
3. Hoppe T, Anti-Corruption Expert. Checklists on corruption risks in the health care sector Bosnia and Herzegovina: regional cooperation council; 2018.
4. Hechanova RM, Melgar I, Falguera PZ, Villaverde M. Organisational culture and workplace corruption in government hospitals. JPRP. 2014;8(2):62–70
5. Sawaengdee K, Ruangrattanatrai W. Report of the synthesis of medical and public health demand for the next 10 years (2009-2018) Nonthaburi: The National Health Commission office; 2018.
6. Thailand Nursing and Midwifery Council. Handbook of ethics for nursing organizations: mechanisms and practices. Bangkok: Golden Point Co., Ltd.; 2015.
7. Jackson D, Peters K, Andrew S, Edenborough M, Halcomb E, Luck L, et al. Understanding whistleblowing: qualitative insights from nurse whistleblowers. J Adv Nurs. 2010;66(10):2194-201.
8. Office of the Council of State. The criminal code act B.E. 2499. Bangkok; 2019.
9. Office of the National Anti-Corruption Commission. National strategy on corruption prevention and suppression, phase 3 (2017-2021). 2016.
10. Hauser C. Fighting against corruption: Does anti-corruption training make any difference? J Bus Ethics. 2019; 159(1):281-99.
11. Cambridge University Press. Cambridge advanced learner’s dictionary. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press; 2013.
12. Hussmann K. Addressing corruption in the health sector: securing equitable access to health care for everyone. U4 Issue 2011. 2011;1:39.
13. Keil M, Tiwana A, Sainsbury R, Sneha S. Toward a theory of whistleblowing intentions: a benefit-to-cost differential perspective. Decis Sci. 2010;41(4): 787-812.
14. Lewis D. The contents of whistleblowing/confidential reporting procedures in the UK. Employee Relations. 2006; 28(1):76-86.
15. Jackson D, Hickman LD, Hutchinson M, Andrew S, Smith J, Potgieter I, et al. Whistleblowing: an integrative literature review of data-based studies involving nurses. Contemp Nurse. 2014;48(2): 240-52.
16. Black LM. Tragedy into policy: a quantitative study of nurses’ attitudes toward patient advocacy activities. Am J Nurs. 2011;111(6):26-35:quiz 6-7.
17. Mansbach A, Bachner YG. Internal or external whistleblowing: nurses’ willingness to report wrongdoing. Nursing Ethics. 2010;17(4):483-90.
18. Mannion R, Blenkinsopp J, Powell M, McHale J, Millar R, Snowden N, et al. Understanding the knowledge gaps in whistleblowing and speaking up in health care: narrative reviews of the research literature and formal inquiries,
a legal analysis and stakeholder interviews. HS&DR. 2018;6(30).
19. Hooper S. Understanding the ethics of whistleblowing by nurses. JARNA. 2011; 14(3):18-21.
20. Watts LL, Buckley MR. A dual-processing model of moral whistleblowing in organizations. J Bus Ethics. 2017;146(3): 669-83.
21. Vadera AK, Aguilera RV, Caza BB. Making sense of whistle-blowing’s antecedents: learning from research on identity and ethics programs. Bus Ethics Q. 2009;19(4):553-86.
22. Wilkes LM, Peters K, Weaver R, Jackson D. Nurses involved in whistleblowing incidents: sequelae for their families. Collegian. 2011;18(3):101-6.
23. Seifert DL, Stammerjohan WW, Martin RB. Trust, organizational justice, and whistleblowing: a research note. Behavioral Research in Accounting. 2014;26(1):157-68.
24. Cassematis PG, Wortley R. Prediction of whistleblowing or non-reporting observation: the role of personal and situational factors. J Bus Ethics. 2013;117(3):615-34.
25. Jones A, Kelly D. Whistle-blowing and workplace culture in older peoples’ care: qualitative insights from the healthcare and social care workforce. Sociol Health Illn. 2014;36(7):986-100
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความหรือข้อคิดเห็นใดใดที่ปรากฏในวารสารพยาบาลทหารบกเป็นวรรณกรรมของผู้เขียน ซึ่งบรรณาธิการหรือสมาคมพยาบาลทหารบก ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารพยาบาลทหารบก
The ideas and opinions expressed in the Journal of The Royal Thai Army Nurses are those of the authors and not necessarily those
of the editor or Royal Thai Army Nurses Association.
