ผลของการใช้ “ชุดส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่” ต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ของสตรีหลังคลอด
คำสำคัญ:
การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่, ชุดส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่, สตรีหลังคลอดบทคัดย่อ
การวิจัยกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของ “ชุดส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่” ต่อความสามารถในการ เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ของสตรีหลังคลอด กลุ่มตัวอย่างคือสตรีหลังคลอดจำนวน 80 คน เป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองกลุ่มละ 40 คน โดยกลุ่มควบคุมได้รับการส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ตามมาตรฐาน กลุ่มทดลองได้รับการดูแลโดยใช้ “ชุดส่งเสริมการเลี้ยง ลูกด้วยนมแม่” เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ผลการศึกษาพบว่าร้อยละ 57.50 ของสตรีหลังคลอดกลุ่มทดลองประสบความสำเร็จในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่อย่างเดียว 6 เดือน ในขณะที่กลุ่มควบคุมมีสตรีหลังคลอดที่ประสบความสำเร็จร้อยละ 30 และพบว่าสตรีหลังคลอดกลุ่มทดลองมีคะแนนความรู้เฉลี่ยเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่มากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางที่ระดับ .05 ในขณะที่สตรีหลังคลอดทั้งกลุ่มทดลอง และควบคุมมีการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05)
Downloads
เอกสารอ้างอิง
2. Office of the Prime Minister. The twelfth national economic and social development plan (2017-2021). Bangkok: Office of the National Economic and Social Development Board (NESDB); 2017. (in Thai).
3. Ministry of Digital Economy and Society. Survey children’s and women’s situation project in Thailand 2015-2016. Bangkok: National Statistic Office; 2017. (in Thai).
4. Renfrew MJ, Mc Cormick FM, Wade A, Quinn B, Dowswell T. Support for healthy breastfeeding mothers with healthy term babies. Cochrane Database Syst Rev. 2012;5: 1-142.
5. Kupratakul J, Taneepanichskul S, Voramongkol N, Phupong V. A randomized controlled trial of knowledge sharing practice with empowerment strategies in pregnant women to improve exclusive breastfeeding during the first six months postpartum. J Med Assoc Thai. 2010;93 (9): 1009-1018.
6. Apartsakun P. Thai women’s breastfeeding experiences and support needs [Doctoral dissertation]. Southampton: Southampton University; 2015.
7. Bandura A. Social learning theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall; 1977.
8. Polit DF, Beck CT. Essentials of nursing research: appraising evidence for nursing practice. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2010.
9. Khakong S, Nirattaradhorn M. The Effects of Promoting Self-Efficacy Program on Breast Feeding Behavior among Adolescent Mothers in Community. Journal of Public Health. 2017;47 (1): 31-43. (in Thai).
10. Dennis CL. The Breastfeeding Self-Efficacy Scale: Psychometric assessment of the short form. J Obstet Gynecol Neonatal Nurs. 2003;32 (6): 734-744.
11. Polit D, Hungler B. Nursing research: principle and method. 6th ed. Philadelphia: Lippincott; 1999.
12. Chinapandhu P, Meenasantirak A, Perpornsakul J, Saengpang L. Effects of the making nipple innovation to the successful of breastfeeding in postpartum mothers with short nipples. Journal of The Royal Thai Army Nurses. 2018;19 (3): 185-194. (in Thai).
13. Hauck YL, Fenwick J, Dhaliwal SS, Butt J, Schmied V. The association between women’s perceptions of professional support and problems experienced on breastfeeding cessation: a Western Australian study. J Hum Lact. 2011;27 (1): 49–57.
14. Panyim K, Kantaruksa K. Effectiveness of Implementing Best Practice Guidelines for Breastfeeding Promotion, Phobphra Hospital, Tak Province. Nursing Journal. 2012;39 (2): 66-78. (in Thai).
15. Tangsuksan P, Ratinthorn A. Experience and contextual factors related to exclusive breastfeeding in full-time working mothers. Journal of Nursing Science. 2011;3 :52- 63. (in Thai).
16. Alden KR. Newborn Nutrition and feeding. In: Lowdermilk DL, Perry SE, Cashion K, Perry LE. Maternity & women’s health care. 10th ed. St. Louis: Mosby; 2012. p. 606-634.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความหรือข้อคิดเห็นใดใดที่ปรากฏในวารสารพยาบาลทหารบกเป็นวรรณกรรมของผู้เขียน ซึ่งบรรณาธิการหรือสมาคมพยาบาลทหารบก ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารพยาบาลทหารบก
The ideas and opinions expressed in the Journal of The Royal Thai Army Nurses are those of the authors and not necessarily those
of the editor or Royal Thai Army Nurses Association.
