การพัฒนารูปแบบการพยาบาลผู้บาดเจ็บรุนแรงหลายระบบ โรงพยาบาลกระบี่

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนามีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการพยาบาลผู้บาดเจ็บรุนแรงหลายระบบ โรงพยาบาลกระบี่ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย 1) กลุ่มทดสอบรูปแบบการพยาบาลผู้บาดเจ็บรุนแรงหลายระบบจำนวน 85 คน 2) กลุ่มผู้บาดเจ็บรุนแรงหลายระบบที่เข้ารับการรักษาในรพ.กระบี่ระหว่างวันที่ 1 มิถุนายน 2560 – 31 สิงหาคม 2561 จำนวน 632 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบบันทึกการทบทวนเวชระเบียน บันทึกปัญหา อุปสรรคจากการดูแลรักษา แบบสอบถาม ความเป็นไปได้และความพึงพอใจของพยาบาลวิชาชีพต่อการใช้รูปแบบการพยาบาล แบบสอบถามการปฏิบัติตามรูปแบบ การพยาบาล แบบบันทึกตัวชี้วัดคุณภาพการดูแลผู้บาดเจ็บรุนแรงหลายระบบ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาสรุปจาก ข้อเท็จจริง ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและ Independent t test ผลการวิจัยพบว่ายังไม่มีรูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยบาดเจ็บรุนแรงหลายระบบ การปฏิบัติยังมีความหลากหลายขึ้นกับ ความรู้และประสบการณ์ของผู้ปฏิบัติแต่ละคนส่งผลให้ผู้บาดเจ็บเกิดภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงและเสียชีวิต หลังพัฒนาได้รูปแบบการ พยาบาลผู้บาดเจ็บรุนแรงหลายระบบตั้งแต่จุดเกิดเหตุจนกระทั่งจำหน่ายประกอบด้วยการดูแล 3 ระยะคือ การดูแล ณ จุดเกิดเหตุ การดูแลที่ห้องอุบัติเหตุ ฉุกเฉิน การดูแลในระยะต่อ เนื่องและติดตามหลังจำหน่าย ผลลัพธ์การดูแลพบว่าผู้บาดเจ็บซึ่งถูกคัดแยก เป็นสีแดงอยู่ในห้องอุบัติเหตุ ฉุกเฉินน้อยกว่า 2 ชั่วโมงเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 76.51 เป็นร้อยละ 97.06 ได้รับเลือดภายใน 30 นาทีเพิ่ม ขึ้นจากร้อยละ 69.56 เป็น 88.75 ผู้บาดเจ็บที่มีภาวะpenetrating abdominal trauma with shockได้รับการผ่าตัดใน 30 นาที เพิ่มขึ้นจาก 77.26 เป็นร้อยละ 81.47 ผู้บาดเจ็บที่มีข้อบ่งชี้ในการทำ emergency craniotomy/craniectomy เพิ่มขึ้นจาก ร้อยละ 90.11 เป็นร้อยละ 100 ผู้บาดเจ็บเสียชีวิตที่มีค่า Ps > 0.75 ลดลงจากร้อยละ 9.52 เหลือร้อยละ 4.04 ส่งผลให้พยาบาล วิชาชีพมีความพึงพอใจต่อการใช้แนวปฏิบัติเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 78.36 เป็น 85.68 ดังนั้น การพัฒนารูปแบบการพยาบาลจึงเป็นการสร้างแนวปฏิบัติสำหรับพยาบาลใช้ในการดูแลผู้บาดเจ็บตั้งแต่จุดเกิด เหตุจนกระทั่งจำหน่ายให้เกิดความปลอดภัย ไม่เกิดภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรง