ผลของการใช้โปรแกรมการพัฒนาความสามารถ ในการวินิจฉัยการพยาบาลของพยาบาลวิชาชีพ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสามารถในการวินิจฉัย การพยาบาลของพยาบาล วิชาชีพ โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง ก่อนและหลังการใช้โปรแกรมการพัฒนาความสามารถในการวินิจฉัยการพยาบาล และ 2) เปรียบ เทียบความสามารถในการวินิจฉัยการพยาบาลของพยาบาลวิชาชีพระหว่างก่อนและหลังการใช้โปรแกรมฯ กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาล วิชาชีพที่ปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยอายุรกรรม 15 คน ได้จากการคัดเลือกอย่างเฉพาะเจาะจง เครื่องมือการวิจัยมี 2 ชุด ได้แก่ 1) โปรแกรมการพัฒนาความสามารถในการวินิจฉัยการพยาบาล และ2) แบบทดสอบอัตนัยประยุกต์เพื่อประเมินความสามารถใน การวินิจฉัยการพยาบาลของพยาบาลวิชาชีพ เครื่องมือชุดที่ 2 ผ่านการหาความตรงตามเนื้อหาและหาความเที่ยงของแบบทดสอบ ได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.94 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการคำนวณหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบ วิลคอกซัน ผลการวิจัยพบว่า 1) ค่าเฉลี่ยของคะแนนความสามารถในการวินิจฉัยการพยาบาลของพยาบาลวิชาชีพก่อนการใช้โปรแกรมฯโดย รวม และจำแนกตามขั้นตอนของการวินิจฉัยการพยาบาล สถานการณ์ผู้ป่วย กลุ่มอายุ ของพยาบาลวิชาชีพ และประสบการณ์การ พยาบาลด้านอายุรกรรมอยู่ในระดับต่ำทั้งหมด แต่หลังการใช้โปรแกรมฯ อยู่ในระดับดีทั้งหมด 2) ความสามารถในการวินิจฉัยการ พยาบาลของพยาบาลวิชาชีพทั้งโดยรวมและจำแนกตามขั้นตอนของการวินิจฉัยการพยาบาลและสถานการณ์ผู้ป่วย หลังการใช้โปร แกรมฯสูงกว่าก่อนการใช้โปรแกรมฯอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05