ผลของโปรแกรมการปรับพฤติกรรมการนอนต่ออาการนอนไม่หลับ ของผู้ป่วยโรคหัวใจล้มเหลว
คำสำคัญ:
อาการนอนไม่หลับ, หัวใจล้มเหลว, โปรแกรมปรับพฤติกรรมการนอนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อเปรียบเทียบผลของโปรแกรมการปรับพฤติกรรมการนอนต่ออาการนอนไม่หลับในผู้ป่วยโรคหัวใจล้มเหลว กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยโรคหัวใจล้มเหลว ที่มารับการรักษา ณ ห้องตรวจโรคหัวใจ และห้องตรวจ โรคอายุรกรรม โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างตามคุณสมบัติที่กำหนด จำนวน 40 คน สุ่มเข้ากลุ่มทดลองและ กลุ่มควบคุม กลุ่มละ 20 คน กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการปรับพฤติกรรมการนอนที่ ประกอบด้วยการให้ความรู้ด้านสุขวิทยาการนอนหลับ หลักการปรับพฤติกรรมการนอนหลับ (การจำกัดการนอนและการควบคุมสิ่ง เร้า) และให้ผู้ป่วยนำตารางการนอนหลับไปปฏิบัติที่บ้าน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ แบบสอบถามอาการนอนไม่หลับ มีค่า สัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาคเท่ากับ 0.87 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และ t-test ผลการวิจัยพบว่าผู้ป่วยหัวใจ ล้มเหลวในกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยอาการนอนไม่หลับภายหลังการทดลองน้อยกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 และ คะแนนเฉลี่ยอาการนอนไม่หลับภายหลังการทดลองของผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวในกลุ่มทดลองน้อยกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Downloads
เอกสารอ้างอิง
2. National Institutes of Health State of the Science Conference statement on Manifestations and Management of Chronic Insomnia in Adults, June 13-15, 2005. Sleep. 2005;28(9): 1049-1057.
3. Chimluamg J, Aungsuroch Y, Jitpanya C. Descriptors of Insomnia among Patients with Heart Failure. Medical Association of Thailand Journal. 2017;100(4). (in Thai)
4. Principe-Rodriguez K, Strohl KP, Hadziefendic S, Pina IL. Sleep symptoms and clinical markers of illness in patients with heart failure. Sleep and Breathing. 2005;9(3):127-33.
5. Redeker NS, Jeon S, Muench U, Campbell D, Walsleben J, Rapoport DM. Insomnia symptoms and daytime function in stable heart failure. Sleep. 2010;33(9):1210-6.
6. Redeker NS, Stein S. Characteristics of sleep in patients with stable heart failure versus a comparison group. Heart & lung : The Journal of Critical Care. 2006;35(4):252-61.
7. Kanno Y, Yoshihisa A, Watanabe S, Takiguchi M, Yokokawa T, Sato A, et al. Prognostic Significance of Insomnia in Heart Failure. Circulation Journal. 2016;80:1571-7.
8. Laugsand LE, Strand LB, Platou C, Vatten LJ, Janszky I. Insomnia and the risk of incident heart failure: a population study. European Heart Journal. 2014;35:1382-93.
9. Andrews LK, Coviello J, Hurley E, Rose L, Redeker NS. “I’d eat a bucket of nails if you told me it would help me sleep:” perceptions of insomnia and its treatment in patients with stable heart failure. Heart & lung : The Journal of Critical Care. 2013;42(5):339-45.
10. Tepsuriyanont S. Quality of Life in Heart Failure Patients. Journal of The Royal Thai Army Nurses. 2017;18(1):39-45. (in Thai)
11. Harvey AG. A cognitive theory and therapy for chronic insomnia. Journal of Cognitive Psychotherapy. 2005;19(1):41-59.
12. Troxel WM, Germain A, Buysse DJ. Clinical management of insomnia with brief behavioral treatment (BBTI). Behavioral Sleep Medicine. 2012;10(4):266-79.
13. Harvey AG, Sharpley AL, Ree MJ, Stinson K, Clark DM. An open trial of cognitive therapy for chronic insomnia. Behaviour Research and Therapy. 2007;45(10):2491-501.
14. Burns N, Grove SK. The practice of nursing research : appraisal, synthesis, and generation of evidence. St. Louis, Mo.: Saunders/Elsevier; 2009.
15. Morin CM. Psychological assessment & management. New York: The Guilford Press; 1993.
16. Keawphang P. Relationships between selected factors and insomnia in adult cancer patients: Chulalongkorn University; 2002. (in Thai)
17. Kroenke K, Spitzer RL. The PHQ-9: A new depression diagnostic and severity measure. Psychiatric Annals. 2002;32(9):509-15.
18. Lotrakul M, Sumrithe S, Saipanish R. Reliability and validity of the Thai version of the PHQ-9. BMC Psychiatry. 2008;8:46-53.
19. Lacks P, Rotert M. Knowledge and practice of sleep hygiene techniques in insomniacs and good sleepers. Behaviour Research and Therapy.
1986;24(3):365-8.
20. Morin CM, Vallieres A, Ivers H. Dysfunctional beliefs and attitudes about sleep (DBAS): validation of a brief version (DBAS-16). Sleep. 2007;30(11):1547-54.
21. Gliem JA, Gliem RR. Calculating, interpreting, and reporting cronbach’s alpha reliability coefficient for likert-type scales. In Midwest Research to Practice Conference in Adult 2003. 82-8 p.
22. Aunjitsakul W, Udomratn P. Cognitive Behavioral Therapy for insomnia. Journal of the Phychaiatric Association of Thailand. 2016;61(1):89-106. (in Thai)
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความหรือข้อคิดเห็นใดใดที่ปรากฏในวารสารพยาบาลทหารบกเป็นวรรณกรรมของผู้เขียน ซึ่งบรรณาธิการหรือสมาคมพยาบาลทหารบก ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารพยาบาลทหารบก
The ideas and opinions expressed in the Journal of The Royal Thai Army Nurses are those of the authors and not necessarily those
of the editor or Royal Thai Army Nurses Association.
