ผลของการใช้กระบวนการกลุ่มต่อความรู้ พฤติกรรมการควบคุมโรค และความดันโลหิต ของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุ ที่มารับบริการที่คลินิกโรคความดันโลหิตสูง โรงพยาบาลเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย

บทคัดย่อ

     การวิจัยเชิงทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้กระบวนการกลุ่มต่อความรู้ พฤติกรรมการควบคุมโรค ในผู้ป่วยความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุ กลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัย ว่าเป็นโรคความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุ ที่มารับบริการรักษาพยาบาลที่คลินิกโรคความดันโลหิตสูง โรงพยาบาลเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ที่มีอายุระหว่าง 35-59 ปี จำนวน 82 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบจำนวนกลุ่มละ 41 คน ซึ่งเลือกด้วยวิธีเจาะจงให้มีคุณสมบัติใกล้เคียงกัน ใช้เครื่องมือ 3 ชนิด คือ 1. ชุดกิจกรรมกระบวนการกลุ่ม 2. แบบสอบถามประเมินความรู้โรคความดันโลหิตสูง และพฤติกรรมการควบคุมโรคความดันโลหิตสูง 3. เครื่องวัดความดันโลหิตที่ผ่านการตรวจสอบคุณภาพแล้ว
     ผลการวิจัย พบว่า คะแนนเฉลี่ยความรู้เรื่องโรคความดันโลหิตสูง พฤติกรรมการควบคุมโรคและความดันโลหิต หลังการทดลองสัปดาห์ที่ 8 ของกลุ่มทดลองดีกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) ค่าคะแนนเฉลี่ยความรู้เรื่องโรคความดันโลหิตสูง พฤติกรรมการควบคุมโรคและความดันโลหิต ของกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบหลังการทดลองและระยะติดตาม ของกลุ่มทดลองดีกว่ากลุ่มเปรียบเทียบแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) คะแนนเฉลี่ยความรู้เรื่องโรคความดันโลหิตสูง พฤติกรรม การควบคุมโรคและความดันโลหิต ของกลุ่มทดลองในระยะเวลาทดลองที่แตกต่างกัน ระยะติดตามและระยะหลังการทดลอง ดีกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001)
     ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าการใช้กระบวนการกลุ่มมีผลทำให้ผู้ป่วยความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุ มีความรู้เรื่องโรคความดันโลหิตสูง พฤติกรรมการควบคุมโรค ส่งผลทำให้ระดับความดันโลหิตต่ำลงจึงสามารถนำกระบวนการกลุ่มนี้ไปขยายผลประยุกต์ใช้ในกลุ่มของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงกลุ่มอื่นๆ ที่มารับการรักษาทั้งในระดับทุติยภูมิ และปฐมภูมิ ในอำเภอเวียงป่าเป้าต่อไปได้ รวมถึงการนำไปปรับใช้ได้ในผู้ป่วยกลุ่มโรคไม่ติดต่อเรื้อรังอื่นๆ ได้