นสธ.” นักสาธารณสุขกับบทบาทเชิงรุกในการขับเคลื่อนสุขภาพชุมชน ด้วยนวัตกรรมสุขภาพหนึ่งเดียว
คำสำคัญ:
นักสาธารณสุข (นสธ.), สุขภาพชุมชนเชิงรุก, สุขภาพหนึ่งเดียว, นวัตกรรมสุขภาพบทคัดย่อ
“นสธ.” นักสาธารณสุขเป็นกำลังสำคัญในการขับเคลื่อนระบบสุขภาพชุมชนท่ามกลางบริบทโลกที่ต้องเผชิญกับปัญหาสุขภาพอันซับซ้อน ทั้งจากอุบัติการณ์ของโรคอุบัติใหม่ ภาวะวิกฤตทางสิ่งแวดล้อม และพฤติกรรมสุขภาพที่เปลี่ยนแปลงไปตามวิถีชีวิตยุคดิจิทัล การดำเนินงานภายใต้แนวคิดสุขภาพหนึ่งเดียว (One Health) จึงเป็นกุญแจสำคัญที่เชื่อมโยงสุขภาพของคน สัตว์ และสิ่งแวดล้อมให้เป็นหนึ่งเดียว ผ่านการบูรณาการความร่วมมือระหว่างสหวิชาชีพ เพื่อเฝ้าระวังและแก้ไขปัญหาในเชิงระบบอย่างมีประสิทธิภาพ อันจะนำไปสู่การสร้างความมั่นคงทางสุขภาพที่ยั่งยืน และลดความเสี่ยงจากภัยคุกคามทางชีวภาพที่อาจส่งผลกระทบต่อมวลมนุษยชาติและโลกใบนี้ บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายบทบาทเชิงรุกของ นสธ. ในการขับเคลื่อนชุมชนสู่สุขภาพเชิงรุกด้วยนวัตกรรมสุขภาพหนึ่งเดียว โดยนำเสนอแนวคิดหลัก 4 ประการ ได้แก่ 1) การเสริมสร้างเอกลักษณ์และอัตลักษณ์ทางวิชาชีพของ นสธ. 2) การดำเนินงานสุขภาพเชิงรุกผ่านกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน 3) การบูรณาการแนวคิดสุขภาพหนึ่งเดียว และ 4) การประยุกต์นวัตกรรมเพื่อสุขภาพชุมชน เพื่อเชื่อมโยงสุขภาพของคน สัตว์ และสิ่งแวดล้อมเข้าด้วยกันอย่างเป็นองค์รวม จากการสังเคราะห์แนวคิดและหลักฐานเชิงประจักษ์ พบว่า นสธ. มีบทบาทสำคัญในการเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงเชิงนวัตกรรม โดยประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและนวัตกรรมทางสังคมในระดับพื้นที่ เพื่อยกระดับการบริการ และเพิ่มประสิทธิภาพของระบบสุขภาพชุมชน อีกทั้งยังมีส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนนโยบายสุขภาพในทุกภาคส่วนตามแนวทาง Health in All Policies ของกระทรวงสาธารณสุข ซึ่งส่งผลให้การทำงานด้านสาธารณสุขเกิดความเชื่อมโยง บูรณาการ และตอบสนองต่อเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของประเทศ การบูรณาการนวัตกรรมสุขภาพกับแนวคิดสุขภาพหนึ่งเดียวจึงเป็นแนวทางสำคัญในการสร้างชุมชนสุขภาพที่เข้มแข็ง เท่าเทียม และยั่งยืนในอนาคต โดยมี นสธ. เป็นแกนกลางในการประสานพลังความร่วมมือของทุกภาคส่วน เพื่อขับเคลื่อนประเทศสู่เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDG 3: สุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี) อย่างสมบูรณ์ในอนาคต
เอกสารอ้างอิง
กรมอนามัย. (2564). แนวทางการส่งเสริมสุขภาพเชิงรุกในชุมชน. กระทรวงสาธารณสุข.
ณกรณ์ วิเศษเสนา. (2565). นวัตกรรมสาธารณสุข...ในระบบราชการ 4.0. วารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข, 8(3), 531–540.
ธีรพัฒน์ อังศุชวาล, จอมขวัญ โยธาสมุทร, คนางค์ คันธมธุรพจน์, ศรวณีย์ อวนศรี, และ อารยา ญาณพิบูลย์. (2567). “ทุกนโยบายห่วงใยสุขภาพ” (Health in All Policies: HiAP) และการทำให้เป็นรูปธรรมผ่านพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550. มูลนิธิโครงการนโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ (IHPP) กระทรวงสาธารณสุข.
วศิน พิพัฒนฉัตร. (2559). บทบาทวิชาชีพสาธารณสุขตามพระราชบัญญัติวิชาชีพสาธารณสุขชุมชน พ. ศ. 2556. วารสารกฎหมายสุขภาพและสาธารณสุข, 2(1), 63-78.
ศุภรัตน์ ชินวัฒน์โสภณ, วิยดา ใจแก้ว, จิรวุฒิ คงคา, ณฐกร นิลเนตร และพัชนา เฮ้งบริบูรณ์พงศ์ ใจดี. (2567). ความรอบรู้ด้านสุขภาพดิจิทัลของนักสาธารณสุขที่ปฏิบัติงานในระบบบริการสุขภาพ. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ, 9(1), 63-70.
ศุภฤกษ์ ศรีคํา และธันยา จรลี. (2568). การพัฒนาเครื่องมือที่สนับสนุนระบบบริการสุขภาพเชิงรุกในชุมชน. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9: วารสารส่งเสริมสุขภาพและอนามัย สิ่งแวดล้อม, 19(1), 353-369.
สภาการสาธารณสุขชุมชน. (2565). ข้อบังคับสภาการสาธารณสุขชุมชน ว่าด้วยจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชน พ.ศ. 2565.
สภาการสาธารณสุขชุมชน. (2568). ประกาศสภาการสาธารณสุขชุมชน เรื่อง การใช้คำนำหน้าชื่อผู้ประกอบวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชน. กรุงเทพฯ: สภาการสาธารณสุขชุมชน.
สำนักข่าว Hfocus เจาะลึกระบบสุขภาพ. (2566). ไทม์ไลน์เรียกร้อง “นักวิชาการสาธารณสุข” สู่ “นักสาธารณสุข” กับแรงขับเคลื่อนของภาครัฐ. Hfocus. https://www.hfocus.org/content/2023/05/27652
อำนวย ธัญรัตน์ศรีสกุล. (2561). นวัตกรรมทางสุขภาพ. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางสุขภาพ, 1(1), 58-64.
Bakiika, H., Obuku, E. A., Bukirwa, J., Nakiire, L., Robert, A., Nabatanzi, M., Akite, I., Musewa, A., Kabali, E., Kansiime, C., & Lamorde, M. (2023). Contribution of the One Health approach to strengthening health security in Uganda: A case study. BMC Public Health, 23(1), Article 1498. https://doi.org/10.1186/s12889-023-15670-3
Cornett, M., Palermo, C., & Ash, S. (2023). Professional identity research in the health professions: A scoping review. Advances in Health Sciences Education, 28(2), 589–642. https://doi.org/10.1007/s10459-022-10171-1
Kariotis, T., Borda, A., Winkel, K., & Gray, K. (2022). Citizen science for one digital health: A rapid qualitative review of studies in air quality with reflections on a conceptual model. Citizen Science: Theory and Practice, 7(1), Article 40. https://doi.org/10.5334/cstp.531
Kim, T. Y., Baldrias, L., Papageorgiou, S., Aguilar, E., Tee, M., Kelly, T., Belot, G., & Wilkes, M. (2022). A community-based survey to assess risk for One Health challenges in rural Philippines using a mobile application. One Health Outlook, 4(1), Article 7. https://doi.org/10.1186/s42522-022-00063-0
Nittayasoot, N., Suphanchaimat, R., Namwat, C., Dejburum, P., & Tangcharoensathien, V. (2021). Public health policies and health-care workers' response to the COVID-19 pandemic, Thailand. Bulletin of the World Health Organization, 99(4), 312–318. https://doi.org/10.2471/BLT.20.275818
Parunawin, W., Laosee, O., Ounsaneha, W., & Rattanapan, C. (2018). A framework development to promote collective action in community with One Health household environment practice to prevent and control dengue fever in Central Region of Thailand. The Southeast Asian Journal of Tropical Medicine and Public Health, 49(1), 89–95. https://www.tm.mahidol.ac.th/seameo/2018-49-supp-1/26-thohun-5-89.pdf
Sahiman, K. A., Azizah, S., Kuswati, K., & Iekram, A. M. (2026). One Health strategies for zoonosis prevention in developing countries: A systematic review (2015–2025). Research in Veterinary Science, 203, Article 106091. https://doi.org/10.1016/j.rvsc.2026.106091
Scott, P., Adedeji, T., Nakkas, H., & Andrikopoulou, E. (2023). One Health in a digital world: Technology, data, information and knowledge. Yearbook of Medical Informatics, 32(01), 10–18. https://doi.org/10.1055/s-0043-1768718
Sudatip, D., Chasiri, K., Kritiyakan, A., Phanprasit, W., Thinphovong, C., & Tiengrim, S. (2021). A One Health approach to assessing occupational exposure to antimicrobial resistance in Thailand: The FarmResist project. PLoS ONE, 16(1), Article e0245250. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0245250
Sudatip, D., Tiengrim, S., Chasiri, K., Kritiyakan, A., Phanprasit, W., Morand, S., & Thamlikitkul, V. (2022). One Health surveillance of antimicrobial resistance phenotypes in selected communities in Thailand. Antibiotics, 11(5), Article 556. https://doi.org/10.3390/ antibiotics11050556
THOHUN. (2021). Annual report 2021: Building Thailand’s One Health capacity. Thailand One Health University Network Secretariat. https://www.thohun.org/annual-report
Toubassi, D., Schenker, C., Roberts, M., & Forte, M. (2023). Professional identity formation: Linking meaning to well-being. Advances in Health Sciences Education, 28(1), 305–318. https://doi.org/10.1007/s10459-022-10146-2
Tungthongchai, O., Prabpai, S., Amavisit, P., Phimpraphai, W., Keowmookdar, N., Pitiporntapin, S., Sukprasert, P., & Ketkosan, N. (2018). Integrating One Health core competencies for multi-disciplines workforce program: A report. Journal of Kasetsart Educational Review, 33(2), 187–193. https://www.kukr.lib.ku.ac.th/kukr/Detail/info/403986
United Nations General Assembly. (2015). Transforming our world: The 2030 Agenda for Sustainable Development. United Nations Department of Economic and Social Affairs. https://sdgs.un.org/2030agenda
van Niekerk, L., Bautista-Gomez, M. M., Msiska, B. K., Mier-Alpaño, J. D. B., Ongkeko, A. M., Jr., & Manderson, L. (2023). Social innovation in health: Strengthening community systems for universal health coverage in rural areas. BMC Public Health, 23(1), Article 55. https://doi.org/10.1186/s12889-022-14451-8
World Health Organization. (2018). A vision for primary health care in the 21st century: Towards universal health coverage and the Sustainable Development Goals. https://www.who.int/publications/i/item/WHO-HIS-SDS-2018.15
World Health Organization. (2020). Operational framework for primary health care: Transforming vision into action. https://www.who.int/publications/i/item/9789240017832
World Health Organization. (2021). Global strategy on digital health 2020-2025. https://www.who.int/publications/i/item/9789240020924
World Health Organization. (2022). Tripartite and UNEP support OHHLEP's definition of "One Health". https://www.who.int/news/item/01-12-2021-tripartite-and-unep-support-ohhlep-s-definition-of-one-health
Yano, T., Kewprasopsak, T., Na Lampang, K., Singhapreecha, C., & Srikitjakarn, L. (2023). The social return on investment of participatory digital disease detection system for One-Health problems in community. Veterinary Integrative Sciences, 21(3), 899–912. https://doi.org/10.12982/VIS.2023.065
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดสุพรรณบุรี

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความหรือข้อคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารศาสตร์สาธารณสุขและนวัตกรรม ที่เป็นวรรณกรรมของผู้เขียน บรรณาธิการ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
2. บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของ วารสารศาสตร์สาธารณสุขและนวัตกรรม