การพัฒนาการจัดการด้านโลจิสติกส์สำหรับเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะเนื้อในเขตพื้นที่ปศุสัตว์ เขต 7
คำสำคัญ:
การจัดการด้านโลจิสติกส์, แพะเนื้อ, เขตพื้นที่ปศุสัตว์ เขต 7บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการจัดการด้านโลจิสติกส์ของเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะเนื้อในเขตพื้นที่ปศุสัตว์ เขต 7 2) เพื่อวิเคราะห์สภาพแวดล้อมและศักยภาพการจัดการด้านโลจิสติกส์ของเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะเนื้อในเขตพื้นที่ปศุสัตว์ เขต 7 และ 3) เพื่อจัดทำข้อเสนอแนวทางการพัฒนาการจัดการด้านโลจิสติกส์สำหรับเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะเนื้อในเขตพื้นที่ปศุสัตว์ เขต 7 โดยใช้การวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างการวิจัยเชิงปริมาณ คือ เกษตรกรผู้เลี้ยงแพะเนื้อในเขตพื้นที่ปศุสัตว์ เขต 7 จำนวน 400 ราย สุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุคูณ สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลหลัก ได้แก่ ประธานเครือข่ายและตัวแทนเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะเนื้อ รวมทั้งสิ้น 9 ราย เลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีเจาะจงโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกและวิเคราะห์ ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับผลการปฏิบัติงานเกี่ยวกับการจัดการโลจิสติกส์ขาเข้าและขาออกของเกษตรกรในภาพรวม ค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ย 3.97 และ 3.75 ตามลำดับ ปัจจัยส่วนบุคคลด้านอายุ ระดับการศึกษา จำนวนแรงงาน พื้นที่เลี้ยงแพะเนื้อ (พื้นที่ตัวเอง) และจำนวนแพะเนื้อ มีอิทธิพลต่อการจัดการด้านโลจิสติกส์ของเกษตรกรอย่างมีนัยสำคัญ และการจัดการโลจิสติกส์ขาเข้าในด้านการวางแผนความต้องการวัตถุดิบ การเคลื่อนย้ายวัตถุดิบ การบรรจุภัณฑ์วัตถุดิบ และการจัดการคลังวัตถุดิบ มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อการจัดการโลจิสติกส์ขาออกสามารถทำนายการผันแปรได้ร้อยละ 70.50 2) การวิเคราะห์สภาพแวดล้อมและศักยภาพ พบว่าจุดแข็ง คือ แพะขยายพันธุ์เร็ว ใช้ต้นทุนน้อย จุดอ่อน คือ เกษตรกรขาดทักษะการจัดการฟาร์มเชิงธุรกิจและการเข้าถึงเทคโนโลยี โอกาส คือ ความต้องการบริโภคเนื้อแพะเพิ่มขึ้น และอุปสรรค คือ ต้นทุนอาหารสัตว์และข้อจำกัดทางกฎหมายเคลื่อนย้ายสัตว์ และ 3) จัดทำข้อเสนอแนวทางการพัฒนาการจัดการด้านโลจิสติกส์สำหรับเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะเนื้อในเขตพื้นที่ปศุสัตว์ เขต 7 โดยการกำหนดกลยุทธ์ด้วยทาวซ์เมททริกซ์ จำนวน 16 กลยุทธ์ โดยมุ่งเน้นการพัฒนาองค์ความรู้และศักยภาพของเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะเนื้อในเขตพื้นที่ปศุสัตว์ เขต 7 ให้มีทักษะ การจัดการด้านโลจิสติกส์ที่มีประสิทธิภาพและรองรับการขยายตลาดแพะเนื้อในอนาคต
เอกสารอ้างอิง
กมลชนก สุทธิวาทนฤพุฒิ, ศลิษา ภมรสถิตย์, และจักรกฤษณ์ ดวงพัสตรา. (2547). การจัดการโซ่อุปทานและโลจิสติกส์-Supply Chain and Logistics Management. สำนักพิมพ์ท้อป.
กลุ่มสารสนเทศและข้อมูลสถิติ ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร กรมปศุสัตว์. (2566). ข้อมูลจำนวนปศุสัตว์ในประเทศไทย ปี 2566. https://ict.dld.go.th/webnew/images/stories/report/regislives/2566/eRegist2566.pdf
โกศล ดีศีลธรรม. (2554). ลีนโลจิสติกส์ภาคอุตสาหกรรมยานยนต์. http://www.thailandindustry.com/indust_newweb/articles_preview.php?cid=13070
ณฤทธิ์ ไทยบุรี, ฐิตินันท์ โสระบุตร, และสมนึก ลิ้มเจริญ. (2565). ห่วงโซ่อุปทานเพื่อพัฒนาธุรกิจการเลี้ยงแพะเนื้อใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย. แก่นเกษตร, 50(5), 1532-1548.
ณาตยา ศรีจันทึก และฐิติมา เอียดแก้ว. (2565). โลจิสติกส์และโซ่อุปทานของธุรกิจการเลี้ยงปลากระพงขาว (รายงานผลการวิจัย). กองนโยบายและแผนพัฒนาการประมง กรมประมง.
ทวีศักดิ์ เทพพิทักษ์. (2550). การจัดการโลจิสติกส์และซัพพลายเชน. บริษัท ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด (มหาชน).
ธนวิทย์ ฟองสมุทร. (2561). โลจิสติกส์ขาเข้า โลจิสติกส์ขาออก อะไรเข้า? อะไรออก? นักโลจิสติกส์มืออาชีพต้องเข้าใจ. รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 5 (น.35-42). สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
พัฒน์ พิสิษฐเกษม. (2566). ปัจจัยความสำเร็จในการจัดการโลจิสติกส์และการบูรณาการโซ่อุปทานทุเรียนของสหกรณ์การเกษตรภาคตะวันออก. วารสารวิชาการ RMUTT Global Business and Economics Review, 18(1), 26-38.
พิชญาภา พริ้มราย, พงศ์พัชร บัวเพ็ชร, วิลาวัณย์ ภูมี, ชัญญาภัค ไชยพรรณ, พัชรินทร์ อินทมาส, และกันยนา ศรีพฤกษ์. (2567). การจัดการโซ่อุปทานเพื่อส่งเสริมธุรกิจการเลี้ยงแพะเนื้อ อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารศิลปการจัดการ, 8(4), 89-109.
พิไลวรรณ ประพฤติ, ศรัณยู กาญจนสุวรรณ, และธีรศักดิ์ จินดาบท. (2568). การปรับปรุงประสิทธิภาพโซ่อุปทานแพะเนื้อโดยใช้เทคนิคการจำลองสถานการณ์. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลา นครินทร์, 42(1), 109-134.
วรัญญู ทิพย์โพธิ์. (2561). การจัดการระบบโลจิสติกส์และโซ่อุปทานหอมแดงเพื่อยกระดับและเพิ่มประสิทธิภาพให้กลุ่มเกษตรกรในจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 8(1), 99-111.
ศุภวิชญ์ ภูวประชาชาติ. (2563). การจัดการโซ่อุปทานของเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะเนื้อในจังหวัดอ่างทอง [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล.
สมนึก ลิ้มเจริญ, ภรณี ต่างวิวัฒน์, จินดา ขลิบทอง, และสุรศักดิ์ คชภักดี. (2563). โมเดลการส่งเสริมเพื่อพัฒนาธุรกิจการเลี้ยงแพะเนื้อในจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 12(3), 337-360.
สุชัช ศุภวัฒนาเจริญ. (2563). ยุทธศาสตร์การวิจัยและนวัตกรรมด้านสัตว์เศรษฐกิจของไทย : แพะ (พ.ศ.2564-2567) (รายงานผลการวิจัย). ศูนย์ศึกษายุทธศาสตร์ สถาบันวิชาป้องกันประเทศ.
สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2544). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 11). เฟื่องฟ้าพริ้นติ้ง.
สุดารัตน์ พิมลรัตนกานต์, ปิยมาส กล้าแข็ง, อนุชา นามภิญโญ, และศรีศรินทร์ นรเศรษฐโสภณ. (2566). การจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทานเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันและเพื่อผลการดำเนินงานของเกษตรกรสินค้าเกษตรใบเตยหอม. วารสารวิชาการเซาธ์อีสบางกอก (สาขามนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์), 9(1), 15-30.
สุธา โอมณี. (2560). การศึกษารูปแบบการเลี้ยงและวิถีตลาดแพะเนื้อ กรณีศึกษา จังหวัดสุราษฎร์ธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
สุพัฒน์ เอี่ยมสอาด และภูษณิศา กาญจนโกมล. (2563). ศึกษาการผลิตแพะเนื้อในจังหวัดนครปฐม (รายงานผลการวิจัย). กลุ่มส่งเสริมและพัฒนาการปศุสัตว์ สำนักงานปศุสัตว์จังหวัดนครปฐม.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ.2561-2580. https://www.nesdc.go.th/download/document/SAC/NS_SumPlanOct2018.pdf
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสาม พ.ศ. 2566-2570. https://www.nesdc.go.th/article_attach/article_ file_20230307173518.pdf
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรที่ 10 จังหวัดราชบุรี. (2564). การผลิตและการตลาดแพะเนื้อในพื้นที่ภาคตะวันตก. https://www.opsmoac.go.th/news-files-432991791872
สำนักงานปศุสัตว์เขต 7. (2564). ร่าง ยุทธศาสตร์รายชนิดสัตว์ ปี 2564-2568. https://region7.dld.go.th/webnew/images/budget2564/strategy/planing/draft_strategy.pdf
Council of Supply Chain Management Professionals. (2013). CSCMP glossary of terms. https://cscmp.org
Cronbach, L. J. (1984). Essential of psychology testing. Harper.
Ilham Fahrul, Sahmin Noholo, Haris Singgili and Fahrudin Zain Olilingo. (2025). Optimization strategy for the beef cattle commodity market chain in Gorontalo province to meet the logistical needs of the Nusantara Capital City (IKN), Indonesia. Advances in Animal and Veterinary Science, 13(3), 692-703.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Smith, J. A. (2020). Understanding sampling errors in research. Academic Press.
Stock, J. R., & Lambert, D. M. (2001). Strategic logistics management (3rd ed.). McGraw-Hill.
Surbhi S. (2017). Difference between inbound and outbound logistics. Keydifferences. https://keydifferences.com/difference-between-inbound-and-outbound-logistics.html
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มหาวิทยาลัยคริสเตียน
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
