โมเดลเชิงสาเหตุของพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของนักเรียน นักศึกษาระดับอาชีวศึกษา: การตรวจสอบความเที่ยงตรงของอิทธิพลจากการศึกษาระยะยาว และการศึกษาภาคตัดขวาง

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาโมเดลเชิงสาเหตุของพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของนักเรียน นักศึกษาระดับอาชีวศึกษา ที่ได้จากแบบแผนการวิจัยระยะยาว และแบบแผนการวิจัยภาคตัดขวาง 2) เปรียบเทียบความเที่ยงตรงของโมเดลเชิงสาเหตุของพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของนักเรียน นักศึกษาระดับอาชีวศึกษา ที่ได้จากแบบแผนการวิจัยระยะยาว และแบบแผนการวิจัยภาคตัดขวาง ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียน นักศึกษาระดับอาชีวศึกษาที่กำลังศึกษาอยู่ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง สาขาวิชาอุตสาหกรรม และสาขาวิชาพณิชยกรรม ในเขตกรุงเทพฯและปริมณฑล โดยสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน จำนวน 1,049 คน จากการเก็บข้อมูลซ้ำ 3 ครั้ง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของนักเรียน นักศึกษาระดับอาชีวศึกษา ที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นตามแนวทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน และการวิเคราะห์ความเที่ยงตรงของโมเดลเชิงสาเหตุของพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของนักเรียนนักศึกษาระดับอาชีวศึกษา ตามทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน ที่ได้จากแบบแผนการวิจัยระยะยาว และแบบแผนการวิจัยภาคตัดขวาง ด้วยโมเดลสมการโครงสร้าง (Structural Equation Modeling: SEM) ผลการวิจัย พบว่า 1)  โมเดลเชิงสาเหตุของพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของนักเรียน นักศึกษาระดับอาชีวศึกษาจากแบบแผนการวิจัยระยะยาว มีสัดส่วนของความแปรปรวนในตัวแปรแฝงพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงที่ถูกอธิบายได้ด้วยตัวแปรอิสระทั้งหมดประมาณร้อยละ 4.60, 19.40, และ 33.00 ตามลำดับ และแบบแผนการวิจัยภาคตัดขวาง มีสัดส่วนของความแปรปรวนในตัวแปรแฝงพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงที่ถูกอธิบายได้ด้วยตัวแปรอิสระทั้งหมดประมาณร้อยละ 17.20, 25.20, และ 36.70 ตามลำดับ และ 2) โมเดลสมมติฐานจากแบบแผนการวิจัยระยะยาว สามารถอธิบายพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของนักเรียนนักศึกษาระดับอาชีวศึกษาได้สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ดีกว่าโมเดลสมมติฐานจากแบบแผนการวิจัยภาคตัดขวาง