ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความฉลาดทางสุขภาพของผู้สูงอายุอำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก
คำสำคัญ:
ความฉลาดทางสุขภาพ, พฤติกรรมสุขภาพ 3อ.2ส., ผู้สูงอายุบทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความฉลาดทางสุขภาพและศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านลักษณะส่วนบุคคล พฤติกรรมสุขภาพตามหลัก 3อ.2ส. กับความฉลาดทางสุขภาพของผู้สูงอายุในอำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก ตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุ จำนวน 465 คน เลือกตัวอย่างตามสะดวกในช่วงระหว่างเดือนพฤศจิกายน - ธันวาคม 2561 โดยใช้แบบประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพตามหลัก 3อ.2ส. ของประชาชนที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไป (ฉบับปรับปรุงปี 2561) ของกองสุขศึกษา กระทรวงสาธารณสุข วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยสถิติทดสอบ chi-square และ Spearman’s rho correlation coefficient
ผลการศึกษาพบว่า 1) ผู้สูงอายุในอำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก มีค่าเฉลี่ยความฉลาดทางสุขภาพเท่ากับ 40.91 คะแนน และกึ่งหนึ่งของผู้สูงอายุมีความฉลาดทางสุขภาพอยู่ในระดับไม่ดี (ร้อยละ 50.30) 2) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านลักษณะส่วนบุคคลกับความฉลาดทางสุขภาพ พบว่า อายุ อาชีพ (การใช้แรงงานและผู้ที่อยู่บ้านไม่มีอาชีพ) ค่าดัชนีมวลกาย ผู้ที่มีสถานภาพในชุมชน ได้แก่ อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน กรรมการกลุ่มชมรม และประชาชนทั่วไป มีความสัมพันธ์กับความฉลาดทางสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยพฤติกรรมสุขภาพตามหลัก 3อ.2ส. มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความฉลาดทางสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = .251, p = .000)
ข้อเสนอแนะจากการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้ให้บริการด้านสุขภาพควรเลือกข้อมูลด้านสุขภาพที่เหมาะสมสำหรับผู้สูงอายุที่มีระดับความฉลาดทางสุขภาพและลักษณะส่วนบุคคลที่แตกต่างกัน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Kaeodumkoeng, K., & Tripetchsriurai, N. (2011). Health literacy. Health Education Division, Department of Health Service Support Ministry of Public Health, Bangkok.
Kaseampakdee, J., Theppasuit, S., & Sakea, P. (2015). The behavioral health 3E 2S among residents aged 15 years old and over in the area of health behavior in their own village in Phetchaburi province. Journal of Health Education and Communication, 1(1), 30-42.
Kobayashi, L. C., Smith, S. G., O’Conor, R., Curtis, L. M., Park, D., Wagner, C. V., . . . & Wolf, M. S. (2015). The role of cognitive function in the relationship between age and health literacy: A cross-sectional analysis of older adults in Chicago, USA. British Medical Journal Open, 5(4), e007222. doi:10.1136/bmjopen-2014-007222.
Nilnate, W. (2014). Health literacy in Thai elders in senior citizens club of Bangkok (Doctoral of Philosophy). Chulalongkorn University, Bangkok, Thailand.
Paibulsiri, P. (2018). Health literacy and health behaviors 3E2S of public sector executives, Phra Nakhon Si Ayutthaya province. Journal of Preventive Medicine Association of Thailand, 8(1), 97-107.
Pittaya, P. (2018). Health literacy and health behaviors 3E2S of public sector executives, Phra Nakhon Si Ayutthaya province. Journal of Preventive Medicine Association of Thailand, 8(1),97-107.
Sharif, I., & Blank, A. E. (2010). Relationship between child health literacy and body mass index in overweight children. Patient Education and Counseling, 79(1), 43-48. doi:10.1016/j.pec.2009.07.035
Srithanee, K. (2017). Relationship between health literacy and quality of the elderly's life at the central part of the North-East Thailand. Journal of health system research, 11(1), 26-36.
Suka, M., Odajima, T., Okamoto, M., Sumittani, M., Igarashi, A., Ishikawa, H., . . . & Sugimori, H. (2015). Relationship between health literacy, health information access, health behavior, and health status in Japanese people. Patient Education and Counseling, 98(5), 660-668. doi:10.1016/j.pec.2015.02.013.
The Center for Health Care Strategies. (2013). Health literacy fact sheets. Retrieved from https://www.chcs.org.
World Health Organization (WHO). (2009). Health literacy and health promotion definitions, concepts and examples in the Eastern Mediterranean region individual empowerment conference working document. Nairobi, Kenya.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. New York, NY: Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ผลงานที่ได้ตีพิมพ์แล้วจะเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารพยาบาลตำรวจ
