คุณภาพและความปลอดภัยในการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด: การศึกษาเชิงพรรณนาในห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลตติยภูมิ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาแบบย้อนหลัง เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางคลินิก และการปฏิบัติการพยาบาลตามแนวทางมาตรฐาน กับผลลัพธ์ทางคลินิกด้านคุณภาพการพยาบาลและด้านความปลอดภัยของผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด กลุ่มตัวอย่างเป็นเวชระเบียนของผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือดที่มารับบริการที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลตติยภูมิ ในช่วงวันที่ 1 มกราคม ถึง 30 มิถุนายน 2567 จำนวน 119 ราย เครื่องมือการวิจัยเป็นแบบประเมินสถานการณ์การพยาบาลผู้ป่วยที่มีภาวะติดเชื้อในกระแสเลือด ประกอบด้วย ลักษณะทางคลินิก การปฏิบัติการพยาบาล และผลลัพธ์ทางคลินิก มีค่าความเชื่อมั่น 1, .95 และ 1 ตามลำดับ เก็บรวบรวมข้อมูลในช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนมิถุนายน 2568 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Chi-square test และ Fisher’s exact test

ผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือดส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ มีโรคร่วมหลายระบบ อาการสำคัญที่นำมาโรงพยาบาล คือ เหนื่อย และมีไข้ มีระดับแลคเตทในเลือดเฉลี่ย 3.18 มิลลิโมล/ลิตร (SD = 3.41) ส่วนใหญ่ได้รับยาปฏิชีวนะภายใน 1 ชั่วโมงหลังการวินิจฉัย คิดเป็นร้อยละ 60.50 สำหรับผลลัพธ์ทางคลินิก พบว่า ระยะเวลาที่ใช้รักษาพยาบาลในห้องฉุกเฉินเฉลี่ย 150.24 นาที (SD = 72.58) พบอัตราการเสียชีวิตในโรงพยาบาล คิดเป็นร้อยละ 26.89 และอัตราการเกิดภาวะความดันโลหิตต่ำในห้องฉุกเฉิน คิดเป็นร้อยละ 7.56 ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์พบว่า ระดับความรุนแรงของโรคตาม SOS score มีความสัมพันธ์กับทั้งอัตราการเสียชีวิตในโรงพยาบาลและอัตราการเกิดภาวะความดันโลหิตต่ำในห้องฉุกเฉินของผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

จากการวิจัยครั้งนี้มีข้อเสนอแนะว่า ผู้บริหารควรส่งเสริมให้มีการคัดกรองความรุนแรงระยะแรกเริ่มและลดระยะเวลาที่ใช้รักษาพยาบาลในห้องฉุกเฉิน ซึ่งจะช่วยพัฒนาคุณภาพการพยาบาลและเสริมสร้างความปลอดภัยของผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด