ความรุนแรงในสถานที่ทำงานในทีมสหวิชาชีพของโรงพยาบาลจิตเวชในประเทศไทย
คำสำคัญ:
ความรุนแรงในสถานที่ทำงาน, ทีมสหวิชาชีพ, โรงพยาบาลจิตเวชบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา เพื่อศึกษาความรุนแรงในสถานที่ทำงานในทีมสหวิชาชีพของโรงพยาบาลจิตเวชในประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างเป็นทีมสหวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลจิตเวช จำนวน 323 คน เครื่องมือการวิจัยเป็นแบบสำรวจความรุนแรงในสถานบริการทางสุขภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลในช่วงเดือนสิงหาคมถึงเดือนธันวาคม 2563 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Mann-Whitney U test
ผลการวิจัยพบว่า 1) ทีมสหวิชาชีพมีประสบการณ์การถูกกระทำความรุนแรงด้านร่างกาย ร้อยละ 2.48 และถูกกระทำความรุนแรงด้านจิตใจ ร้อยละ 9.29 2) แหล่งที่มาของความรุนแรงส่วนใหญ่คือ ผู้ป่วยหรือผู้รับบริการ 3) ผลกระทบของความรุนแรงด้านร่างกาย คือ ได้รับบาดเจ็บ ร้อยละ 50 และต้องรับการรักษา ร้อยละ 50 ส่วนผลกระทบของความรุนแรงด้านจิตใจ พบว่ามีความรู้สึกหวนคิดถึงเหตุการณ์นั้นซ้ำๆ หรือมีภาพนั้นอยู่ในความทรงจำในระดับเล็กน้อย 4) วิธีการจัดการกับความรุนแรงด้านร่างกาย คือ ไม่ได้ทำอะไร และรายงานหัวหน้า ส่วนวิธีการจัดการกับความรุนแรงด้านจิตใจ คือ ไม่ได้ทำอะไร พยายามคิดว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอกให้หยุดกระทำ บอกผู้ร่วมงาน รายงานหัวหน้า และเขียนรายงานเหตุการณ์ส่ง และ 5) กลุ่มวิชาชีพพยาบาลมีอุบัติการณ์ความรุนแรงด้านร่างกาย และอุบัติการณ์ความรุนแรงด้านจิตใจ ไม่แตกต่างจากกลุ่มสหวิชาชีพอื่น
จากการวิจัยครั้งนี้มีข้อเสนอแนะว่า ผู้บริหารโรงพยาบาลควรมีการพัฒนาแนวทางการป้องกันและแก้ไขความรุนแรงในสถานที่ทำงาน และสนับสนุนให้มีการรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กติกา เลี้ยงสกุล, มยุรี ลัคนาศิโรรัตน์, และวิชัย อารับ. (2564). ความชุกและปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดความรุนแรงในสถานที่ทำงานของบุคลากรในโรงพยาบาลชุมชนแม่ข่ายของรัฐแห่งหนึ่งในภาคใต้. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 4(1), 117–133.
กองแผนงาน กรมสุขภาพจิต. (2558). สรุปผลการปฏิบัติงาน ประจำปีงบประมาณ 2558. นนทบุรี: ผู้แต่ง.
เกสรา ศรีพิชญาการ, ภัทราภรณ์ ทุ่งปันคำ, และบังอร ศุภวิทิตพัฒนา. (2545). ความรุนแรงในที่ทำงานที่เป็นสถานให้บริการทางสุขภาพ. พยาบาลสาร(พิเศษ), 201–215.
เจษฎากร โสธรเจริญสินธุ์, และพรชัย สิทธิศรัณย์กุล. (2565). ความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดความรุนแรงในสถานที่ปฏิบัติงานของพยาบาลแผนกจิตเวชในหน่วยบริการสังกัดกรมสุขภาพจิตเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารศูนย์การศึกษาแพทยศาสตร์คลินิก โรงพยาบาลพระปกเกล้า, 39(2), 203–211.
ชุติมา มงคลบุตร. (2559). สถานการณ์ความรุนแรงในสถานที่ทำงานและการจัดการความรุนแรงของบุคลากรในมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐแห่งหนึ่ง (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณัฐิญา กาใหญ่. (2549). ความรุนแรงในสถานที่ทำงานที่เกิดขึ้นกับพยาบาลในโรงพยาบาลจิตเวชแห่งหนึ่ง (การค้นคว้าแบบอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นภัสวรรณ พชรธนสาร, และสมรัตน์ เลิศมหาฤทธิ์. (2561). ความชุก ลักษณะ และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเกิดเหตุความรุนแรงขณะปฏิบัติงานในสถานที่ทำงานของบุคลากรทางการแพทย์หน่วยงานอุบัติเหตุและฉุกเฉินของโรงพยาบาลภาครัฐในเขตบริการสุขภาพที่ 6. วารสารสมาคมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย, 8(2), 212–225.
รมิดา แสงสวัสดิ์. (2561). ความรุนแรงในสถานที่ทำงาน: ศึกษากรณีเจ้าหน้าที่และบุคลากรของโรงพยาบาลตำรวจ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วันเพ็ญ ไสไหม, สุดาพรรณ ธัญจิรา, และณวีร์ชยา ประเสริฐสุขจินดา. (2553). ความรุนแรงในสถานที่ทำงานและการจัดการของบุคลากรทางการพยาบาลหน่วยงานอุบัติเหตุและฉุกเฉิน. รามาธิบดีพยาบาลสาร, 16(1), 121–135.
Cheung, T., Lee, P. H., & Yip, P. S. F. (2017). Workplace violence toward physicians and nurses: Prevalence and correlates in Macau. International Journal of Environmental Research and Public Health, 14(8), 879. doi:10.3390/ijerph14080879
International Labour Organization. (2012). Framework guidelines for addressing workplace violence in the health sector. Geneva: Author.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. doi:10.1177/001316447003000308
Lin, L.-Y., Juan, C.-W., & Chu, C. (2014). The needs and potential solutions for improvement of workplace violence management in emergency departments in Taiwanese hospitals. Journal of Acute Medicine, 4(1), 13–19. doi:10.1016/j.jacme.2013.11.001
Medina-Maldonado, V., Pozo, J., Barrera, J., Urgiles, P., Ortiz, S., Yanez, C., … Ruiz, S. (2019). Workplace violence among nursing staff subjective perceptions, preliminary results. Revista Cubana de Enfermería, 35(3), 1–16. Retrieved from http://scielo.sld.cu/pdf/enf/v35n3/1561-2961-enf-35-03-e2772.pdf
Occupational Safety and Health Administration. (2012). Workplace violence OSHA fact sheet. Washington, DC: Author.
Polit, D. F., & Beck, C. T. (2021). Nursing research: Generating and assessing evidence for nursing practice (11th ed.). Philadelphia, PA: Wolters Kluwer.
World Health Organization. (2013). Research shows workplace violence threatens health services. Geneva: Author.
Yang, S. Z., Wu, D., Wang, N., Hesketh, T., Sun, K. S., Li, L., & Zhou, X. (2019). Workplace violence and its aftermath in China’s health sector: Implications from a cross-sectional survey across three tiers of the health system. BMJ Open, 9(9), e031513. doi:10.1136/bmjopen-2019-031513
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อความ ข้อมูล และรายการอ้างอิงที่ผู้เขียนใช้ในการเขียนบทความเพื่อลงตีพิมพ์ในวารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี ถือเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วยหรือร่วมรับผิดชอบ
บทความที่ได้รับการลงตีพิมพ์ในวารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี หากหน่วยงานหรือบุคคลใดต้องการนำส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของบทความไปเผยแพร่ต่อเพื่อวัตถุประสงค์ใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตจากบรรณาธิการวารสารก่อน
