ผลของโปรแกรมการบำบัดโดยการแก้ปัญหาต่อภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่ติดสุรา โรงพยาบาลสวนปรุง จังหวัดเชียงใหม่
คำสำคัญ:
โปรแกรมการบำบัดโดยการแก้ปัญหา, ผู้สูงอายุที่ติดสุรา, ภาวะซึมเศร้าบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการบำบัดโดยการแก้ปัญหาต่อภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่ติดสุรา กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุที่ติดสุราที่รับการบำบัดรักษาแบบผู้ป่วยใน โรงพยาบาลสวนปรุง จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 32 คน แบ่งออกเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 16 คน เครื่องมือการวิจัยประกอบด้วย โปรแกรมการบำบัดโดยการแก้ปัญหา แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินภาวะซึมเศร้า 9 คำถาม (9Q) มีค่าความเชื่อมั่น .89 แบบประเมินพุทธิปัญญาฉบับภาษาไทย (MoCA Thai version) มีค่าความเชื่อมั่น .83 และแบบประเมินความรุนแรงของอาการถอนพิษสุรา (CIWA-Ar) มีค่าความเชื่อมั่น .81 ดำเนินการทดลองและเก็บรวบรวมข้อมูลในช่วงเดือนธันวาคม 2562 ถึงเดือนพฤษภาคม 2563 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่ามัธยฐาน Fisher’s exact test, Wilcoxon signed-rank test และ Mann-Whitney U test
ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าต่ำกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = -3.525, p < .001) และต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = -3.225, p < .001)
จากการวิจัยครั้งนี้มีข้อเสนอแนะว่า พยาบาลจิตเวชควรนำโปรแกรมการบำบัดโดยการแก้ปัญหาไปใช้ในการป้องกันหรือลดภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่ติดสุรา
เอกสารอ้างอิง
ชาลินี หนูชูสุข, ดาราวรรณ ต๊ะปินตา, และสมบัติ สกุลพรรณ์. (2560). ผลของการบำบัดโดยการแก้ไขปัญหาแบบกลุ่มต่ออาการซึมเศร้าในผู้สูงอายุโรคเรื้อรัง. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ, 33(3), 124–137.
ธรณินทร์ กองสุข, สุวรรณา อรุณพงศ์ไพศาล, เกษราภรณ์ เคนบุปผา, สุพัตรา สุขาวห, รุ้งมณี ยิ่งยง, ศักดา ขำคม, … จินตนา ลี้จงเพิ่มพูน. (2550). การพัฒนาและความเที่ยงตรงของแบบประเมินโรคซึมเศร้า 9 คำถาม ภาษาอีสาน. ใน เอกสารการประชุมวิชาการสุขภาพจิตนานาชาติ ครั้งที่ 6 เรื่อง สุขภาพจิต : ชีวิตชาวเมือง (น. 128–129). ม.ป.ท.
บุญใจ ศรีสถิตย์นรากูร. (2553). ระเบียบวิธีการวิจัยทางพยาบาลศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: ยูแอนด์ไอ อินเตอร์มีเดีย.
ปุณยาภา คำบุญเรือง. (2552). ผลของการบำบัดโดยการแก้ปัญหาต่อภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคติดสุรา โรงพยาบาลสวนปรุง จังหวัดเชียงใหม่ (การค้นคว้าแบบอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
โรงพยาบาลสวนปรุง จังหวัดเชียงใหม่. (2565). รายงานสถิติผู้ป่วยโรคติดสุรา โรงพยาบาลสวนปรุง ปีงบประมาณ 2562–2565. เชียงใหม่: ผู้แต่ง.
สำนักส่งเสริมและพัฒนาสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต. (2560). แนวทางการดำเนินงานส่งเสริมสุขภาพจิตและป้องกันปัญหาสุขภาพจิตในผู้สูงอายุสำหรับโรงพยาบาลชุมชน และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพระดับตำบล. นนทบุรี: ผู้แต่ง.
สุวดี ศรีวิเศษ, วัชนี หัตถพนม, สายชล ยุบลพันธ์, สโรชา บางแสง, และอิงคฏา โคตนารา. (2556). กลุ่มบำบัดโดยการแก้ปัญหาในผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้าและเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย (รายงานผลการวิจัย). กลุ่มการพยาบาล โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์.
อุดมศักดิ์ แซ่โง้ว, พลเทพ วิจิตรคุณากร, และสาวิตรี อัษณางค์กรชัย. (บ.ก.). (2559). ข้อเท็จจริงและตัวเลข เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในประเทศไทย. สงขลา: ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ และหน่วยระบาดวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
Albert, S. M., King, J., Dew, M. A., Begley, A., Anderson, S., Karp, J., … Reynolds, C. F. 3rd. (2016). Design and recruitment for a randomized controlled trial of problem-solving therapy to prevent depression among older adults with need for supportive services. The American Journal of Geriatric Psychiatry, 24(1), 94–102. doi:10.1016/j.jagp.2015.11.003
American Psychiatric Association. (2005). Diagnostic and statistical manual of mental disorders: DSM-IV-TR (4th ed.). Washington, DC: Author.
Boden, J. M., & Fergusson, D. M. (2011). Alcohol and depression. Addiction, 106(5), 906–914. doi:10.1111/j.1360-0443.2010.03351.x
D’Zurilla, T. J. (1988). Problem-solving therapies. In K. S. Dobson (Ed.), Handbook of cognitive-behavioral therapies (pp. 85–135). London: Hutchinson.
Hemrungrojn, S. (2011). Montreal cognitive assessment (MoCA). Retrieved from http://www.mocatest.org/pdf_files/test/MoCA-Test-Thai.p
Lee, Y. H., Chang, Y. C., Liu, C. T., & Shelley, M. (2020). Correlates of alcohol consumption and alcohol dependence among older adults in contemporary China: Results from the Chinese Longitudinal Healthy Longevity Survey. Journal of Ethnicity in Substance Abuse, 19(1), 70–85. doi:10.1080/15332640.2018.1456388
Nezu, A. M., & Nezu, C. M. (2008). Problem-solving therapy for depression: PST for depression. Workshop 2nd Asian CBT conference-2008. Bangkok.
Nicholas, R., Roche, A., Lee, N., Bright, S., & Walsh, K. (2015). Preventing and reducing alcohol- and other drug related harm among older people: A practical guide for health and welfare professionals. Adelaide, South Australia: National Centre for Education and Training on addiction (NCETA), Flinders University.
Pierce, D. (2012). Problem solving therapy–use and effectiveness in general practice. Australian Family Physician, 41(9), 676–679. Retrieved from https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22962642/
Polit, D. F., & Hungler, B. P. (2001). Nursing research: Principle and methods (6th ed.). Philadelphia: Lippincott.
Saunders, J. B. (1987). Drug treatment in alcoholism. In G. D. Burrows & T. R. Norman (Eds.), Drugs in psychiatry (pp. 343–369). Amsterdam: Elsevier.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อความ ข้อมูล และรายการอ้างอิงที่ผู้เขียนใช้ในการเขียนบทความเพื่อลงตีพิมพ์ในวารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี ถือเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วยหรือร่วมรับผิดชอบ
บทความที่ได้รับการลงตีพิมพ์ในวารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี หากหน่วยงานหรือบุคคลใดต้องการนำส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของบทความไปเผยแพร่ต่อเพื่อวัตถุประสงค์ใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตจากบรรณาธิการวารสารก่อน
