The Effect of Providing Information Via Media Application by Family Participation on Self-care Behaviors among School-aged Children with Asthma
Keywords:
Asthma, School-aged children, Self-care behaviors, ApplicationAbstract
This quasi-experimental research aimed to examine the effect of providing information via media application by family participation on self-care behaviors among school-aged children with asthma. The sample consisted of 42 school-aged children with asthma who received treatment at the asthma clinics, Damnoen Saduak Hospital, Photharam Hospital, and Ban Pong Hospital, Ratchaburi Province, and their families. The children were equally divided into an experimental group (n = 21) and a control group (n = 21). The research instruments included a nursing plan for providing information via media application by family participation, a media application “Nu Chana Hued”, a questionnaire of perceived benefits of practicing self-care behavior of children with a reliability of .87, a questionnaire of perceived benefits of practicing self-care behavior of families with a reliability of .84, a self-care knowledge and skills assessment form with the reliabilities in the range of .80–.98, a questionnaire of demographic data of children, and a questionnaire of self-care behavior of children with a reliability of .83. The implementation and data collection were conducted from September 2023 to January 2024. Data were analyzed using frequency, percentage, paired t-test, and independent t-test.
The research results revealed that 1) after the experiment, the school-aged children with asthma in the experimental group had a statistically significantly higher mean score in self-care behavior than before the experiment (t = 15.266, p < .001); and 2) after the experiment, the school-aged children with asthma in the experimental group had a statistically significantly higher mean score in self-care behavior than the control group (t = 13.702, p < .001).
This research suggests that nurses should assess the self-care deficit of school-aged children with asthma as well as promote self-care behavior through providing information via media application by family participation.
References
กัลยา นุตระ, เรณู พุกบุญมี, และเสริมศรี สันตติ. (2557). ผลของการฝึกโยคะต่อสมรรถภาพปอดและการควบคุมโรคหืดในเด็กวัยเรียน. ใน เอกสารสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 15: 50 ปี มข. แห่งการอุทิศเพื่อสังคม (น. 1493–1500). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
จุรีพร พูนปริญญา. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการควบคุมอาการของผู้ป่วยเด็กโรคหืด โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชธาตุพนม. วารสารสุขภาพและสิ่งแวดล้อมศึกษา, 8(4), 403–412.
ณัฐกาญจน์ การัณยภาสสกุล, อาภาวรรณ หนูคง, และอรุณรัตน์ ศรีจันทรนิตย์. (2567). ผลของโปรแกรมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมตามแผนผ่านสมาร์ทโฟนแอปพลิเคชันต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองและการควบคุมอาการของเด็กวัยเรียนโรคหืด. วารสารพยาบาลศาสตร์, 42(3), 71–87.
ทิพวรรณ นำเจริญ. (2554). ผลของการสอนโดยใช้สื่อหนังสือการ์ตูนสำหรับฝึกบริหารการหายใจและใช้ยาพ่นต่อการควบคุมโรคหอบหืดในเด็กวัยเรียน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
เบญจารัตน์ ทรรทรานนท์, ทวีลาภ ตั๊นสวัสดิ์, และวราวุฒิ เกรียงบูรพา. (2565). ความรู้เรื่องโรคหืดของผู้ดูแล ระดับการควบคุมโรคและคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยเด็กโรคหืด โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยบูรพา. วารสารศูนย์การศึกษาแพทยศาสตร์คลินิก โรงพยาบาลพระปกเกล้า, 39(1), 33–42.
ลลวัลย์ อธิชกุล, จิรศักดิ์ สุรังคพิพรรธน์, และวรรณรี ปานศิริ. (2567). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลสำหรับเด็กวัยเรียน. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการ วิจัย, 6(2), 451–460.
วิชัย เอกพลากร. (บ.ก.). (2566). รายงานการสำรวจสุขภาพประชาชนไทย โดยการตรวจร่างกาย ครั้งที่ 6 พ.ศ. 2562–2563 สุขภาพเด็ก. กรุงเทพฯ: คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล.
แวนุรมี วาเลาะ, ผจงศิลป์ เพิงมาก, และอุมาพร ปุญญโสพรรณ. (2566). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัว ต่อความรู้ พฤติกรรมการบริโภคอาหาร และภาวะโภชนาการสำหรับนักเรียนมุสลิมประถมปลายที่มีภาวะผอมในจังหวัดปัตตานี: การศึกษานำร่อง. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 15(1), 98–120.
อุรารักษ์ ลำน้อย. (2551). ผลของการใช้โปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนต่อพฤติกรรมการจัดการตนเองของผู้ป่วยเด็กวัยเรียนโรคหอบหืด (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Burns, N., & Grove, S. K. (2001). The practice of nursing research: Conduct, critique, and utilization (4th ed.). Philadelphia, PA: W. B. Saunders.
Kelada, L., Molloy, C. J., Hibbert, P., Wiles, L. K., Gardner, C., Klineberg, E., … Jaffe, A. (2021). Child and caregiver experiences and perceptions of asthma self-management. NPJ Primary Care Respiratory Medicine, 31(1), 42. doi:10.1038/s41533-021-00253-9
Naman, J., Press, V. G., Vaughn, D., Hull, A., Erwin, K., & Volerman, A. (2018). Student perspectives on asthma management in schools: A mixed-methods study examining experiences, facilitators, and barriers to care. Journal of Asthma, 56(12), 1294–1305. doi:10.1080/02770903.2018.1534968
Orem, D. E. (2001). Nursing: Concepts of practice (6th ed.). St. Louis, MO: Mosby.
Serametakul, D., Wonghongkul, T., Klunklin, P., & Mesukko, J. (2019). A causal model of self-management for adolescents with asthma. Pacific Rim International Journal of Nursing Research, 23(4), 320–333. Retrieved from https://he02.tci-thaijo.org/index.php/PRIJNR/article/view/151662/150316
Stukus, D. R., Farooqui, N., Strothman, K., Ryan, K., Zhao, S., Stevens, J. H., & Cohen, D. M. (2018). Real-world evaluation of a mobile health application in children with asthma. Annals of Allergy, Asthma & Immunology, 120(4), 395–400.e1. doi:10.1016/j.anai.2018.02.006
Taheri, F., Nasiri, A., Namdari, S., & Salmani, F. (2023). Effect of motivational interviewing on treatment adherence and self-efficacy of adolescents with asthma: A randomized controlled trial. Nursing Open, 10(7), 4373–4383. doi:10.1002/nop2.1679
The Global Asthma Network. (2022). The global asthma report 2022. Retrieved from http://globalasthmanetwork.org/Global_Asthma_Report_2022.pdf
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
Categories
License
Copyright (c) 2026 Journal of Phrapokklao Nursing College, Chanthaburi
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อความ ข้อมูล และรายการอ้างอิงที่ผู้เขียนใช้ในการเขียนบทความเพื่อลงตีพิมพ์ในวารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี ถือเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วยหรือร่วมรับผิดชอบ
บทความที่ได้รับการลงตีพิมพ์ในวารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี หากหน่วยงานหรือบุคคลใดต้องการนำส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของบทความไปเผยแพร่ต่อเพื่อวัตถุประสงค์ใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตจากบรรณาธิการวารสารก่อน
