Environmental Health Literacy: Applying to Practice via Caregivers for Bedridden Patients

Main Article Content

Chuanchom Peachpunpisal
Ungsinun Intarakamhang
Piyada Sombatwattana

Abstract

Bedridden patients cannot do activities by themselves and most of the time they lie on the bed. Also, they depend on caregivers to help for doing daily activities. The significant effect of bedridden along time is the complication symptoms. In addition, the severe complication which may involve patients to pass away is the infection in different systems such as respiratory infection, urinary tract infection including bedsore as well. Also, bedsore is the risk factor of infection. Moreover, another cause of the infection of bedridden patients is inappropriate environment for bedridden patients at home. Caregiver’s role is important to care for bedridden patients both physical and mental health, and carers always manage especially in appropriate environmental residence linking to environmental health in order to prevent infectious problem.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Peachpunpisal, C., Intarakamhang, U., & Sombatwattana, P. (2021). Environmental Health Literacy: Applying to Practice via Caregivers for Bedridden Patients. JOURNAL OF PHRAPOKKLAO NURSING COLLEGE, 32(1), 291–302. Retrieved from https://he01.tci-thaijo.org/index.php/pnc/article/view/249456
Section
Academic Article (บทความวิชาการ)

References

กรมอนามัย. (2562). รายงานประจำปี กรมอนามัย. นนทบุรี: อัมรินทร์พริ้นติ้ง.

กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2560). รายงานผลการประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพของประชาชนกลุ่มเป้าหมายการดำเนินงาน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2560. สืบค้นจาก file:///C:/Users/Asus/Downloads/061220170334215785_linkhed.pdf

กาญจนา จันทร์ไทย. (2560). มาตรฐานการพยาบาล. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.

จุฑาทิพย์ งอยจันทร์ศรี, และอรสา กงตาล. (2555). การพัฒนาการดูแลสุขภาพอย่างต่อเนื่องสําหรับผู้สูงอายุกลุ่มติดบ้านติดเตียง ในชุมชนเขตเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์. ใน เอกสารการประชุม Graduate Research Conference 2012 (น. 658–669). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ชะนวนทอง ธนสุกาญจน์. (2560). ความรอบรู้ด้านสุขภาพ. สืบค้นจาก http://doh.hpc.go.th/data/HL/HLO_chanuanthong.pdf

ชลการ ทรงศรี, และณรงค์ จันทร์แก้ว. (2562). ผลของการให้คำปรึกษาต่อความสามารถเผชิญปัญหาในผู้ดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรัง. วารสารโรงพยาบาลสกลนคร, 22(2), 50–59.

ณัชศฬา หลงผาสุข, สุปรีดา มั่นคง, และยุพาพิน ศิรโพธิ์งาม. (2561). ภาวะสุขภาพ และการดูแลตนเองของญาติผู้ดูแลวัยสูงอายุที่ดูแลผู้สูงอายุที่ติดเตียง. วารสารสภาการพยาบาล, 33(2), 97–109.

ธัญชนก ขุมทอง, วิราภรณ์ โพธิศิริ, และขวัญเมือง แก้วดำเกิง. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อความรอบรู้ด้านสุขภาพของประชากรกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูงในจังหวัดอุทัยธานีและอ่างทอง. Veridian E-Journal, Science and Technology Silpakorn University, 3(6), 67–85.

นอรีนี ตะหวา, และปวิตร ชัยวิสิทธิ์. (2559). การจัดการสภาพแวดล้อมและที่พักอาศัยสำหรับผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 5(1), 31–39.

รศรินทร์ เกรย์, อุมาภรณ์ ภัทรวาณิชย์, เฉลิมพล แจ่มจันทร์, และเรวดี สุวรรณนพเก้า. (2556). มโนทัศน์ใหม่ของนิยามผู้สูงอายุ: มุมมองเชิงจิตวิทยาสังคมและสุขภาพ. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.

ศิราณี ศรีหาภาค, โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์, และคณิศร เต็งรัง. (2557). ผลกระทบและภาระการดูแลผู้สูงอายุระยะยาวภายใต้วัฒนธรรมไทย (รายงานผลการวิจัย). นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.

สำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ. (2560). เอกสารการประชุมวิชาการการค้าระหว่างประเทศและสุขภาพ ครั้งที่ 3. นนทบุรี: ผู้แต่ง.

สิรินทร ฉันศิริกาญจน, ศิริพันธุ์ สาสัตย์, สันติ ลาภเบญจกุล, อัญญพร สุทัศน์วรวุฒิ, ศุภลักษณ์ เข็มทอง, และสมคิด เพื่อนรัมย์. (2559). คู่มือการดูแลระยะยาว (Long term care) สำหรับทีมหมอครอบครัว. กรุงเทพฯ: ไซเบอร์พริ้นท์ กรุ๊ป.

อังศินันท์ อินทรกำแหง. (2560). การสร้างและพัฒนาเครื่องมือความรอบรู้ด้านสุขภาพของคนไทย (รายงานผลการวิจัย). นนทบุรี: กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข.

อังศินันท์ อินทรกำแหง, และสำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม กรมอนามัย. (2562). การศึกษาความรอบรู้ด้านการจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อผู้สูงอายุติดบ้านติดเตียง ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านในพื้นที่เขตเมืองและเขตชนบท (รายงานผลการวิจัย). นนทบุรี: สำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม กรมอนามัย.

Bekdemir, A., & Ilhan, N. (2019). Predictors of caregiver burden in caregivers of bedridden patients. The Journal of Nursing Research, 27(3), e24. doi:10.1097/jnr.0000000000000297

Febria, D., Saam, Z., Nofrizal, & Agrina. (2020). Model for community environmental health literacy in Peatlands: Research & development study. PalArch’s Journal of Archaeology of Egypt / Egyptology, 17(6), 8315–8329.

Finn, S., & O’Fallon, L. R. (2018). Environmental health literacy. New York: Springer.

Forbes, D. A. (2009). Being bedridden was a slow process influenced by interactions with the environment, nurses, and social ties. Evidence-based Nursing, 12(2), 64. doi:10.1136/ebn.12.2.64

Gray, K. M. (2018). From content knowledge to community change: A review of representations of environmental health literacy. International Journal of Environmental Research and Public Health, 15(3), 466. doi:10.3390/ijerph15030466

Nicholson, P. J. (2000). Communicating occupational and environmental issues. Occupational Medicine, 50(4), 226–230. doi:10.1093/occmed/50.4.226

Parkes, M., Panelli, R., & Weinstein, P. (2003). Converging paradigms for environmental health theory and practice. Environmental Health Perspectives, 111(5), 669–675. doi:10.1289/ehp.5332

Society for Public Health Education. (2015). Environmental health promotion: What is environmental health literacy?. Retrieved from http://www.sophe.org/environmentalhealth/key_ehl.asp

Teasell, R., & Dittmer, D. K. (1993). Complications of immobilization and bed rest. Part 2: Other complications. Canadian Family Physician, 39, 1440–1446.

World Health Organization. (1998). Health promotion glossary. Geneva: WHO Publication.

Yuen, E. Y. N., Knight, T., Ricciardelli, L. A., & Burney, S. (2018). Health literacy of caregivers of adult care recipients: A systematic scoping review. Health & Social Care in the Community, 26(2), e191–e206. doi:10.1111/hsc.12368