The Preparation for Active Aging among Pre-aging Population

Main Article Content

Mujjalin Pangsiri
Civilaiz Wanaratwichit

Abstract

Thailand will become a complete aged society in the next coming year. Therefore, the preparation for active aging among pre-aging population is necessary for supporting a complete aged society in recent year. The World Health Organization determines active aging according to the three dimensions of aging’s competencies, including health dimension, participation dimension, and security dimension. Factors affecting the preparation for active aging consist of physical factors, intellectual factors, environmental factors, emotional factor, and motivation and personality factors. In addition, the level of active aging preparation among pre-aging population is composed of three-level, including individual level, family level, and community level. In case of all pre-aging population receive the appropriate preparation for active aging, this will make them confident for entering into old age and result in happiness, good quality of life, and reduce dependence.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Pangsiri, M., & Wanaratwichit, C. (2020). The Preparation for Active Aging among Pre-aging Population. JOURNAL OF PHRAPOKKLAO NURSING COLLEGE, 31(2), 213–223. Retrieved from https://he01.tci-thaijo.org/index.php/pnc/article/view/245399
Section
Academic Article (บทความวิชาการ)

References

คณะกรรมการผู้สูงอายุแห่งชาติ. (2553). แผนผู้สูงอายุแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ.2545-2564) ฉบับปรับปรุง
ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2552. กรุงเทพมหานคร: เทพเพ็ญวานิสย์.
นงเยาว์ มีเทียน และอภิญญา วงศ์พิริยโยธา. (2561). ปัจจัยทำนายพฤฒพลังในผู้ใหญ่วัยกลางคนเขตกึ่งเมือง.
วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 36(2), 123-131.
นารีรัตน์ จิตรมนตรี, วิไลวรรณ ทองเจริญ และสาวิตรี ทยานศิลป์. (2554). ตัวแบบการดูแลผู้สูงอายุที่ดีของ
ชุมชนเขตเมือง. วารสารพยาบาลศาสตร์, 29(2), 67-74.
ภัทรพรรณ ทำดี. (2560). ตัวตน สังคม วัฒนธรรม: เงื่อนไขสู่การสูงวัยอย่างมีศักยภาพของผู้สูงอายุใน
จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสังคมศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47 (2), 109-131.
ภาณุวัฒน์ มีชะนะ, ณิชชาภัทร ขันสาคร,ทัศนีย์ ศิลาวรรณ, ทัศนีย์ รวิวรกุล และเพ็ญศรี พิชัยสนิธ. (2560).
การเตรียมความพร้อมของประชากรก่อนวัยสูงอายุเพื่อเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุคุณภาพตำบลหนองหญ้าไซ
อำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรรณบุรี, วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 11(1), 259-271.
วรรณรา ชื่นวัฒนา. (2555). การเตรียมตัวเพื่อการเข้าสู่วัยสูงอายุของประชากรไทยก่อนวัยสูงอายุ. วารสาร
คุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 8(2), 130-144.
วิไลวรรณ ทองเจริญ. (2558). ศาสตร์และศิลป์การพยาบาลผู้สูงอายุ. กรุงเทพมหานคร: เอ็นพีเพรสการ
พิมพ์.
Touhy, T.A., & Jett K.F. (2012). Geriatric nursing and healthy aging (3rd ed.). St. Louis, MO: Elsevier
Mosby.
World Health Organization. (2005). Active Ageing: A Policy Framework. Geneva, Switzerland: World
Health Organization.
World Health Organization. (2015). World report on ageing and health 2015. Retrieved 27/10/2018,
from https://www.who.int/ageing/events/world-report-2015-launch/en/
World Health Organization. (2018). The Ottawa Charter for Health Promotion. Retrieved 27/10/2018,
from https://www.who.int/healthpromotion/conferences/previous/ottawa/en/
Wold, G.H. (2012). Basic Geriatric Nursing (5th ed.). St. Louis, MO: Elsevier Mosby.
Zhang H. (2007). Who will care for our parents? Changing boundaries of family and public roles in providing care for the aged in urban China. Care Manage J. Vol;8(1):39-46.