A Study of Medication Errors from Prescribing by Non-medical Health Providers for Patients with Chronic Diseases Following up at Subdistrict Health Promoting Hospital, Laemngop District, Trat Province

Main Article Content

ศิริพร ขาวคม
ปวีณา สนธิสมบัติ, Pharm.D

Abstract

This prospective descriptive research aimed to determine the incidence and causes of medication errors from prescribing by non-medical health providers. The samples consisted of 298 prescription written by non-medical health providers for patients with chronic diseases following up at Bang-kradan Subdistrict Health Promoting Hospital and Namchiew Subdistrict Health Promoting Hospital, Laemngop District, Trat Province. The research instrument was a 3-part recording form of general data and medication error events. Data were collected in April, 2013. Statistics used for data analysis included frequency and percentage.


The research results revealed that 1) an incidence of medication errors from prescribing was 42.62% (127 documents, 132 times): 45 times of error were not enough drug to use before the appointment (34.09%), 18 times of incorrect drug use (13.64%), and 9 times of incorrect drug intensity (6.82%); and 2) regarding the causes of medication errors from prescribing, it was found that 91 times of error were from staff (68.94%) and 39 times from communication (29.55%).


This research suggests that the executive should apply these research results for developing medication errors protecting system as well as enlighten involved staff, together with continuously review quality of system.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Report (รายงานการวิจัย)

References

กรัณฑ์รัตน์ ทิวถนอม, และศุภลักษณ์ ธนานนท์นิวาส. (2552). ความคลาดเคลื่อนทางยาและแนวทางป้องกันเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 2(1), 195-217. สืบค้นจาก
file:///C:/Users/Asus/Desktop/6937-Article%20Text-13659-1-10-20130312%20(1).pdf

ชูชัย ศุภวงศ์, สมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์, ลัดดา ดำริการเลิศ, สุพัตรา ศรีวณิชากร, เกษม เวชสุทรานนท์, และศุภกิจ ศิริลักษณ์. (2552). คู่มือการให้บริการของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล. สืบค้นจาก https://www.slideshare.net/sivapong/ss-12782816

ธิดา นิงสานนท์, สุวัฒนา จุฬาวัฒนทล, และปรีชา มนทกานติกุล. (2548). การป้องกันความคลาดเคลื่อนทางยา เพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สมาคมเภสัชกรรมโรงพยาบาล (ประเทศไทย).

สมาคมโรคไตแห่งประเทศไทย และสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. (2555). คู่มือการจัดการดูแลผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะเริ่มต้น. สืบค้นจาก https://www.nhso.go.th/files/userfiles/file/กองทุนต่างๆ/กองทุนบริหารจัดการโรคเรื้อรัง/คู่มือการจัดการดูแลผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะเริ่มต้น.pdf

Cornish, P. L., Knowles, S. R., Marchesano, R., Tam, V., Shadowitz, S., Juurlink, D. N., & Etchells, E. E. (2005). Unintended medication discrepancies at the time of hospital admission. Archives of Internal Medicine, 165(4), 424-429.

Hepler, C. D., & Strand, L. M. (1990). Opportunities and responsibilities in pharmaceutical care. American Journal of Hospital Pharmacy, 47(3), 533-543.

Lesar, T. S., Briceland, L., & Stein, D. S. (1997). Factors related to errors in medication prescribing. The Journal of the American Medical Association, 277(4), 312-317.

Rozich, J. D., & Resar, R. K. (2001). Medication safety: One organization’s approach to the challenge. Journal of Clinical Outcomes Management, 8(10), 27-34.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.