ผลของโปรแกรมพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพทางเพศ ในการใช้สื่อออนไลน์รูปแบบเซ็กส์ติง เพื่อป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดผลก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพทางเพศในการใช้สื่อออนไลน์รูปแบบเซ็กส์ติง เพื่อป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 70 คน คัดเลือกเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ กลุ่มละ 35 คน โดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลวิจัย ประกอบด้วย 1) โปรแกรมการพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพทางเพศในการใช้สื่อออนไลน์รูปแบบเซ็กส์ติง 6 ด้าน ได้แก่ ทักษะการเข้าถึงข้อมูล ทักษะความรู้และความเข้าใจ ทักษะการสื่อสาร ทักษะการจัดการตนเอง ทักษะการรู้เท่าทันสื่อ และทักษะการตัดสินใจ มีระยะเวลา 8 สัปดาห์ และ 2) แบบสอบถามความรอบรู้ด้านสุขภาพทางเพศในการใช้สื่อออนไลน์รูปแบบเซ็กส์ติง และพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ .94 และ .96 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติทดสอบแมนวิทนีย์ยู และสถิติทดสอบวิลคอกซัน
ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนกลุ่มทดลองหลังเข้าร่วมโปรแกรม มีคะแนนความรอบรู้ด้านสุขภาพทางเพศในการใช้สื่อออนไลน์รูปแบบเซ็กส์ติงสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรม และสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (Z = 365.50, p = .004) ส่วนพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ ไม่แตกต่างจากก่อนเข้าร่วมโปรแกรม และกลุ่มเปรียบเทียบ
โปรแกรมนี้ สามารถนำไปพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพทางเพศในการใช้สื่อออนไลน์รูปแบบเซ็กส์ติง และกิจกรรมเสริมหลักสูตรโดยใช้กระบวนการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม นำไปสู่การลดพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นอย่างยั่งยืน
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลที่เผยแพร่ในวารสารวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์บทความโดยตรง บทความ เนื้อหา ข้อมูล รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการเผยแพร่ในวารสารนี้ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่หรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องอ้างอิงวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี ทุกครั้ง
เอกสารอ้างอิง
Allsop, Y., & Tilak, S. (2023). YES! Program: Adolescent lessons learned during a virtual sexual health program. Sexes, 4(3), 341-357. https://doi.org/10.3390/sexes4030023
Adultrakul, A., Potjanamart, C., & SawangJaithum, K. (2015). Effects of problem based learning towards knowledge on sex education and opinions on sex risk behaviors among Mutthayomsuksa students. Nursing Journal, 42(Special), 46–56. (in Thai)
Bandura A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice Hall.
Best, J. W. (1977). Research in education (3rd ed.). Prentice-Hall.
Children and Youth Council of Thailand. (2025). Online safety manual for children and young people 2025. https://www.unicef.org/thailand/reports/online-safety-manual-children-and-young-people-2025
Deelert, J. (2017). Online media sexting exposure among Thai adolescents in Bangkok Metropolis. Kasem Bundit Journal, 18(2), 139–154. (in Thai)
ECPAT, INTERPOL, & UNICEF. (2022). Disrupting harm in Thailand: Evidence on online child sexual exploitation and abuse. Global Partnership to End Violence against Children. https://www.unicef.org/thailand/reports/disrupting-harm-thailand
Faul, F., Erdfelder, E., Lang, A. G., & Buchner, A. (2007). G* Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Research Methods, 39(2), 175-191. https://doi.org/10.3758/bf03193146
Hong, S. H., Chun, T. K., Nam, Y. J., Kim, T. W., Cho, Y. H., Son, S. J., Roh, H. W., & Hong, C. H. (2025). Digital mental health interventions for adolescents: An integrative review based on the behavior change approach. Children, 12(6), 770. https://doi.org/10.3390/children12060770
Jantasaeng, S., Sukprasert, S., & Srisombat, K. (2020). Sexual health literacy and sexual risk behaviors among Thai adolescents. Journal of Nursing and Health Sciences, 14(1), 67-80. (in Thai)
Kim, Y., & Cho, J. (2015). The impact of health literacy on health outcomes: A study on Korean adults. Journal of Health Communication, 20(4), 410-423. https://doi.org/10.1080/10810730.2014.947764
Ministry of Public Health. (2017). Definition and framework of health literacy. Ministry of Public Health. (in Thai)
Naenjohn J. (2015). Brain and emotion: The miracle connection. Ratchaphruek Journal, 13(3), 117-128. (in Thai)
National Youth Council of Thailand. (2025). Online safety handbook for children and adolescents. National Youth Council. (in Thai)
Nutbeam, D. (2008). The evolving concept of health literacy. Social Science & Medicine, 67(12), 2072-2078. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2008.09.050
Prayochmee, V., Sikaow, O., & Prasertsong, C. (2020). The effects of health literacy program on health literacy and sexual prevention behaviors among junior high school students. Journal of The Royal Thai Army Nurses, 21(2), 150–157. (in Thai)
Rueanchan, S. (2018). The situation of sexual risk behaviors among adolescents in the model development area for preventing and solving unintended pregnancy in adolescents, Uttaradit Province. Uttaradit Provincial Health Office. (in Thai)
Sanwang, J., Sombateyotha, K., & Yangyuen, S. (2026). Cyberbullying and its associated factors among junior high school students in Mahasarakham, Thailand. Journal of Public Health and Development, 24(1), 187-199. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/AIHD-MU/article/view/277321/190479
Sawangsi, C., Sriprom, S., & Nakthong, P. (2021). The use of mobile health communication activities to promote intention to avoid exposure to sexually explicit media: A pilot study. Journal of Public Health, 51(3), 321-333. (in Thai)
Silaprasit, S., Intaratat, K., & Lomchawakarn, P. (2024). Social media usage behaviors and their impacts on upper secondary school students in Bangkok Metropolitan Area, In The 14th STOU National Research Conference (pp. 446-458). Sukhothai Thammathirat Open University. (in Thai)
Sombat, S. (2023). Sexuality education literacy and life skills among teenagers aged 10-19 years. Department of Health, Ministry of Public Health, Thailand. https://rh.anamai.moph.go.th/th/academic-p
World Health Organization. (2020). Global status report on violence against children online. World Health Organization.
Yogesh, M., Trivedi, N., Shah, V., Lakhtaria, M., Ladani, H., & Trivedi, D. (2024). Comparing skills-based and lecture-based education on female adolescents’ knowledge, attitudes, and practices regarding menstrual health in puberty: A quasi-experimental study. Journal of Education and Health Promotion, 13, 386. https://doi.org/10.4103/jehp.jehp_1875_23
