การพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลทารกแรกเกิดที่ได้รับการใส่สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง

บทคัดย่อ

การวิจัยและพัฒนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1.ศึกษาและพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลทารกแรกเกิดเพื่อป้องกันภาวะแทรกซ้อนจากการใส่สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง 2.ศึกษาผลลัพธ์การใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลทารกแรกเกิดที่ใส่สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง 3.ศึกษาผลลัพธ์การใช้นวัตกรรมแบบประเมินผู้ป่วยที่ใส่สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง ในหอผู้ป่วยทารกแรกเกิด โรงพยาบาลขอนแก่น กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยทารกแรกเกิดที่ได้รับการใส่สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลางจำนวน 10 ราย และพยาบาลวิชาชีพที่ดูแลผู้ป่วยทารกแรกเกิดจำนวน 18 ราย วิธีการดำเนินการศึกษาเป็นวิจัยเชิงพัฒนาโดยใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ของซูคัพ แบ่งเป็น 4 ระยะ ดังนี้ 1) ค้นหาปัญหาทางคลินิก 2) สืบค้นหลักฐานเชิงประจักษ์ 3) พัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลและนำไปทดลองใช้ 4) การนำแนวปฏิบัติที่พัฒนาและปรับปรุงแล้วไปใช้จริงในหน่วยงาน เริ่มดำเนินการเดือน 16 มีนาคม พ.ศ. 2566 ถึง 30 มีนาคม พ.ศ. 2567 ผลการวิจัยพบว่า ผลลัพธ์ต่อตัวผู้ป่วยไม่พบการติดเชื้อในกระแสเลือดจากการใส่สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง แต่ยังพบภาวะแทรกซ้อนคือ การอุดตันและการเลื่อนหลุด แต่อัตราการเกิดภาวะแทรกซ้อนลดลงจากปีก่อนหน้าร้อยละ10  และไม่พบการเกิดอุบัติการณ์ความเสี่ยงที่รุนแรงมากกว่าระดับC  พยาบาลวิชาชีพส่วนใหญ่มีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (𝑥̅ =5, S.D. =2.6) และนวัตกรรมแบบฟอร์มการประเมินผู้ป่วยที่ใส่สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลางนี้เป็นเครื่องมือที่จะช่วยให้พยาบาลประเมินผู้ป่วยในระยะแรกได้อย่างรวดเร็ว (Early Detection) ก่อนที่ผู้ป่วยจะได้รับอันตราย ลดความรุนแรงของอุบัติการณ์ความเสี่ยง ลดวันนอนของผู้ป่วย และลดค่าใช้ของโรงพยาบาลได้