Effect of topical vitamin E on radiation induced skin alteration in head and neck cancer patients Supported by The Ratchadapiseksompotch Fund Year 2003, Chulalongkorn University

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ : การศึกษานี้ทำเพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของวิตามินอีชนิดทาภายนอกเทียบกับยาหลอก(placebo) ในการลดปฏิกิริยาของผิวหนังที่เกิดจากการฉายรังสี (ionizing radiation) ในกลุ่มผู้ป่วยโรคมะเร็งบริเวณศีรษะและลำคอ และประโยชน์ของการนำไปไปใช้ในทางดลินิก

สถานที่ที่ทำการศึกษา : หน่วยรังสีรักษา ภาควิชารังสีวิทยา โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

รูปแบบการวิจัย : การศึกษาเชิงทดลอง

วิธีการศึกษา : ทำการศึกษาตั้งแต่ 1 ธันวาคม 2545 ถึง 31 กรกรกฎาคม 2546 มีผู้ป่วยที่ได้รับการประเมินทั้งหมด 29 คน ศึกษาโดยเปรียบเทียบประสิทธิภาพของวิตามินอีชนิดทาภายนอกกับยาที่ไม่มีวิตามินอี (ยาหลอก) ในผู้ป่วยคนเดียวกัน แบ่งการทายาบริเวณใบหน้าและลำคอ ส่วนที่ได้รับการฉายรังสี ออกเป็น 2 ข้าง ซ้าย-ขวา โดยทำการสุ่มเลือก ฉะนั้น แพทย์และผู้ป่วยจะไม่ทราบชนิดของยาที่ทา ให้ผู้ป่วยเริ่มทายาทั้งสอง ชนิดภายในสัปดาห์แรกของการฉายรังสี ทาทุกวัน 2 ครั้ง ต่อวัน จนกระทั่งฉายรังสีไปได้ 50 Gy การประเมินสภาพผิวหนังใช้เกณฑ์การประเมินทางคลินิก (CTC version 2.0)โดยผู้ประเมินคนเดียวกัน ทำการประเมินตั้งแต่สัปดาห์แรกของการฉายรังสีและทุกสัปดาห์ในระหว่างการฉายรังสีจนกระทั่งฉายรังสี

ถึง 50 Gy (ประมาณ 5 สัปดาห์)

ผลการศึกษา : การเปลี่ยนแปลงของผิวหนัง ในบริเวณที่รักษาด้วยการฉายรังสี (ionizing radiation) ซึ่งทาด้วย วิตามินอีชนิดทาภายนอก และยาหลอกเมื่อประเมินโดยใช้เกณฑ์ทางลลินิก (CTC version 2.0) พบว่า ไม่มี ความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 1.00)

บทสรุป : จากผลการศึกษาดังกล่าว ไม่สามารถสรุปได้ว่าโดยแท้จริงแล้วคุณสมบัติในการเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ(antioxidant) ของวิตามินอี สามารถลดการบาดเจ็บของเนื้อเยื่อผิวหนังที่เกิดจากการฉายรังสี ชนิด ionizing radiation ได้หรือไม่ แต่จากการประเมินโดยใช้เกณฑ์ทางคลินิกอาจสรุปเบื้องต้นได้เพียงว่า วิตามินอีชนิดทาภายนอกไม่สามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของผิวหนังจาก ionizing radiation ได้แตกต่างจากยาหลอด และไม่สามารถนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์กับผู้ป่วยในทางคลินิกได้