การใช้แผนมาตรฐานรักษาผู้ป่วยใส่แร่ซีเซียม 137 ด้วยเครื่องอัตโนมัติชนิดอัตราปริมาณรังสีต่ำ

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาความ แตกต่างของอัตราปริมาณรังสีที่จุด A ที่คำนวณจาก แผนมาตรฐานและการคำนวณจริงในผู้ป่วยมะเร็ง ปากมดลูกที่ได้รับการใส่แร่ซีเซียม 137 ด้วยเครื่อง อัตโนมัติชนิดอัตราปริมาณรังสีต่ำ โดยการเลือกผู้ ป่วยมะเร็งปากมดลูกขั้น 28-3B ที่มารับการรักษาที่ โรงพยาบาลจุพาลงกรณ์ จำนวน 15 คน ผู้ป่วยได้ รับการใส่แร่ Cs-137 จำนวน 2 ครั้ง ห่างกัน 2 สัปดาห์ ด้วยเครื่องมือสอดใส่แบบมาตรฐาน ที่มี Uterine tube ยาว 5-6 ซม. และคู่ ovoid ขนาดครึ่ง เล็ก ขนาดเล็ก หรือ ขนาดกลาง ตำแหน่งของต้น กำเนิดรังสีตามระบบแมนเชสเตอร์ ผลการคำนวณ ปริมาณรังสีในผู้ป่วยที่ไล่แร่ 30 ครั้ง ได้อัตราปริมาณ รังสีเฉลี่ยที่จุด A เท่ากับ 158.58+11.95 cGy/hr เปรียบเทียบกับค่าจากแผนมาตรฐาน 155.01 cGy/ hr ค่าอัตราปริมาณรังสีเฉลี่ยที่จุด B เท่ากับ 46.23 +2.75 cGy/hr ซึ่งเท่ากับ 29.15% ของจุด A อัตรา ปริมาณรังสีที่จุด A มีค่าตั้งแต่ 146.02 ถึง 199.45 cGy/hr โดย 22 ใน 30 ครั้ง (73.3%) มีค่าอัตรา ปริมาณรังสีอยู่ภายใน (5% ของค่าอัตราปริมาณรังสี จากแผนมาตรฐาน จากการศึกษาพบว่าถ้าใส่เครื่อง มือให้ผิวบนของ ovoid อยู่ในระดับเดียวกับ fange และ ovoid วางสมดุลกับ uterine tube ลามารถใช้ อัตราปริมาณรังสี่จากแผนมาตรฐานคำนวณเวลาใน การรักษาผู้ป่วยได้ ซึ่งขึ้นกับกายวิภาคและการกระ จายโรคของโรคของผู้ป่วย รวมทั้งความชำนาญของ แพทย์ผู้ใส่เครื่องมือ