การศึกษาเปรียบเทียบทางรังสีคณิตระหว่างวิธีการฉายรังสีสามมิติ, การฉายรังสีปรับความเข้มและการฉายรังสีปรับความเข้มเชิงปริมาตรในผู้ป่วยเด็กนิวโรบลาสโตมาในช่องท้องภายหลังได้รับการผ่าตัดได้หมด
คำสำคัญ:
มะเร็งนิวโรบลาสโตมาในเด็ก, การศึกษาทางรังสีคณิต, การฉายรังสีสามมิติ, การฉายรังสีปรับความเข้ม, การฉายรังสีปรับความเข้มหมุนรอบตัวผู้ป่วยบทคัดย่อ
หลักการและเหตุผล: การฉายรังสีปรับความเข้มและปรับความเข้มเชิงปริมาตรสามารถลดปริมาณรังสีบริเวณข้างเคียง และให้รังสีในบริเวณรอยโรคได้ตามต้องการ ทั้งสามารถลดเวลาการฉายรังสี แต่มีโอกาสเกิดผลข้างเคียงระยะยาวที่สัมพันธ์กับ integral dose และการเกิดมะเร็งทุติยภูมิ
วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบค่าทางรังสีคณิตของการฉายรังสีระหว่างการฉายรังสีสามมิติ, การฉายรังสีปรับความเข้มและการฉายรังสีปรับความเข้มเชิงปริมาตร ในแง่ของการครอบคลุมรอยโรคและหลีกเลี่ยงอวัยวะใกล้เคียงในผู้ป่วยเด็กนิวโรบลาสโตมา
วัสดุและวิธีการ: ผู้ป่วยเด็กอายุ 1 เดือนถึง 15ปีที่เป็นนิวโรบลาสโตมาบริเวณช่องท้อง ได้รับการผ่าตัดหมดและได้รับการฉายรังสี โดยผู้ป่วยจะได้รับการวางแผนการรักษาใหม่ด้วยเทคนิคการฉายรังสี 3 วิธี และแบ่งผู้ป่วยออกเป็น 2 กลุ่มคือกลุ่มที่ได้รับการผ่าตัดไตและกลุ่มที่ไม่ได้รับการผ่าตัดไต แล้วนำแผนการรักษาทั้ง 3 แบบมาเปรียบเทียบกัน
ผลการศึกษา: การฉายรังสีทั้ง 3 เทคนิค มีค่าV95% ของรอยโรค ดัชนีความสม่ำเสมอของปริมาตรและ integral doseไม่ต่างกัน แต่การฉายรังสีปรับความเข้มทั้ง 2 แบบมีค่าดัชนีความเข้ารูปของปริมาตรดีกว่าการฉายรังสีสามมิติ ในกลุ่มที่ไม่ได้รับการผ่าตัดไตการฉายรังสีปรับความเข้มทั้ง 2 แบบลด V18Gy ของไตทั้ง 2ข้างได้ดีกว่า ในกลุ่มที่ได้รับการผ่าตัดไตการใช้การฉายรังสีสามมิติมีค่า V18Gy ของไตด้านตรงข้ามผ่านเกณฑ์ได้ 3/4 ของผู้ป่วยที่เข้าร่วมการศึกษา ในขณะที่การฉายรังสีอีก 2 แบบผ่านเกณฑ์ได้ทั้งหมด ในเเง่ของตับการฉายรังสีปรับความเข้มทั้ง 2 แบบสามารถช่วยลด V15Gy เฉลี่ยได้อย่างมีนัยสำคัญ ค่าเฉลี่ย D80% ของกระดูกสันหลังไม่ต่างกัน เมื่อประเมินทุกข้อกำหนดพบว่าอัตราการผ่านเกณฑ์ของการฉายรังสีสามมิติ, การฉายรังสีปรับความเข้มและการฉายรังสีปรับความเข้มเชิงปริมาตรดังนี้ 12.55%, 62.5%, 87.5%
ข้อสรุป: การฉายรังสีปรับความเข้มทั้ง 2 แบบมีประโยชน์ต่อผู้ป่วยมากกว่าการฉายรังสีสามมิติในการหลีกเลี่ยงปริมาณรังสีบริเวณอวัยวะข้างเคียงโดยไม่กระทบต่อรอยโรคในทุกกรณี
เอกสารอ้างอิง
Davidoff AM. Neuroblastoma. Semin Pediatr Surg. 2012;21:2–14.
Monclair T, Brodeur GM, Ambros PF, Brisse HJ, Cecchetto G, Holmes K, et al. The International Neuroblastoma Risk Group (INRG) staging system: An INRG Task Force report. J Clin Oncol. 2009;27:298–303.
Ferris MJ, Danish H, Switchenko JM, Deng C, George BA, Goldsmith KC, et al. Favorable Local Control From Consolidative Radiation Therapy in High-Risk Neuroblastoma Despite Gross Residual Disease, Positive Margins, or Nodal Involvement. Int J Radiat Oncol Biol Phys.2017;97:806–12.
Neglia JP, Friedman DL, Yasui Y, Mertens AC, Hammond S, Stovall M, et al. Second malignant neoplasms in five-year survivors of childhood cancer: Childhood cancer survivor study. J Natl Cancer Inst. 2001;93:618–29.
Paulino AC, Ferenci MS, Chiang KY, Nowlan AW, Marcus RB Jr. Comparison of conventional to intensity modulated radiation therapy for abdominal neuroblastoma. Pediatr Blood Cancer. 2006;46:739–44.
Ducassou A, Gambart M, Munzer C, Padovani L, Carrie C, Haas-Kogan D, et al. Langzeittoxizität nach Strahlentherapie des lokalisierten Neuroblastoms im Kindesalter: Ergebnisse der NB90- und NB94-Studien. Strahlenther Onkol. 2015;191:604–12.
Park Y, G. Kreissman S, B. London W, Naranjo A, Cohn S, Hogarty M, et al. A phase III randomized clinical trial (RCT) of tandem myeloablative autologous stem cell transplant (ASCT) using peripheral blood stem cell (PBSC) as consolidation therapy for high-risk neuroblastoma (HR-NB): A Children’s Oncology Group (COG) study. J Clin Oncol. 2016;34:LBA3–LBA3.
Bansal A. Is VMAT Planning Feasible in Pediatric Neuroblastoma? Cancer Ther Oncol Int J. 2017;6:6–11.
Ślosarek K, Osewski W, Grządziel A, Radwan M, Dolla Ł, Szlag M, et al. Integral dose: Comparison between four techniques for prostate radiotherapy. Reports Pract Oncol Radiother 2015;20:99–103.
D’arienzo M, Masciullo S, Sanctis V, Osti M, Chiacchiararelli L, M Enrici R. Integral Dose and Radiation-Induced Secondary Malignancies: Comparison between Stereotactic Body Radiation Therapy and Three-Dimensional Conformal Radiotherapy. Int J Environ Res Public Health. 2012;9:4223–40.
Beneyton V, Niederst C, Vigneron C, Meyer P, Becmeur F, Marcellin L, et al. Comparison of the dosimetries of 3-dimensions Radiotherapy (3D-RT) with linear accelerator and intensity modulated radiotherapy (IMRT) with helical tomotherapy in children irradiated for neuroblastoma. BMC Med Phys. 2012;12:2.
Haas-Kogan DA, Swift PS, Selch M, Haase GM, Seeger RC, Gerbing RB, et al. Impact of radiotherapy for high-risk neuroblastoma: A Children’s Cancer Group study. Int J Radiat Oncol Biol Phys. 2003;56:28–39.
Bölling T, Willich N, Ernst I. Late effects of abdominal irradiation in children: A review of the literature. Anticancer Res. 2010;30:227–32.
Nazmy MS, Khafaga Y. Clinical experience in pediatric neuroblastoma intensity modulated radiotherapy. J Egypt Natl Canc Inst. 2012;24:185–9.
Mayfield JK, Riseborough EJ, Jaffe N, Nehme ME. Spinal deformity in children treated for neuroblastoma. J Bone Joint Surg Am. 1981;63:183–93.
Paulino AC, Fowler BZ. Risk factors for scoliosis in children with neuroblastoma. Int J Radiat Oncol Biol Phys. 2005;61:865–9.
Hall EJ, Wuu CS. Radiation-induced second cancers: the impact of 3D-CRT and IMRT. Int J Radiat Oncol. 2003;56:83–8.
Karlsson P, Holmberg E, Samuelsson A, Johansson KA, Wallgren A. Soft tissue sarcoma after treatment for breast cancer—A Swedish population-based study. Eur J Cancer. 1998;34:2068–75.
Nguyen F, Rubino C, Guerin S, Diallo I, Samand A, Hawkins M, et al. Risk of a Second Malignant Neoplasm After Cancer in Childhood Treated With Radiotherapy: Correlation With the Integral Dose Restricted to the Irradiated Fields. Int J Radiat Oncol. 2008;70:908–15.
Bansal A. Is VMAT Planning Feasible in Pediatric Neuroblastoma? Cancer Ther Oncol Int J. 2017;6:6–11.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมะเร็งวิวัฒน์ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับ และบุคคลากรท่านอื่น ๆ ใน สมาคมฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
