การหาสาเหตุความผิดพลาดของการฉายรังสี ด้วยเอกสารตรวจสอบความถูกต้อง

ผู้แต่ง

  • Puntiwa Oonsiri Department of Radiology, King Chulalongkorn Memorial Hospital
  • Sivalee Suriyapee Department of Radiology, Faculty of Medicine, Chulalongkorn University
  • Nuchara Naksawat Department of Radiology, King Chulalongkorn Memorial Hospital
  • Panicha Rungpanyawut Department of Radiology, King Chulalongkorn Memorial Hospital

คำสำคัญ:

Errors in Radiation Therapy, Quality assurance, Incident report

บทคัดย่อ

วัสดุและวิธีการ: เอกสารตรวจสอบความถูกต้องของการฉายรังสีจะถูกแนบไปกับแฟ้มประวัติของผู้ป่วย โดย นักฟิสิกส์การแพทย์จะทำการตรวจสอบปริมาณรังสีก่อนจะทำการส่งข้อมูลแผนการรักษาเพื่อทำการรักษาต่อไป ก่อน เริ่มฉายรังสี นักรังสีการแพทย์จะทำการตรวจสอบข้อมูลต่างๆ เปรียบเทียบกับเอกสารกำหนดปริมาณรังสีจากรังสีแพทย์ และแบบพิมพ์แผนการรักษา โดยกระบวนการตรวจสอบความถูกต้องของการฉายรังสีจะทำซ้ำในทุกๆ สัปดาห์ ตลอด ระยะเวลาของการฉายรังสี ซึ่งทุกๆ ความผิดพลาดที่พบจะมีการแก้ไขทันทีและเก็บรวบรวมนำมาวิเคราะห์ผลภายหลัง ผลการศึกษา: ตั้งแต่เดือน พฤษภาคม 2553 จนถึง กุมภาพันธ์ 2555 มีจำนวนเอกสารที่ได้รับการตรวจสอบ ความถูกต้องของการฉายรังสี 1,136 ราย พบว่า 150 ราย (ร้อยละ13.2) เกิดความผิดพลาด โดยสาเหตุหลักเกิดจาก ข้อมูลที่ไม่ตรงกันระหว่างเอกสารกำหนดปริมาณรังสีจากแพทย์และแบบพิมพ์แผนการรักษาเท่ากับ 71 ราย (ร้อยละ 47.3) จากความผิดพลาดทั้งหมด ถึงอย่างไรก็ตามปริมาณรังสีที่รอยโรคได้รับไม่ได้เกิดความผิดพลาด มีความผิดพลาด 1 ราย ผู้ป่วยได้รับปริมาณรังสีที่ผิวหนังสูงขึ้นร้อยละ 33.7 สาเหตุเกิดจากการวางโบลัสผิด และพบผู้ป่วยจำนวน 2 ราย (ร้อยละ 1.3) ได้รับปริมาณรังสีที่รอยโรคผิดพลาดไปจากแผนการรักษามากที่สุดคือ ต่ำกว่าที่วางแผนไว้เท่ากับ ร้อยละ 11.5 สาเหตุจากการคำนวณปริมาณรังสีด้วยเทคนิค Source Axis Distance (SAD) แต่จัดท่าผู้ป่วยด้วยเทคนิค Source Skin Distance (SSD) สรุป: เอกสารตรวจสอบความถูกต้องการฉายรังสีนี้เป็นวิธีการที่ดีและเหมาะสม เพื่อหาสาเหตุความผิดพลาด และ ประกันคุณภาพงานในกระบวนการฉายรังสี ความผิดพลาดของผู้ป่วยส่วนมากสามารถแก้ไขก่อนที่จะทำการรักษา

เอกสารอ้างอิง

ICRU report 24 “International Commission on Radiation Units and Measurements, Determination of absorbed dose in a patient irradiated by beams of X or Gamma rays in radiotherapy procedures”, Washington D.C.; 1976, p. 2.

Yeung TK, Bortolotto K, Cosby S, Hoar M, Lederer E. Quality assurance in radiotherapy: evaluation of errors and incidents recorded over a 10 year period. Radiother Oncol. 2005;74:283-91.

Errors in radiotherapy. Pennsylvania Patient Safety Advisory [online]. 2009 [cite 2012 Nov 7]; 6(3):87-92, Available from: http://www.papasrs.state.pa.us/Workflow/MailingListAddition.aspx.
vol19No1

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2013-06-28

รูปแบบการอ้างอิง

1.
Oonsiri P, Suriyapee S, Naksawat N, Rungpanyawut P. การหาสาเหตุความผิดพลาดของการฉายรังสี ด้วยเอกสารตรวจสอบความถูกต้อง. J Thai Assn of Radiat Oncol [อินเทอร์เน็ต]. 28 มิถุนายน 2013 [อ้างถึง 15 มกราคม 2026];19(1):15-20. available at: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jtaro/article/view/203452

ฉบับ

ปีที่ 19 ฉบับที่ 1 (2013): มกราคม - มิถุนายน 2556

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ

สัญญาอนุญาต

บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมะเร็งวิวัฒน์ สมาคมรังสีรักษาและมะเร็งวิทยาแห่งประเทศไทย

ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสมาคมรังสีรักษาและมะเร็งวิทยาแห่งประเทศไทย และบุคคลากรท่านอื่น ๆ ใน สมาคมฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว